All Chapters of พยาบาทพิศวาส: Chapter 51 - Chapter 60

137 Chapters

Chapter 51

Chapter 51ชีวิตขวัญข้าวเป็นไปตามที่กัลป์อยากให้เป็น เธอถูกกักตัวอยู่แต่ในห้องชุดสุดหรูที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครับครัน งานบ้านไม่ต้องทำเพราะจะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดทุกวัน รวมทั้งดูแลเรื่องการซักผ้ารีดผ้าให้ด้วย เรื่องอาหารถ้ามื้อไหนไม่อยากทำก็สั่งกิน อยากกินอะไรได้กินตามใจปรารถนา เสื้อผ้ากัลป์จัดชุดใหม่ให้ราวสามสิบชุด ล้วนแล้วแต่เป็นแบรนด์ดัง มีให้เลือกใส่ไม่ซ้ำวัน เธอจึงเปรียบเสมือนนกน้อยในกรงทอง ที่อยู่อย่างสุขสบายแต่ไม่ได้รับอิสระ เรื่องการโทรศัพท์คุยกับบัวรินก็เช่นกัน ระยะหนึ่งสัปดาห์มานี้ เขาให้สองแม่ลูกพูดคุยกันมากขึ้นเป็นวันเว้นวัน และอยู่ใกล้เธอยามสนทนากับมารดา คอยฟัง บางครั้งก็คุยร่วมด้วย แสร้งทำเป็นถามสารทุกข์สุกดิบบัวริน ปัญญาและคชาเพื่อหาข้อมูล เท่าที่สังเกตบัวรินไม่พูดความจริงกับขวัญข้าวหลายเรื่อง เช่นเรื่องที่ปัญญาติดคุก เรื่องคชาหนีตำรวจและอิทธิพลของวิเศษ ราวกับว่าปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ กัลป์จึงไม่รู้ความเคลื่อนไหวของคชาตามที่ตนต้องการ เขาจึงต้องแสร้งทำเป็นรัก ทำดีกับขวัญข้าวต่อไป ขวัญข้าวเป็นคนหัวอ่อน ยิ่งรักกัลป์มาก เธอเชื่อคำพูดกัลป์ท
Read more

Chapter 52

Chapter 52“ค่ะ ขวัญจะใช้งานพี่สอนหนักๆ เลย”เธอฉีกยิ้มกว้าง ก่อนสั่งงานอดิสรที่ทำอย่างเต็มใจ ทั้งสองช่วยกันทำอาหาร ทำไปคุยกันไป เธอถามถึงอาการป่วยของวชิราภรณ์ที่พอรู้ว่า ปลอดภัยดี เธอก็เบาใจ ก่อนพูดคุยกันเรื่องอื่น เป็นเรื่องราวที่เรียกหัวเราะจากปากทั้งคู่ หัวเราะตามเรื่องราววีรกรรมชวนตลกระหว่างเขากับกัลป์ ขณะคนสองคนกำลังช่วยกันทำอาหารในห้องครัว ประตูห้องชุดเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของกัลป์เดินเข้ามา เขาสะดุดหูกับเสียงหัวเราะดังมาจากห้องครัว ฟังจากเสียงหัวเราะแล้ว ชวนให้คิดว่าคนที่กำลังคุยกันอยู่มีความสุข กัลป์ก้าวเดินไปยังห้องครัวทันทีแต่แล้วเท้ากัลป์ก็ต้องชะงัก ใบหน้าเข้มขึ้น ดวงตาเปล่งประกายไม่พอใจ เมื่อเห็นขวัญข้าวกับอดิสรนั่งใกล้กัน มันไม่ใช่ใกล้กันสิ ต้องพูดว่าติดกันมากกว่า เนื่องจากเก้าอี้สองตัวลากมาชิดกัน แขนข้างขวาของอดิสรพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ที่ขวัญข้าวนั่ง คล้ายอดิสรโอบขวัญข้าวอยู่ก็ไม่ปาน ที่สำคัญเธอหันป้อนอาหารใส่ปากอดิสรกัลป์ต้องไม่รู้สึกอะไรกับภาพที่เห็น ไฉนไม่เป็นเช่นนั้น หัวใจเขาตอนนี้เหมือนมีใครนำของแหลมเล็กๆ มาทิ่มแทงเบาๆ ทว่าเจ็บร้าวไปทั้งใจ ความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้นร่ว
Read more

