All Chapters of พี่ชายที่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

"แม่ง!ขาวชิบหาย ถอดออกให้หมด เร็วๆอยากดู!"พี่กัสเอ่ยเร่งฉัน ฉันก็ไม่กล้าถอด แต่สายตาของพี่กัสหน้ากลัว ฉันจึงเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อปลดตะขอเสื้อในออก ฉันวางเสื้อในยี้ห่อดังที่น้าอลิซซื้อให้วางไว้บนเสื้อนักศึกษา แล้วฉันก็เอามือรูดแพตตี้ตัวจิ๋วออกมาถอดวางไว้ข้างล่าง"แม่ง หุ่นแม่งโคตรน่าเอา ซ้อนรูปชิบหาย เข้ามานี่!"พี่กัสตะโกนขึ้น ฉันสะดุ้ง ฉันเอามือปิดหน้าอกข้างหนึ่งอีกข้างปิดน้องสาวฉันไว้ "เร็วๆสิว่ะ ลีลาแม่งอยู่ได้!"พี่กัสพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงหวุดหงิด "ว๊ายย!"ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจ ที่พี่กัสกระชากเอวฉันเข้าไปนั่งทับบนตัวเขา"นมใหญ่ชิบหาย อยากเอาแล้วว่ะแม่ง"พี่กัสจับตัวฉันให้นอนบนตักของเขาแล้วพี่กัสก็เอาแขนโอบหลังฉันไว้ หน้าฉันกับหน้าพี่กัสอยู่ใกล้กันมาก มากจนฉันได้กลิ่นลมหายใจของพี่กัสมันมีความหอมปนกับกลิ่นของควันบุหรี่"พะพี่กะกัส จะทำอะไรหรอค่ะ?"ฉันเอ่ยถามพี่กัสไปด้วยความสงสัย เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกันน่ะ"ว๊ายย อื้ออ เจ็บ"ฉันร้องขึ้นเมื่อพี่กัส จับขาฉันให้อ้าออกแล้วพี่กัสก็ เอานิ้วไปลูบตรงติ่งเสียวของฉัน พี่กัสเขี่ยติ่งเสียวของฉัน ฉันก็แอ่นตัวขึ้นด้วยความเสียวซ่าน แจ๊ะ แจ๊ะๆๆๆ"อ๊ะๆ

ออกัส อัครเดช...ตุ๊บ"เห้ยย!"ผมร้องขึ้นด้วยความตกใจ อยู่ดีๆยัยเด็กกาฝากก็ล้มลงไปกับพื้น"เป็นอะไรว่ะ?"ผมเข้าไปประคองตัวยัยเด็กกาฝาก ขึ้นมาบนตัก "เธอเป็นอะไรของเธอว่ะ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ"ผมมองหน้ายัยเด็กกาฝาก ดวงตาหลับพริ้ม จมูกเชิดรั้นอย่างคนหยิ่งๆ ปากหยักได้รูปสีชมพูอวบอิ่มที่ไร้สีลิปสติกแต่งเติม แก้มอมชมพูแบบธรรมชาติ ผู้หญิงคนนี้สวยมาก ผมไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่สวยเองตามธรรมชาติเลย ทั้งเนื้อทั้งนมยัยเด็กกาฝากนี้มีเองทั้งหมด เต้านมสองเต้าอวบอิ่มที่ใหญ่เองตามธรรมชาติไม่ได้ใหญ่ด้วยมีดหมอ ผมยื่นมือไปบีบคลึงสองเต้าที่ชูชันท้าทายสายตาผม"น่าจูบจังว่ะ"ผมพูดขึ้น แล้วค่อยๆโน้มหน้าลงไปหาริมฝีปากสีชมพูร่ะเรื่อ ของคนที่นอนหลับอยู่ในตักผม"จุ๊ฟ ปากโคตรนุ่ม จ๊วฟ จ๊วฟฟ"ผมจูบปากยัยเด็กกาฝาก และดูดดึงริมฝีปากล่างของยัยนี่ "โคตรหวาน"ผมชักจะติดใจ ริมฝีปากของยัยนี่แล้วว่ะ พรึ๊บผมอุ้มร่างเปลือยเปล่าของยัยเด็กกาฝากมานอนลงบนเตียง และขึ้นคร่อมร่างยัยนี่ทันที ผมไม่รอช้า ประกบริมฝีปากของยัยนี่เลย"จุ๊ฟ จ๊วฟ ซู๊ดดด"ผมดูดปากยัยเด็กกาฝากนี่อย่างเมามันส์ ผมไม่เคยจูบผู้หญิงคนไหนเลย เพราะผมรังเกียจพวกเธ

