Tous les chapitres de : Chapitre 761 - Chapitre 770

Habang sumasagot si Marcus sa mga netizens, hindi niya gaanong pinakinggan, kaya tumingin siya at muling nagtanong."Asawa ko, anong sabi mo kanina?"Nararamdaman ni Beatrice na maganda ang mood ni Marcus, kaya lumapit siya nang kalmado, umupo sa kanyang kandungan, at tiningnan ang kanyang cellphone: "Asawa ko, anong ginagawa mo?""Sumasagot sa mga netizens." Maikli ang sagot ni Marcus, at may pagka-arogante ang tono, "Asawa ko, ngayon hindi naniniwala ang mga netizens na nag-divorce tayo!"Nagningning ang mga mata ni Beatrice ng gulat: "So hindi ka galit?""Hindi ako galit." Sagot ni Marcus ng magaan.Pero palaging nakakaramdam ng hindi pagkaka-kontento si Beatrice, kaya mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Marcus at umamin ng kanyang pagkakamali."Asawa ko, wala kaming intensyon ni Erica na gawin 'yan.Hindi inasahan ni Eruca na maipasa niya ito sa Weibo.Siyempre, mali rin ako.Nung humingi si Erica ng mga private photos, hindi ko siya dapat binigyan.Sinabi kasi niya na gagamitin

"Kailangan ko pa bang magtanong?" galit na galit na tanong ni Shaira, "Dapat ay makipaghiwalay na siya sa walang kwentang iyon! Hindi siya magpapatawad! Ang saya ko, isang araw na naman ng takot sa kasal at panganganak!"Uminom ng kaunting tsaa si Beatrice at bahagyang ngumiti: "Kung ako, hihingi ako ng tulong, pupunta ako sa address na ito, magre-record ng video sa loob ng bahay, itago ang mga ebidensya, sasampahan ko siya ng kaso ng bigami, at pagkatapos ay magdedivorce. Kasi ang bigami ay may parusang pagkakabilanggo."Ngumiti rin si Isabella: "Maganda 'yan. Gawin natin yan!""Tama, bakit hindi ko naisip yun!" Tinapik tapik ni Shaira ang kanyang hita, "Pinsan, sasama na ako ngayon!"Tumingin si Beatrice kay Nikki: "Samahan mo sila para protektahan sina Shaira at Isabella. Buntis ako, kaya hindi ako sasama.""Okay." Ngumiti si Shaira, "Kung sasama ka, hindi na namin kayang hilingin sa'yo! Hindi ka ba natatakot mapatay ni Marcus?"Habang nagsasalita sila, tatlo na silang naglalakad p

Maagang-maaga pa lang, si Direktor Sara at ilang miyembro ng Klase ng Kababaihang May Kagandahang-Asal ay nakatayo na sa pintuan ng foundation at mahigpit nilang binarahan ito.Direktor Sara: “Huwag kayong mag-alala, umupo lang kayo nang tahimik, sumigaw ng mga islogan, at huwag kayong kumilos. Karapatan ito ng bawat mamamayan. Hindi nila tayo puwedeng ipahuli sa pulis.”Pagkatapos noon, isang grupo ng kababaihan mula sa Klase ng Kababaihang May Kagandahang-Asal ang naupo nang naka-krus ang mga paa sa sahig at sabay-sabay sumigaw ng mga islogan."Kung hindi mo susundin ang kagandahang-asal ng isang babae, ikaw ay tiyak na makikipaghiwalay!""Hindi sumusunod si Beatrice sa kagandahang-asal ng kababaihan, kaya siguradong makikipaghiwalay rin siya!"Sabay-sabay at malalakas ang sigaw ng grupo, may kasamang matinding sigla at lakas.May ilang tao na pumunta sa foundation para humingi ng tulong ang natakot at dali-daling umalis.Maya-maya, dumating na sa trabaho sina Beatrice at Shaira, at

Ang ilang mga tita ay nagtinginan kay Beatrice nang may kaba: "Ikaw... bakit mo tinatanong ito?""Wala lang. Mga tita, huwag kayong mag-alala." Yumuko si Beatrice at ngumiti, nagpapakita ng mabuting pakikisalamuha, "Gusto ko lang sanang sabihin na palagi ngang sinasabi ng direktor ng ugnayang panlabas ng inyong klase ng moralidad ng mga babae na ang pagkakaroon ng anak na babae ay isang bagay na magdudulot ng kalugihan.""Pero, paano naman siya? Paano naman tayo?""Ayon sa ganitong lohika, hindi ba’t tayo lahat dito ay isang kalugihan?"Pinabagal ni Beatrice ang tono ng kanyang boses: "Hindi madali maging babae. Maraming masamang pananaw laban sa mga babae sa mundong ito.Ang ilang mga posisyon sa trabaho ay may diskriminasyon sa kasarian. Ang ilang mga maruruming tao ay magbibigay ng mga hindi nakasulat na mga patakaran sa trabaho para sa mga babae. Hindi madaling mag-settle ng isang babae. Pagkatapos mag-asawa, kailangan mong alagaan ang mga biyenan, at pagkatapos manganak, kailanga

Naka-on pa rin ang mga ilaw ng operasyon.Hindi pa tiyak kung buhay o patay ang mga tao sa loob.Galit na itinulak si Jennifer NG kanyang ina."Umalis ka! Umalis ka na dito ngayon din! Ayoko nang makita ka. Wala akong anak na kasing walang hiya mo."Ang maliit na katawan ni Jennifer ay naitulak pabalik at napunta siya sa hagdanan."Inay~" Hindi naiwasan ni Jennifer na tumulo ang mga luha nang mabuksan ang kanyang bibig."Huwag mo akong tawaging 'inay'! Umalis ka na! Kung ayaw mong magpasabog ako at mamatay sa galit, umalis ka na!"Matibay ang posisyon ng kanyang ina, at wala nang magawa si Jennifer kundi umalis pansamantala.Pumunta si Uncle Philip upang asikasuhin ang bagay na may kinalaman sa doktor. Nang dumating si Bryan sa ospital, sumama siya sa kanya ng mahigit isang oras. Nang maglaon, bumalik siya dahil may mga kailangang asikasuhin sa kumpanya.Sa mga sandaling iyon, si Jennifer ay naglalakad malapit sa flower bed sa ospital, ang mga mata ay malabo, at nararamdaman niyang so