Chapter 53

Chapter 53กัลป์หันมาสนใจขวัญข้าวที่จัดเตรียมอาหารใส่กล่อง เขามองไปยิ้มไปไม่รู้ตัว ขวัญข้าวเป็นผู้หญิงสวยที่มีความน่ารัก เธออ่อนหวาน อ่อนโยนอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ทำอาหารอร่อย เอาใจเขาเก่ง บางครั้งกัลป์อดคิดไม่ได้ว่า หากเธอไม่ใช่น้องชายของคชาก็คงดีไม่ได้สิ...คิดแบบนี้ไม่ได้ขวัญข้าวไม่มีอะไรให้น่าจดจำ เธอเป็นเพียงเหยื่อ เป็นสะพานให้เขาเข้าถึงตัวคชา ที่ทำลงไปทั้งหมดคือการแสดง ความรัก ความห่วงหาอาทรไม่มีอยู่จริง ภาพลวงตาทั้งสิ้น รอวันที่กัลป์ได้ในสิ่งที่ต้องการ เขาจะเฉดหัวขวัญข้าวออกจากชีวิตอย่างไม่ใยดีวันนั้นกัลป์คงสาสมใจมากที่เห็นน้ำตา เห็นความเสียใจบนใบหน้าขวัญข้าว เขาคิดไว้ว่าจะหัวเราะเยาะใส่หน้าเธอให้สะใจ ยืนเหยียดยิ้มเยี่ยงผู้กำชัยเขาคือผู้ชนะในเกมนี้... หลังจากขวัญข้าวจัดเตรียมอาหารที่วชิราภรณ์อยากกินใส่กล่องเรียบร้อย เธอใส่กล่องอาหารในถุงกระดาษติดโลโก้ร้านกาแฟแบรนด์ดัง ก่อนเดินนำมาให้อดิสรที่นั่งดูทีวีในห้องรับแขก โดยมีกัลป์เดินเคียงข้างมาด้วย “เรียบร้อยค่ะพี่สอน” เธอวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะตัวเตี้ย “ขวัญขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ ตัวมีแต่กลิ่นอาหาร เหนียวตัวด้วยค่
Read more

Chapter 54

Chapter 54หน้าต่างบานแรกไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่บานที่สองนี่สิ คชาจ้องไปยังน็อตที่หมุนไม่สนิท ราวกับว่ามีใครไขมันออก เขาจึงเขย่าเหล็กดัด จึงได้รู้ว่า มันไม่แน่นหนาเหมือนบานแรก เขาเพ่งมองไปยังน็อตตัวนั้นแล้วกระตุกยิ้ม ความที่คชาผ่านเรื่องทำชั่วมาอย่างโชกโชน เรื่องงัดแงะก็ทำมาแล้ว เขาเห็นน็อตก็รู้แล้วว่า หัวขโมยเข้ามานำสุราออกไปจากบาร์ได้อย่างไร ทั้งที่ก่อนปิดร้านคชาจะสำรวจประตูร้านทุกบานว่าปิดสนิทดีหรือไม่ เมื่อตรวจตราเรียบร้อยจึงเดินทางกลับบ้านห้องเก็บเครื่องดื่มอาจเป็นจุดบอดที่ไม่มีใครใส่ใจ คิดว่าเพียงแค่ล็อคประตูห้องก็จะไม่มีใครเข้าไปด้านในได้ ลืมนึกไปว่าในห้องนี้มีหน้าต่างที่ไม่ได้ทำให้รัดกุม และทางด้านหลังหน้าต่างอยู่ห่างจากกำแพงลานจอดรถของบาร์อีกแห่งหนึ่งราวสองเมตร สามารถเดินผ่านได้อย่างสบาย ทางเดียวที่จะจับหัวขโมยได้คือ เฝ้าดักจับมัน คชาเชื่อว่ามันต้องกลับมาขโมยสุราอีกแน่ เพราะย่ามใจว่าทำได้มาแล้วแผนจับหัวขโมยมีคนรู้แค่สองคนคือ คชากับดำเกิง สองลูกน้องคนสนิทของจักรภพเจ้าของร้าน เพราะหากรู้มากแผนอาจเคลื่อนได้ ทั้งสองมั่นใจในฝีมือตัวเองว่า แค่สองคนก็เหลือเฟือ จัดการกับหัวขโมยได้แน่น
Read more