อลิน อริศา....ตอนนี้ฉันเดินออกมาจากผับของพี่กัสแล้ว ฉันเดินไปตามทางเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย ฉันเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการหรอ ฉันเกิดมาทำไม ฉันเกิดมาเพื่ออะไร ฉันมันเป็นภาระของน้าอลิซ ตอนนี้ฉันเดินมาหยุดอยู่บนสะพานแม่นำ้ใหญ่ และมองลงไปยังแม่นำ้สายนี้ "แม่ค่ะ พ่อค่ะ พ่อกับแม่อยู่ที่ไหนหรอค่ะ เป็นใครหรอค่ะ ทำไมถึงทิ้งหนูไว้แบบนี้ละคะ?"ฉันพูดขึ้นและก้มมองลงไปยังแม่นำ้ใหญ่ ด้วยสายตาที่เหม่อลอย "แม่ง เรียนก็ไม่เก่ง เฮ้อออ ทำไมกูโง่แบบนี้ว่ะ หาผู้หญิงจริงใจสักคนก็ไม่มี แม่งเอ้ยยยย!"ฉันที่เกาะราวสะพานทอดสายตามองลงไปยังแม่นำ้ก็ต้องตกใจ ที่อยู่ๆก็ได้ยินเสียงของผู้ชายพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงหงุดหงิดฉันจึงหันไปมองเจ้าของเสียงที่ยืนห่างจากฉันไปราวๆ200เมตร ก็พบกับผู้ชายตัวสูงผิวขาวหน้าตาดีผิวพรรณเหมือนพวกลูกคนมีเงิน และชุดนักศึกษาที่เขาใส่ก็ของมหาลัยเดียวกับฉัน "ส่ง นางฟ้า ลงมาหาผมสักคนสิครับ "ผู้ชายคนนั้นกุมมือไว้ตรงหน้าอกแล้วเขาก็เงยหน้าพร้อมหลับตาลงเพื่อขอกับฟ้า ฉันก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้า และกุมมือไว้ตรงอกเหมือนกับเขาและหลับตาลง'พ่อค่ะแม่ค่ะ ทำไมถึงไม่ต้องการหนูละคะ'ฉันถามคำถามนี้ แล้วหลับตาลงมองขึ้นไป

"สวยมากอลิน"อาเฮลเมื่อเขาได้ยินเสียงส้นสูงของฉันกระทบกับขั้นบันไดที่เป็นกระจกมันเลยทำให้เกิดเป็นเสียงที่อาเฮลก็เลยเงยหน้าขึ้นมามองฉัน อาเฮลยืนมองฉันด้วยสายตาชื่นชมท่านเอ็นดูฉันมากเหมือนฉันเป็นลูกสาวของท่านอีกคน เพล้ง(เสียงแก้วไวน์ตกแตก)"พี่กัส"ฉันเมื่อได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรตกแตก ฉันก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เคาร์เตอร์บาร์ในบ้านซึ่งมันอยู่ถัดจากที่อาเฮลนั่งไปไม่มาก พี่กัสมองมาที่ฉันไม่กระพริบตาเลยพี่กัสมองฉันด้วยสายตาตกตะลึง ฉันเองก็ตกใจเหมือนกันที่เจอเขาผู้ชายที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด"อะไรลูกตากัส!"น้าอลิซหันไปดุพี่กัส แต่พี่กัสก็ยังคงไม่รู้สึกตัว เขาเอาแต่มองฉัน พี่กัสวันนี้เขาหล่อจัง หล่อมากพี่กัส เขาสวมสูท+เสื้อกั๊ก+กางเกงที่เป็นสีไวน์เเดงหรือสีเลือดหมู และพี่กัสเซ็ทผมตั้งขึ้นให้เป็นทรง ใบหน้าขาวเนียนยิ่งกว่าผู้หญิงดวงตาคมเหมือนพญาเหยี่ยว ใบหน้าเรียวชวนน่าหลงใหล จมูกเชิดรั้นอย่างคนถือดี ริมฝีปากบางสีแดงอมชมพู ผู้ชายคนนี้หล่อจริงๆแต่ทำไมเขาต้องเกียจฉัน และเอาแต่ทำร้ายฉันอยู่ตลอด ทำไมพี่กัสไม่รักอลินเหมือนน้องสาวแท้ๆๆบ้างละคะ"กัส!กัส!กัส!"อาเฮลตะโกนเรียกพี่กัส แต่พี่กัสก็ย

อลิน..."พอได้แล้วลูก กัส!"น้าอลิซเดินเข้าไปจับมือของพี่กัสที่ยังบีบมือกับพี่ไทร์แน่น แต่พี่กัสก็ยังไม่ยอมปล่อยมือพี่ไทร์"หึ/หึ"ทั้งพี่กัสและพี่ไทร์ ยกยิ้มมุมปากขึ้นมา แล้วทั้งคู่ก็หันมามองหน้าฉัน พี่กัสมองฉันตาขวางเลย ฉันรีบก้มหน้าลงมองพื้นและเดินอ้อมตัวพี่กัสไปยืนข้างๆหน้าน้าอลิซอีกฝั่งหนึ่ง"ได้เวลาขึ้นเวทีแล้วลูก"คุณน้ากนกวรรณสะกิดแขนพี่ไทร์ ที่ตอนนี้พี่ไทร์ยังคงจ้องมองหน้าพี่กัสอย่างไม่วางตา"~ฮึ ฮืฮ ฮืม นางฟ้า~~นางฟ้าาาาา ของผมไปอยู่ที่ไหน~โปรดมาหาผมอีกสักครั้งจะได้ไหม~"มีเสียงชายปริศนาร้องเพลงขึ้นมา จากทางข้างๆของพี่ไทร์และพี่กัส"ตาธาม!"คุณน้ากนกวรรณเอ่ยเรียกเจ้าของเสียงปริศนานั่น ทำให้ชายคนนั้นหยุดร้องเพลง และพี่กัสกับพี่ไทร์ก็ปล่อยมือกัน และพี่กัสก็เอามือที่จับกับพี่ไทร์มาปัดๆกับเสื้อ"อะไรหรอครับมี๊?"เสียงผู้ชายคนนั้นเอ่ยขึ้น ฉันว่าเสียงนี้มันคุ้นๆรึป่าวเหมือนเคยได้ยินที่ไหน"เป็นอะไรห๊ะ ฉันเห็นแกเดินร้องเพลงนี้มาตั้งแต่เมื่อวานแหละ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วฉันยังเห็นแกร้องไห้อกหักผู้หญิงทิ้งอยู่เลยไม่ใช่หรือไงห๊ะ!"คุณน้ากนกวรรณเดินไปยืนเท้าเอว ว่าผู้ชายคนนั้นเสียงดัง แต่ฉันที่ก