บททั้งหมดของ Romance with my Husband: บทที่ 1 - บทที่ 10

NAKAMUKMOK si Yzainna sa kanyang mesa nang pumasok ang dalawang kaibigan niyang si Jashiel Morfe at Lucé Towler. Naramdaman niya na lumapit ang mga ito sa kanyang puwesto kaya marahan niyang inangat ang kanyang ulo at walang ganang tiningnan ang mga ito. Wala pa siyang maayos na pahinga sa araw na iyon dahil sa sobrang dami niyang papeles na dapat pinirmahan at tapusin."Anong ginagawa niyo rito sa opisina ko?" tanong niya sa mga kaibigan gamit ang lengguwaheng pranses.Kumunot ang kanyang noo nang hindi siya pansinin ng dalawa. Lumihis ang mga ito ng dereksiyon at doon dumeretso sa sopa na malayo sa kanyang puwesto. At nag-usap ang dalawa na parang hindi narinig ang kanyang pagtanong.Jashiel and Lucé were her friends for years now, aside from Khaleesi who was in the Philippines. Ang dalawang ito ay nanatili sa tabi niya, lalo nitong mga nakalipas na apat na taon na talagang kailangan niya ng moral support. Mula nang maaksidente siya sa Pilipinas ay ang dalawa na ang nag-alaga sa ka

NANLULUMONG naglakad si Wren palabas ng airport dahil sa pangyayaring iyon.Nagmadali siyang nagtungo sa airport nang marinig ang balitang papunta ng Pilipinas ang isang sikat na manunulat. Sa sobrang pagmamadali niya kanina ay may nabangga siya. Hindi niya inaasahan na mababangga niya ang dalaga. Ang dalaga na siyang dahilan kung bakit siya naroon sa lugar na iyon. Hindi niya maalis ang tingin rito. Malaki ang pinagbago nito. Hindi niya maipagkailang mas lalong gumanda ito ngayon.Ang noong hanggang balikat nitong kulot na buhok, ngayon ay humaba at naging tuwid, na siyang bumagay sa itsura nito. Maalon na ang mahaba nitong pilik mata. Wala na ang masayahin at maamo nitong mukha, nakikita niya ang bahid ng katarayan at bagsik ng mga mata nito kahit na ang hinhin ng boses nito. Ang namumutla nitong labi noon ay namumula na ngayon, lalo pa itong pumuti.Dahil sa naramdamang pagkamiss sa dalaga ay hindi na niya napigilan pa ang sariling yakapin ito ng mahigpit. Ngunit ng itulak siya ni

IYONG feeling na okay na siya kanina as in super okay. Maganda na ang mood niya kaso biglang nawala bigla dahil sa presinsiya ng taong nasa harap niya ngayon.Halos umusok ang ilong ni Yzainna dahil sa itinuran nito. Tumaas pa ang sulok ng labi nito nang makita ang gulat at inis sa kanyang mukha. Itinaas niya ang daliri at itinuro ang walang hiya."You're not serious, right? You can't be my engineer. So please leave me alone!" sigaw niya saka hinampas ang kanyang lamesa habang nakaupo pa rin.Isang ngisi lamang ang itinugon ng binata sa kanya bago ito umupo sa kanyang harapan. Wala talagang hiya."Can I see the location, darling?" Hindi nito pinansin ang kanyang masamang tingin."Huwag mong sagarin ang pasensiya ko, Zarus! Noong isang araw pa kita gustong banatan." May diin ang bawat letrang sambit niya.Napaangat ang tingin niya ng bigla na lamang itong napatayo at nanlalaki ang mata habang nakatingin sa kanya. Ang mga labi nito ay nakaawang habang nakatitig sa kanya. Hindi niya alam

⚠WARNING: MATURED CONTENT. SA MGA UNDER 18 DIYAN HUWAG KAYONG MALIBOG-- I MEAN HUWAG MATIGAS ANG ULO. KAPAG MAY BAWAL, HUWAG BASAHIN!⚠IYONG kasabihang kayang burahin ng isang halik ang galit o inis ng isang tao, hindi aakalain ni Yzainna na totoo 'yon. She was even shock at herself when Wren lips pressed against her yesterday and all her frustration toward him melted away like that, so easy.Ngayon ay pinagluluto niya ito ng hapunan habang nakayakap naman ito sa kanya mula sa kanyang likuran. Wren so clingy to her mula nang magising siya kaninang umaga at hindi niya malamang kadahilanan ay nagugustuhan niya ang mga ginagawa nito. She expect to herself to get angry because of that. She expected that she will slap him but that's wasn't happened. Imbis na sampalin ito ay tinutugon pa niya ang ginawa nito sa kanya, hinahayaan niya kung ano ang gusto nitong gawin."Pwede bang umalis ka muna diyan, hindi ako makapagluto ng maayos," masungit niyang sabi at pasiring na tiningnan ito."No, I

NAKATULALANG nakatingin lamang si Yzainna sa hawak na dokumento, iniisip ang nangyari sa kanila ni Wren. Mula nang umalis siya ng bahay nito ay iyon na ang laman ng isip niya. Hindi siya maka-pokus sa trabaho dahil ukupado na nito ang buong atensiyon niya."Running away from me, huh?" Isang baritonong boses ang siyang nagpukaw sa kanya sa malalim niyang pag-iisip.Napalunok siya ng makaramdam ng kaba, parang alam na yata agad ng puso niya kung kanino ang boses na iyon. A familiar baritone voice making her heart beat nervously. Ang pagbilis ng kabog ng dibdib niya, at ang muling pagkabuhay ng init sa katawan niya ay isang tao lamang ang siyang nakakagawa. Ang lalaking laman ng isip niya mula kanina at ang may-ari ng baritonong boses na narinig niya ay iisa lamang.She nervously look up on the man who's towering her with his wide and strong built. Nakatayo ito malapit sa pinto. Madilim ang mukha nito, umiigting ang panga at masama ang tingin nito sa kanya.Shit! Why is he here? Ano pa b