Chapter 55

Chapter 55“มึงกับกูหัวอกเดียวกันเลยนะ” คชาพูดขึ้นเป็นคนแรก หลังจากฟังเรื่องชด“กูไม่รู้จักลูกสาวของไอ้วิเศษหรอกนะ แต่เท่าที่ฟังมา แม่งยิ่งกว่านางมารร้าย คำว่าแม่มดยังน้อยไป ไม่รู้จะสรรหาคำใดมาเปรียบ แต่ก็ไม่เข้าใจว่า ทำลงไปทำไม แทนที่จะเก็บคนไว้ใจได้ไว้ใกล้ตัว กลับทำแบบนี้ โง่หรือว่าฉลาดกูยังไม่แน่ใจ”ดำเกิงคิดว่า ลูกน้องที่มีความซื่อสัตย์นั้นหายาก ยิ่งทำธุรกิจสีเทาด้วยแล้ว หากมีไว้ข้างกายก็ต้องรักษาไว้อย่างดีที่สุด แต่นี่ไม่ใช่ วิเศษกลับหักหลังเสียเอง“ไอ้ชด กูถามมึงเรื่องนึง กูอยากรู้มานานแล้ว” คชาเปิดเรื่อง“เรื่องอะไรวะ”“กูรู้มาจากไอ้หมานว่า มึงเป็นตัวกลางประสานงานเรื่องที่ให้กูข่มขืนผู้หญิงคนนั้น กูอยากรู้ว่า คนจ้างวานคือใคร กูบังเอิญเห็นคลิปที่ไอ้หมานแอบถ่ายไว้ตอนที่กูเข้าไปในกระท่อมแล้วลงมือข่มขืน กูเลยถามไอ้หมาน มันบอกกูว่าคนจ้างวานเป็นคนสั่ง กูอยากรู้ว่า คนสั่งสั่งให้ทำอย่างนี้ทำไม” คชาถามในเรื่องที่ตนติดใจ“เป็นคนที่มึงไม่คาดคิด มันวางแผนมาอย่างดีเลยแหละ” ชดเหมือนกุมความลับใครหลายคนไว้เยอะ คชากับดำเกิงทำหน้าอยากรู้ แน่นอนว่าชดรีบเฉลย “คนที่จ้างมึงคืออีหน่าไงล่ะ มันจงใจให้ม
Read more

Chapter 56

Chapter 56เจษฎาเดินเข้ามาในบ้านด้วยรอยยิ้ม วันนี้เขาอารมณ์ดีมากเพราะตกลงขายสินค้าในสต๊อกได้ทั้งหมด โดยบริษัทที่มาเหมาสินค้าไปนั้นเป็นบริษัทของเพื่อนธัญญ์ในประเทศเวียดนามและสิงคโปร์ เม็ดเงินที่เขาได้ครั้งนี้สูงถึงสองร้อยล้านบาท เกินครึ่งหนึ่งเจษฎาจะนำไปใช้หนี้ โดยปิดหนี้รายเล็กรายน้อยให้หมด เจ้าหนี้รายใหญ่ก็ใช้วิธีแบ่งจ่ายตามตกลงกัน เก็บไว้หมุนในบริษัทเพื่อให้เกิดสภาพคล่องอีกจำนวนหนึ่ง ส่วนที่เหลือไว้ใช้จ่ายในบ้าน “วันนี้แกมาแปลกนะ ยิ้มมาแต่ไกล มีอะไรหรือเปล่า”สกลนั่งดูทีวีในห้องรับแขกอดทักลูกชายไม่ได้ เพราะปกติใบหน้าของเจษฎาที่เขาเห็นคือ อมทุกข์ ทว่าวันนี้ภาพที่สกลเห็นคือ ตรงกันข้าม“ก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับเราไงครับคุณพ่อ” เจษฎาตอบบิดา ทรุดตัวลงนั่งข้างสกล “วันนี้ผมขายของในสต๊อกได้ทั้งหมดครับ เงินที่ได้ก็ราวๆ สองร้อยล้าน ต้องขอบคุณคุณลุงธัญญ์ที่ช่วยเจรจากับเพื่อนที่เวียดนามกับสิงคโปร์ให้ครับ ตกลงซื้อขายกันเรียบร้อย พรุ่งนี้เงินจะถูกโอนเข้าบัญชีผมครับ เรามีเงินใช้หนี้และเอามาหมุนในบริษัทแล้วนะครับคุณพ่อ แล้วยังมีพอใช้จ่ายในบ้านครับ”เจษฎาบอกเรื่องน่ายินดีให้สกลฟัง คนเป
Read more

