All Chapters of ENCHANTED มาเฟียสะกดรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“มึงว่าไงนะ?” คาร์ลเตอร์แทบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ตวัดสายตาลงไปมองด้านล่างทันที“เธอมากับใคร แล้วนั่งอยู่ตรงไหน” เคอร์วินที่ได้ยินก็หันไปมองด้านล่างเช่นกันทำให้เพื่อนอีกสี่คนเริ่มอยากรู้ขึ้นมาว่าคนที่ชื่อ ‘ผิงอัน’ คือใครกันถึงทำให้สองแฝดดูลุกลี้ลุกลนได้เพียงนี้พรึ่บ!! สองคนพี่น้องลุกจากโซฟาพร้อมกันแล้วเดินออกไปจากห้องทันทีลูเซียโน่ที่กำลังจะอ้าปากถาม ก็ได้แต่ต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ“คนไหนคือผิงอัน” เรนเดลเอ่ยถามลูก้าที่ยังไม่ได้เดินออกไป“ผู้หญิงที่ยืนอยู่โต๊ะตรงกลางคนเดียวน่ะครับ ชุดเดรสสีดำเปิดโชว์หลังครับ”สี่หนุ่มบรูทิชที่เหลือจับจ้องไปที่ผู้หญิงที่ลูก้าบอก และเป็นจังหวะที่เธอหันมาชนแก้วกับผู้ชายพอดีเมื่อได้มองก็เข้าใจเลยว่าทำไม เธอทั้งสวยสะกดตา นี่ขนาดในคลับไม่ค่อยมีแสงสว่างของไฟนะยังไม่สามารถปกปิดความสวยของเธอได้เลย“หน้าตาคุ้นๆ …” เรนเดลที่ยังไม่เมาเพ่งดูใบหน้าของผิงอันก็รู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก“เหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า รักแรกของไอ้แฝดอะ” ลูเซียโน่พูดโพล่งขึ้นมา ที่จำได้เพราะตอนเป็นเด็กพวกเขาเล่นกับเด็กผู้หญิงคนนั้นมาเหมือนกันตั้งแต่จำความได้ เธอน่ารักตัวเล็ก ผิ

หลังจากที่คาร์ลเตอร์ได้พูดคุยทางโทรศัพท์กับอีวานเขาหันมาหาขนมปังเพื่อนสาวคนสนิทของผิงอัน ก้มตัวใช่แขนโอบกอดบริเวณต้นขาเล็กพยายามไม่ให้มือได้แตะสัมผัสโดนร่างกายขนมปัง คาร์ลเตอร์ยกตัวเธอขึ้นพาดบนบ่าแกร่ง แล้วเดินเข้าไปในลิฟต์ที่มีเคอร์วินกับผิงอันรออยู่ก่อนหน้าแล้ว“กรี๊ด! ทำบ้าอะไรปล่อยฉันนะ”ขนมปังร้องโวยวาย ดีด ใช้มือตีหลังคาร์ลเตอร์หวังให้เขาปล่อย แต่แรงที่เหมือนผีเสื้อกระพือปีกนี่มันช่างไร้ประโยชน์เสียจริง“เงียบ”เสียงเข้มดุทำขนมปังที่ดิ้นๆนิ่งไปทันที ไม่รู้ทำไมเพียงแค่เขาพูดออกมาแค่คำเดียวแต่ทำเธอกลัวจนตัวชาได้ โทนเสียงเข้มๆแบบนี้ มันทำให้เธอนึกถึงผู้ชายที่สัปดาห์ก่อนหน้าที่ได้เจอกันที่คลับเลยทำตัวอุกอาจเหมือนกับอีตานั่นเปี๊ยบ!ไอ้บ้ากามที่จับหัวเธอกดไปที่เป้ากางเกง! ฮึ่ย! แค่คิดก็หงุดหงิดขึ้นมาเลย ส่ายหัวไล่เอาความคิดในคืนนั้นออกไป กลับมาคิดหาวิธีที่จะทำให้พวกเธอทั้งสองคนหลุดพ้นเหนือมือสองแฝด ขนมปังคงไม่รู้ว่าอีกไม่กี่นาทีหลังจากนี้เธอกำลังจะได้พบกับบุคคลอันตรายมากกว่าสองแฝดอีก..“เคอร์วินปล่อยฉันลง! ไอ้โรคจิตนี่!”ผิงอันสารพัดจะหาคำมาด่าแต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่จะปล่อยเธอลงเ

เคอร์วินอุ้มผิงอันเข้ามาในห้องลับหลังกำแพง ห้องใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ด้านในเป็นสีดำทั้งหมด ยกเว้นแต่ เตียงนอนขนาดคิงไซส์ มันมีสีแดงเข้ม ขอบเตียงและหัวนอนเป็นสีทอง แกะสลักเป็นรูปนกฟีนิกซ์เพลิงโดดเด่นชวนให้ต้องมอง สีทองที่มาจากทองคำบริสุทธิ์ เขาค่อยๆวางเธอลงที่เตียงนอนคิงไซส์ ส่วนเคอร์วินนั้นโน้มตัวลงเข้ามาใกล้ๆผิงอัน มือของเขาทาบวางลงข้างลำตัวเธอทั้งสองข้าง ไม่ให้มีทางหนี “สรุปจะคุยเรื่องอะไรคะ” ผิงอันเงยหน้าขึ้นประชันสายตากับเคอร์วิน เธอตั้งใจจะไม่หลบสายตาเขา! ดวงตาสั่นไหวเพราะความกลัว “ดื่มไปเยอะมากเลยใช่ไหม กลิ่นถึงได้แรงขนาดนี้” เคอร์วินได้กลิ่นแอลกอฮอล์ในตอนที่เธอเปล่งคำพูด “ก็ไม่ได้เยอะมากค่ะ แล้วดื่มเยอะฉันผิดอะไรเหรอคะ? ฉันก็แค่อยากให้สมองโล่งไม่ต้องคิดอะไร..” ไม่รู้ทำไมเธอจะต้องมาอธิบายความคิดความรู้สึกของเธอให้เขาฟังด้วย แต่แปลกที่เธอยอมบอกเขาไปตรงๆ เพราะฤทธิ์เหล้า? “รู้ไหมว่ามันอันตราย ที่นี่ไม่เหมาะกับเธอ” คาร์ลเตอร์ที่เดินเข้ามาเอ่ยบอกเสียงเรียบ ยืนมือล้วงกระเป๋ากางเกง สายตาที่ว่างเปล่าจ้องมาที่เธออย่างไม่พอใจ “ใช่ค่ะอันตราย” “อันตรายมากเพราะมีพวกคุณน่ะ

