Chapter 11

AMBRIAHindi ko alam kung nasaan kami ngayon. Basta malayo kami sa siudad at matatarik na daan ang tinatahak ng sasakyan namin. Tumigil din kami sa isang drugstore kanina upang bumili ng gamot na panghupa sa sugat ni Kuya Ace. “Kumusta ang pakiramdam mo?” usisa ko sa kanya nang dalawin ko siya sa kanyang kubo. Nasa isang malaking resort kami sa gitna ng bundok. Tahimik, may mga pailan-ilan na bisita at bukod sa tatlong malalaking swimming pool may ilog din doon sa bandang itaas ng resort. Kubo din ang cottage kaya masarap sa pakiramdam at nakakahinga ako ng maluwag kaysa sa city dahil malago ang mga puno sa buong paligid. “Mabuti naman ako, Ms, Ambria. Salamat sa pagtulong mo sa akin.” Sagot nya. Naupo ako sa kawayan na upuan nasa tapat ng papag niyang may kutson na hinihigaan para makapag-pahinga na din siya. “Ako nga dapat ang magpasalamat sa’yo dahil pumayag kang isama ako. Alam kong labas na ako sa obligasyon mo at lalong mas mapanganib pa sa inyo dahil hinahanap din ako ni Vit

Chapter 12

VITO“Malayo pa ba?” inip na tanong ko sa kanila. Halos dalawang oras na kaming nasa byahe, until now hindi pa rin kami nakakarating sa sinasabi nilang resort.“Malapit na tayo, Vito. Huwag kang mainip. Tama lang na by land tayo pumunta doon dahil kapag gumamit tayo ng chopper baka mas mahirapan tayong ma-corner sila.” Wika ni Mike. “By land or air, I don’t care. All I want is to see that bloody face of Ace and take it back, Ambria.” Walang emosyon na sagot ko sa kanya habang nakatingin sa mga nadadaanan naming kasukalan.”Tumunog ang phone ko at sinagot ko ang tawag ni Lexy. “What happen?”“Pabalik na ako sa mansyon, dala ang importanteng black book ni Richard.” Narinig kong sambit niya. “Black book?” usisa ko na pati Mike at Raul ay napatingin sa akin. “Oo, lahat ng mga illegal transaction ni Richard ay nandito at maraming involved na personalidad. Bukod doon may nakita din akong pangalan ng isang sikat na cargo shipping lines. Hindi ko mabasa dahil naka-code at chinese ang sula

Cahpter 13

AMBRIAMabigat pa ang talukap ko nang magising ako sa pamilyar na kuwarto. Ngunit mas nagulat ako nang makita ko si Vito nakaupo sa sofa na nasa tapat ng kuwarto ko. Napabalikwas ako ng bangon at ini-akap sa sarili ang makapal na comforter ng kama. “Mabuti gising ka na…magpapahain na ako ng pagkain.” Sambit niya sa malamig na tinig. “Hindi mo ako papatayin? Tumakas ako hindi ba? Si Ace? Pinatay mo na rin ba siya?” sunod-sunod na tanong ko sa kanya. “Bakit? Gusto mo pa rin bang tumakas kasama siya kahit muntik ka na niyang halayin?” Bumalik sa alaala ko ang nangyari sa kubo. Kung hindi sila dumating baka nagtagumpay na si Ace sa masamang balak niya. At paniguradong tinapos na rin niya ang buhay nito dahil nagawa niya akong bawiin ulit kay Ace. “Anong plano mo ngayon sa akin? Nasisiguro mo ba na hindi nga ako nagalaw ni Ace?” Hindi nakaligtas sa akin ang pagalaw ng kanyang panga. “It doesn’t matter anymore, I have my ways to proved it.” Wika niya sa akin. Kinuha nya ang ph

Chapter 14

VITO“Sinigurado mo bang nakasakay siya sa eroplano bago ka umalis?” Usisa ko kay Mike nang nakabalik ito sa mansyon. Naupo ito sa tapat ko at matagal niya akong tinignan kaya nilapag ko ang tablet na hawak ko at sumandal ako sa swivel chair. “Why you look at me like that? Hindi ka pa rin ba makapaniwala na pinalaya ko si Ambria?” Napabuntong hininga siya at sumandal din sa upuan. “I don’t know, hindi ko mabasa ang isip mo, Vito. I’m just wondering kung bakit mo siya pinaalis samantalang alam ko naman na may pagtingin ka sa kan—”“Cut the crap, Mike. Na-realize ko lang na mas dapat hindi ko siya pakasalan dahil sa ginawa ng kanyang ama sa aking mga magulang at kay Myla.”Umiling siya sa akin at tumayo. Nagsalin ng alak sa dalawang baso at inabot sa akin ang isa. “Hindi yun ang tingin ko, natatakot ka lang na baka hindi mo mapigilan ang sarili mo na mahulog sa kanya kaya mo siya pinaalis na lamang.” Ako naman ang napasinghap at buntong hininga sa sinabi niya. Kahit ano talagang ga

Chapter 15

AMBRIA “Welcome home!!!” salubong sa amin nila Manang Fely at ni Inday. Kakarating lang namin mula France kaya medyo lutang pa talaga ako. Pero kahit paano nabawasan ang pagod ko nang makita ko sila ulit. Ang dating taga-silbi ni daddy. Sinuklian ko ng yakap ang pagsalubong nila sa akin. Ayoko na kasing kumuha pa ng panibagong kasama sa bahay dahil gusto kong sila pa rin ang magsisilbi sa akin kagaya ng pagsisilbi nila sa aking ama noon. “Hindi ako makapaniwalang, bumalik ka para kunin kamin ulit. Ang laki na nang pinagbago mo hija, mas maganda ka na ngayon at mas matangkad!” papuri niya sa akin.“Salamat po, pero nagugutom na kasi ako—”“Tamang-tama naghanda na kami ng makakain niyo. Tara sa kusina!" akay niya sa akin. Sabay-sabay naming pinagsaluhan ang masaganang hinanda nila sa aming pagbalik. Halos wala na ngang paglagyan ang tiyan ko sa kabusugan. Nagkuwentuhan din kami ng naging buhay ko sa Europe, mga lugar na pinuntahan ko yung mga naging training ko as Psychological

Chapter 16

AMBRIAPagkatapos niya akong halikan ay binuhat niya ako patungo sa white glass house. Ang buong akala ko ay asawa at anak niya ang tinulungan ko pero kay Mike pala yun.“Anong plano mo sa akin?” may duda kong tanong sa kanila.“Anong gusto mo? Pauwiin kita ng wala halos saplot sa katawan?” seryosong sabi niya habang buhat-buhat niya ako. Hindi pa rin siya nagbabago. Mas gumuwapo pa nga ata siya noong last time na nagkita kaming dalawa. At ayoko mang aminin, but I missed him so much.Pagpasok namin sa malaking bahay ay inilapag niya ako sa malaking kama. Hindi ko alam kung saan hahantong ang pagkikita naming dalawa pero sa nakikita ko pareho kami ng nararamdaman nasasabik din akong makita siya.Pagbalik niya ay may dala na siyang white na long sleeve na kinuha pa niya sa cabinet. Pagkatapos ay sinuyod niya ako ng tingin kaya napatakip ako sa aking dibdib. Narinig ko pa ang pagsinghap niya at inabot sa akin ang damit.“Wear it, basta ka na lamang naghuhubo nang hindi iniisip kung may m