Chapter 57

Chapter 57อีกเรื่องหนึ่งที่เข้ามากระทบจิตใจเจษฎา ความช่วยเหลือของธัญญ์คือความจริงใจที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างไม่มีข้อแม้ เขาจำวันที่ตัดสินใจพูดเรื่องนี้กับธัญญ์ได้ดี ธัญญ์นั่งฟังอย่างตั้งใจ และพอรู้เรื่องทั้งหมดก็เริ่มช่วยเหลือทันทีธัญญ์พูดประโยคหนึ่งกับเขา เป็นประโยคที่ตนไม่ได้บอกให้บิดารู้ เป็นคำพูดที่เขาจำได้ขึ้นใจ และไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากธัญญ์“ถ้าเจตต์อยากได้เงินไปหมุนก่อน ลุงให้ยืมนะ มีเงินแล้วค่อยมายืม จะสองร้อยสามร้อยล้านก็ได้ ไม่มีปัญหาเลย” เจษฎาตื้อในลำคอ เอ่ยคำใดออกมาไม่ได้ นิ่งอึ้งไม่คิดว่าธัญญ์จะเอ่ยปากให้ยืมเงิน ซึ่งเงินก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ทว่าธัญญ์กลับหยิบยื่นน้ำใจให้โดยง่าย ทั้งที่ญาติมิตรสหายต่างพากันส่ายหน้าหนี ไม่มีใครช่วยเหลือครอบครัวตนธัญญ์ฉุดเจษฎาขึ้นมาจากน้ำจริงๆ‘เราต้องตอบแทนบุญคุณคนที่ช่วยเหลือเรามากกว่าทำร้ายเขานะลูก’ถึงแม้ว่า เรื่องที่เขากับกลุ่มเพื่อนตั้งใจทำ จะไม่ได้ทำร้ายธัญญ์โดยตรง แต่ก็กระทบกับครอบครัวธัญญ์ หากเรื่องนี้รู้ถึงหูสกล ความผิดหวัง เสียใจเกิดขึ้นกับจิตใจสกลแน่นอน ท้ายสุดความภูมิใจทั้งหมดที่มีของคนเป็นพ่อคงพังทลายลงในพริบตา“เข้าใจที่พ่อพูดไ
Read more

Chapter 58

Chapter 58แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหาไม่ได้... กัลป์มีคนหนึ่งในใจ เขาคิดว่าดูแลพรรณพฤกษาได้ ทว่าปัญหาอยู่ที่ว่า กัลป์จะพาขวัญข้าวเข้าไปในบ้านตนด้วยวิธีใด เขามั่นใจว่า ตนเองกำชับขวัญข้าวไม่ให้แพร่งพรายเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเราได้ อ้างว่า เขายังไม่พร้อมเปิดตัวเธอตอนนี้ เนื่องจากกลัวว่าบิดามารดาจะรับไม่ได้ที่ขวัญข้าวเป็นน้องสาวของคชา คนที่ทำให้พรรณพฤกษาตกอยู่ในสภาพนี้ คนสำคัญคือวิรงรอง กัลป์ไม่ต้องการให้คนรักตัวจริงเสียงจริงรู้ความลับนี้ เป็นเพราะแผนยังไม่สำเร็จดี หากวิรงรองรู้ความจริง เธออาจยอมรับไม่ได้และบิกเลิกเขาในที่สุด หากเป็นเช่นนั้นเขาคงโกรธตัวเองที่ปล่อยเพชรเม็ดงามหลุดมือไป บิดามารดาคงไม่พอใจเขาอีกด้วย กัลป์ต้องคิดให้หนัก คิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจทำอะไรลงไป กัลป์เดินเข้ามาในห้องชุดด้วยใบหน้าหนักอกหนักใจ เขาทรุดกายลงนั่งบนโซฟา เอนศีรษะลงบนพนักโซฟา หลับตาแล้วถอนหายใจออกมายาวๆ ระบายความกลัดกลุ้ม คิดหนักที่ตื้อในหัว ขณะกำลังทำสมองให้โล่ง เผื่อจะคิดอะไรดีๆ ออก มือของใครบางคนวางบนศีรษะเขา บีบนวดเบาๆ ให้เขาผ่อนคลาย “ท่าทางพี่กัลป์จะเครียดมากนะค
Read more