“หัวเราะอะไรคะ ฉันอยากก็ไม่ได้แปลว่าฉันเคยทำมาก่อนนี่” “แล้วมันเจ็บมากไหม..”สิ่งที่กังวลในใจสาวน้อย ‘ก็ดี ครั้งแรกของเธอ พวกเขาจะทำให้เธอไม่อยากไปมีอะไรกับใครได้อีก’ “ไม่รู้สิแต่เวลาฉันทำ ฉันรู้สึกดีนะ” เคอร์วินตอบไปตามความจริง ก็เวลาที่เขามีอะไรกับผู้หญิงเขาไม่ได้มานั่งใส่ใจว่าพวกเธอจะรู้สึกแบบไหน เขาก็แค่ต้องการปลดปล่อยอารมณ์ตัวเองก็เท่านั้น “ถ้าครั้งแรก มันจะเจ็บนิดหน่อย” คาร์ลเตอร์เอนตัวลงมานอนในท่าที่ใช้สอกดันกับเตียงใช้มือดันหัวตัวเองเอาไว้ เขานอนตะแคงหันมาที่เธอ โดยที่ยื่นมือมาเกลี่ยผมเธอบริเวณกรอบหน้าเรียวเล็ก ผิงอันหันมามองคาร์ลเตอร์เมื่อเขาบอกว่าจะรู้สึกเจ็บ “แต่ถ้าทำบ่อยๆก็จะไม่เจ็บนะ ลองมาทำกับฉันทุกวันดูสิจะได้ชินแทน”เคอร์วินเอ่ยเสียงหยอกล้อ มุมปากยกยิ้มอย่างคนเจ้าเล่ห์ “เริ่มกลัวแล้วสินะ” คาร์ลเตอร์กดริมฝีปากหนักๆลงไปจูบปากเล็ก ก่อนผละออกมามองใบหน้าสวย มือหนาไม่อยู่เฉยเขาล้วงมือเข้าไปสัมผัสเต้านมของเธอ บีบคลึงเบาๆ นิ้วเรียวเขี่ยไปมาจนเธอต้องกันหน้ากัดปากอย่างเสียวซ่าน “มะ..ไม่ได้พูดเลยว่ากลัว..” ใจดวงน้อยเต้นถี่ระรัวเหมือนกลองยาว เธอตื่นเต้นทุกค

พรึ่บ! ผิงอันสะดุ้งเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเพราะเธอฝันว่าถูกนกสองตัวบินเข้ามาหาเธอ นกอะไรก็ไม่รู้ตัวมันใหญ่ ตาสีทอง ตัวสีแดงอย่างกับเพลิงไฟและน่ากลัวมาก ไม่ใช่แค่นั้นนะปีกของมันยังมีไฟติดอีกต่างหาก พวกมันบินตรงมาที่เธอ โดยใช้ปีกที่ติดไฟโอบล้อมตัวเธอไม่ให้หนีออกมาจากปีกเพลิงของมันได้ ผิงอันสะดุ้งตื่น เหงื่อท่วมไปทั้งตัว นั่งหายใจหอบถี่ตัวสั่นเทาอย่างไม่เคยเป็น ก่อนจะตั้งสติและตกใจอีกครั้ง“เอ๊ะ!”“ที่ไหน อ๊ะ!..มะ..เมื่อคืน..”ดววตากลมโตเบิกกว้าง มองดูห้องนอนหรูหราที่ไม่คุ้นตา แต่เมื่อก้มมามองสภาพเปลือยเปล่าของตัวเอง กับสองข้างกายที่มีชายหนุ่มนอนอยู่สองคน ฉับพลันความทรงจำเรื่องเมื่อคืนก็ไหลย้อนกลับมาทั้งหมด“ทำอะไรลงไปเนี่ย!”เธอเคาะหัวตัวเองไปหนึ่งที ขยับตัวคลานลงจากเตียงอย่างเบาที่สุด เธอไม่อาจสู้หน้าสองแฝดได้ และจะไปขอให้พวกเขามารับผิดชอบก็ไม่ได้อีกด้วย เรื่องเมื่อคืนมันคือความต้องการของเธอเองล้วนๆ “ซี้ดด..เจ็บจัง”เธอร้องซี้ดเมื่อปลายเท้าแตะลงบนพื้นเย็นเจี๊ยบ มันแล่นขึ้นมาใจกลางน้องสาวของเธอทันที ผิงอันเดินตามเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายบนพื้นของตัวเองมาสวมใส่และแอบหยิบสูทสีดำของใครสักคนใ