บททั้งหมดของ Clark Montenegro (My ex-husband is obsessed with me): บทที่ 11 - บทที่ 19

Nang magising alo ay para akong binugbug nang isang dusinang tao dahil sa sakit nang aking katawan all over sa sobrang dami banamang posesyon naisip ang lukong clrak nayon pintuwad pinatihaya tagilig at kung ano ano pa halatang expert ang g*** sa ganito ano pa ngaba ang aasahan ko mas lalo akong nainis isipin ko papang na marami syang babaing ginaganito ay mas lalo akong nainig sa sarili ko napayakap nalang ako sa aking katawan pero natigilan ako sandali nang maramdaman kung nakadamit napala ako suot ko ang damit na sinuot mismo ni clark kahapon i wear his boxer too at ang mas ipinagtataka ko hindi naito ang room na tinutuluyan ni clark sa hotel kaya naman napabalikwas ako nang bangon where am i kahit lumipat kami nang room malalaman koparin na nasa hotel parin kami dahil kabisado ko lahat nang hitel rooms pero this room is unfamiliar to me the hotel rooms of casa marzia is designed of different shade of silver and gold with majestic theme this room is very different from the color i

"anong ginagawa nang lalaking yan dito anong ginawa mo kay Celina hah" bungad kaagd ni Jake nang makita nya si Clakr sa likod ko kala mo naman ano mang oras kaya nyang manuntok "ano ba ang dapat kung gawin sa asawa ko Mr.Jake Romero" sagot naman i Clark kay Jake habang malamig na nakatingin dito he hold mu weist at inamoy ang buhok ko napanganga naman si Jake "can i have her for a while Mr.montenegro mag uusap lang kami".. Saad ni Jake habang saakin parin nakatingin at nakataas pa ang mga kilay nang bruha "no" "yes" kaagad kung kinalas ang braso ni Clark sa bewang ko at sinundan si Jake "ouch bestie" angal ko nang pingutin nya ang tagaliran ko he look at me while his eyebrows are raising "naglabalikan naba kayo Celina?" "hindi pa" "at bakit ganon yung clark nayon kung makahawak sayo kung hindi kayo nagkabalikan aber hah" sabi nya pa habang sinusuri ako "so what now bakit kayo magkasama" "jake may importante akong sasabihin sayo" "ano yun?" seryosong nakatingin si

"Babies" "hindi napo kami baby daddy" saway ni Andrea sa ama nang tawagin nyang baby ang dalawa pero bakit kung ako ang tatawag ayos lang siguro hindi pa sila sanay na si Clark ang tumatawag sa kanila "ok My princess im Sorry" malamabing naman na tugon nito sabay halik sa noo ni Andrea hindi ito umimik at hinayaan lang ang ama sa ginagawa. "do you want to come with us in our own company wala kasi magbabantay sa inyo dito don't worry may malaking room naman si Daddy doon sa office pwedi kayo doon and i have so many books and also tv in there if you want to watch some movies or cartoons" "ok dad" sagot nang dalawa bago sumakay sa kotse ni Clark ako naman ay tahimik lang na nakatayo sa dulo "Mi Amore let's go" aya saakin ni Clark at pinagbuksan ako nang pinto sa driver seat my choice paba ako ako na nga tong nilibre nang sakay wala kaming imikan sa buong byabe hanggang sa nakarating kami sa Company "Andrea &, Andrei come here" sabi ni Clark lumapit naman ang dalawa hinawak

(Celestine's POV ) ngayong araw ang exam ko for scholarships sa Montenegro international academy bago lang ang academy nato sa lugar namolin pero sobrang dami nang nag-aaral sa academy nato at marami narin nakatapos sa libreng scholarships na binibigay nang school before ako tumontong sa academy na ito binasa ko muna ang history mahilig kasi ako sa mga history magbasa nang mga kwento about sa isang bagay o lugar mapa katang-isip or tunay na kwento man ito.. "kaya ko to fighting" pagkumbinsi ko sa aking sarili last week paako naka fell up ng form para sa exam na ito at sana palarin malaking tulong narin ito para saakin para maabot ang pangarap ko akalain mo yun once na makapasa ka sa exam libre na lahat from school uniform lahat even allowance sila rin ang magbibigay sayo.. "ahh miss pwedi magtanong" lumingon ang isang matangkad at maputing babae saakin halatang mayaman ito at mukhang nagkamali din ako nang nilapitan para tanungin.. "hmm ano yun?" pormal nyang saad habang nakati

Celestine POV sa ilang araw kung pananatilinsa mansyon nang mga Montenegro ay mas lalo akong napalapit sa magkakambal pero kahit ilang araw na ang lumipas naamaze parin ako kasi kumukha ni Mr.Montenegro ang papa carlos ko.. busy ako sa pag-aayos nang pinagkainan namin nang may marinig akong may paparating dito sa kusina kaya naman mas inayos ko ang ginagawa ko. "celestine" tawag saakin ni Mr.Montenegro kaagad akong lumingon sa kanya. "po?" "hmm can i ask you something?" tanong nito umupo sya sa stole di kalayuan sa lagayan nang mga pinggan kung saan ako nakatayo seryosong nakatingin si Mr Montenegro saakin kaya naman kinakabahan ako sa klase nang pagtitig nya? "ilang taon kana ulit?" "18 po" "anong buwan ka ipinanganak?" "November po" sagot ko ulit ehh ano bang meron daig kopa interview sa trabaho ahh "diba sabi mo kamukha ko ang papa carlos mo?" "opo" "will kailan pala ang birthday nya? pwedi kobang malaman " "hmm July 28 1992 po" sagot ko ulit ehh y