Chapter 59

Chapter 59ลิ้นกัลป์ยังคงความร้ายกาจเช่นเดิม ปาดป่ายลิ้นไปทั่วเนื้อนวลส่งกลิ่นหอมเร้าใจ และเปรียบเสมือนเป็นอาหารหวานที่ยิ่งกินยิ่งอร่อย ขาดไม่ได้ในแต่ละวัน จะต้องได้ชิมได้ลิ้มรสให้หัวใจและร่างกายกระชุ่มกระชวยน้ำพราวรักเหมือนยากระตุ้นทางเพศอานุภาพสูง ร่างกายกัลป์ร้อนไปทุกสัดส่วน อาบด้วยไฟพิศวาสลุกโชติช่วง ลุกลามจนยากจะดับได้ ความรู้สึกเขาเวลานี้ไม่เพียงแค่อยากดื่มด่ำกับน้ำรสเลิศ แต่อยากกลืนกินขวัญข้าวเข้าไปทั้งตัว กัลป์โฉบลิ้นราวกับมัจฉาถูกใจหนองน้ำ พลิ้วลิ้นเจนจัดจนเธอครางเสียงสั่น แล้วยิ่งได้ยินเสียงเธอ มัจฉาตัวนี้ก็ยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ นิ้วมือสะกิดรัวตรงจุดอ่อนไหว ปากดูดซับน้ำเสน่หา โดยมีลิ้นโลมเลียก่อนสอดเข้าไปในโพรงรัก ขยับลิ้นเข้าออก ตวัดน้ำสวาทไหลพรากไม่ต่างกับน้ำตก ดื่มชิมไปด้วย ฟังเสียงหวานเปรียบประดุจเสียงดนตรีเพลงโปรดด้วยใจสุขสำราญ “พี่กัลป์...อืม...พี่กัลป์” ความสุขย่ำเยือนขวัญข้าวจากแรงกระตุ้นด้วยปาก ลิ้นและนิ้วมือกัลป์ ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เขาลงลิ้นให้ เธอจะทานรับไม่ไหว หัวใจบีบรัดด้วยเพลิงแห่งกามรสที่แทรกเข้าทุกสัดส่วนในกาย และตอนนี้เธอปรารถ
Read more

Chapter 60

Chapter 60“วิที่รัก” ความสงสัยเกิดขึ้นในใจขวัญข้าว คำว่าที่รักไม่ต้องแปลก็รู้ว่าหมายถึงอะไร เป็นคำที่บ่อยครั้งกัลป์พูดกับตน ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะตนเป็นคนรักของกัลป์ แต่ที่แปลกคือ นิกเนมนามว่าวิที่โทรเข้ามา เหตุใดกัลป์ถึงระบุชื่อต่อท้ายว่า ที่รัก หากจะแปลความหมายเป็นอย่างอื่นก็ไม่มีอะไรใกล้เคียง คิดว่าเป็นญาติก็ไม่น่าใช่ คงไม่มีใครบันทึกรายชื่อว่าที่รักกับญาติ เพื่อนฝูงหรือลูกค้าที่ติดต่องาน จึงมีความคิดเดียวคือ เป็นคนรักหรือไม่ก็คนพิเศษ เดี๋ยวก่อน...วิงั้นหรือ ชื่อนี้คุ้นหู เหมือเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน ขวัญข้าวนึกย้อนไปเมื่อสองวันก่อน วันที่อดิสรให้เธอทำปอเปี๊ยะทอดให้วชิราภรณ์ เธอได้ยินชื่อนี้จากปากอดิสร ตอนนั้นเธอเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำ ทว่าตนปิดประตูไม่สนิท หลังจากหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อผลัดเปลี่ยนในห้องน้ำ ขวัญข้าวได้เดินมาปิดประตูห้อง จังหวะนั้นเสียงพูดคุยระหว่างกัลป์กับอดิสรแว่วเข้ามาในหู ‘ถ้าวิรู้...’ ขวัญข้าวได้ยินเพียงแค่นี้ เธอก็ปิดประตูทันที เพราะไม่คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ คนชื่อวิอาจเป็นใครก็ได้ เพื่อน ลูกน้อง เพื่อ
Read more
PREV
1
...
45678
...
14
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status