《The Billionaire’s Accidental Marriage: Disabled Hot Uncle》全部章節：第 171 章 - 第 180 章

"Anong ginagawa namin rito? Siyempre, dumadalaw kami sa pasyente!"Mataas na itinaas ni Lucy ang mamahaling fruit basket na dala niya at walang pakundangang pumasok sa kwarto, kahit hindi man lang kumatok.Narinig ni Erica ang ingay at agad siyang umupo nang tuwid.Saglit na nagkunwari si Lucy na nag-aalala."Aba, Erica, tingnan mo naman! Kawawa ka naman, paano ka nagkaganito? Ang sakit ng puso ko na makita ka sa ganyang kalagayan!"Tahimik lang na nakatayo sa gilid si Beatrice, ngunit may bahagyang ngisi sa kanyang labi.Mula pagkabata, ni minsan ay hindi pa niya narinig si Lucy na mag-alala para sa kanya nang ganito.Ngayon, bigla na lang itong nagmamalasakit sa anak ng iba.Pero, wala na siyang pakialam.Noong huli silang magkita, tuluyan na niyang pinutol ang relasyon nilang mag-ina.Hindi na niya kailangang bigyang pansin ang taong ito.Nakasimangot si Erica at tiningnan sina Lucy at Abby."Paano niyo nalaman na nasaktan ako?"Walang pag-aalinlangan ang sagot ni Lucy."Nakita ko

Dumaan ang babae sa harapan niya, iniwan ang banayad na halimuyak ng gardenia sa hangin.Hindi sinasadya, napatingin si Bryan sa kanya.Ang kanyang mahahabang buhok ay umabot hanggang baywang, nakalugay at nabasa ng ulan, humahati ito sa maninipis na hibla.Mukha siyang medyo napahiya sa kanyang basang kasuotan, ngunit sa kabila ng lahat, ang kanyang gilid na profile ay nakakagulat na kaakit-akit.Ang kanyang balat ay singkinis at singputi ng bagong balat na itlog, at ang kanyang mahaba at makinis na leeg ay walang kapintasan.Ang manipis niyang bestidang basa ng ulan ay dumikit sa kanyang katawan, hinuhubog ang kanyang perpektong pigura—isang nakakaakit na imahe ng isang diwata na bumaba sa lupa.Ngunit ang kanyang malalalim na mata ay puno ng inosente at walang muwang na liwanag.Napansin ng babae ang tingin ni Bryan at palihim siyang lumayo upang panatilihin ang distansya sa pagitan nila.Dumilim ang tingin ni Bryan at walang ekspresyong ibinaling ang kanyang paningin sa malayo.Pa

Bumili si Beatrice ng ilang cake na gusto ni Beatrice at nagtungo sa lumang bahay.Pagkapasok pa lang niya sa lumang bahay, nakasalubong niya agad si Menchie Villamor, ang hipag ni Marcus.Hindi sila gaanong nagkakausap nang pribado, kaya hindi alam ni Beatrice kung ano ang sasabihin.Ngunit masigla at magiliw siyang binati ni Menchie, "Beatrice, halika, kumain tayo ng arozcaldo."Habang nagsasalita, pumunta si Menchie sa kusina at naglabas ng dalawang mangkok ng arozcaldo. "Tikman mo, purong malagkit at tagalog na manok ang ginamit ko dito. Ako mismo ang nagluto, masarap ito."Malambot at banayad ang kanyang tinig, kaya nakakaaliw pakinggan."Sige." Tumango si Beatrice at sumunod kay Menchie para kumain ng arozcaldo, ngunit hindi nagtagal ay naubusan ulit sila ng paksa.Tahimik na tinitigan ni Menchie si Beatrice, naghahanap ng pwedeng pag-usapan. "Beatrice, napansin ko na bagay sa'yo ang magsuot ng dress. Madalas ka bang nag?""Hindi," umiling si Beatrice."Sayang naman! Sa tingin k

Medyo naguguluhan ang ekspresyon ng mukha ni Menchie, saka niya malambing na sinuntok si Jacob: "Tingnan mo nga 'yang sarili mo, matandang manyak! Ano bang pinagsasasabi mo sa harap ng mga nakababatang henerasyon?"Si Erica, na kakagaling lang sa matinding sakit ng puso, ay lalong nadurog nang makita ang matamis na lambingan nina Menchie at Jacob. Hindi na niya napigilan ang sarili at tuluyang humagulgol."Pati kayo binu-bully ako! Pati kayo pinapakita pa ang pagmamahalan sa harap ko!"Pagkasabi noon, umiiyak siyang bumalik sa kanyang kwarto.Sanay na si Menchie sa pagiging makapal ang mukha, kaya hindi siya nag-alala na may mga kasambahay na nakatingin. Diretsong binuhat ni Jacob ang asawa nyang si Manchie."Kung may dapat sisihin, eh 'yan ay ang asawa kong sobrang kaakit-akit."Pagkatapos sabihin iyon, mabilis niyang binaybay ang pasilyo habang buhat buhat si Menchie, saka siya dahan-dahang nagtanggal ng sinturon nito.Sa dalawang beses na panunukso ni Jacob, biglang nag-blangko ang

"Tita, ano ang sinabi mo?" Napatingin si Albert kay Menchie nang hindi makapaniwala.Bago pa siya makasagot, biglang may narinig silang boses mula sa labas ng pinto—ang boses ni Chona, ang junior assistant ni Albert."Sir Albert, nandiyan ka ba?"Biglang napabalikwas si Albert na parang nakuryente. Kita sa mukha niya ang kaba at hindi siya makatingin nang diretso kay Beatrice."A-Ako..."Halatang hindi mapakali si Albert.Samantala, pinigilan ng lingkod sa labas ng sala si Chona, ngunit patuloy pa rin itong sumisigaw."Sir Albert, naririnig mo ba ako? Ako ito, si Chona!"Madiing kumunot ang noo ni Jacob at tinapunan ng matalim na tingin si Albert. Kahit walang galit sa kanyang boses, ang ekspresyon niya ay sapat nang nakakapanindak."Bakit may ibang babae na nagpunta rito? Mahigpit ang tradisyon ng ating pamilya. Hindi mo ba dinidisiplina ang sarili mo?""A-Ano... Kasamahan ko lang siya sa trabaho," nakayukong sagot ni Albert."Kahit kasamahan mo lang, dapat may distansya pa rin kayo!