บททั้งหมดของ The Billionaire's Unforgotten Love: บทที่ 41 - บทที่ 50

Pekeng tumawa si Sloane, iniignora ang sakit na nararamdaman niya sa kaniyang puso. Para siyang sinampal ng katotohanan—ng reyalidad na binabalot lamang siya ng ilusyon na may namamagitan sa kanila ni Saint.“Sigurado ka ba? Baka naman kamukha niya lang,” hindi alam ni Sloane kung si Mich ba aang kinukumbinsi niya o ang sarili niya.Ngunit kahit anong gawin niya, nasa harapan niya na talaga ang reyalidad.“Hindi, girl. Siya talaga ‘yong nakita ko. Hindi pa ako lasing noon kaya malinaw ang paningin ko. Nakasuot pa siya ng office attire niya,” kumpirma ni Mich. “Sa pagkakatanda ko, may dala siyang envelope. ‘Di ko lang knows if ano ang laman no’n.”Kumawala ang malalim na buntong-hininga kay Sloane. Naninikip ang dibdib niya. Wow, too much for asking this day to be normal, huh?Simple lang naman ang hiling niya na sana ay walang balita na dumating sa kaniya na makasisira ng mood niya. Masama na ang loob niya dahil sa nangyari sa kanila ni Saint pero mas lalo pang lumala dahil ngayon.L

Parang matutumba si Saint sa kinatatayuan niya at hindi agad makagalaw nang makita ang itsura ni Sloane. Saka lang siya natauhan nang marinig ang nagmamakaawang boses ni Sloane.“Saint… ang baby natin…”With a rush of fear and anxiousness in his system, hindi niya alam kung paano niya natapisan ng twalya si Sloane at naisakay sa kotse niya nang walang tulong ng kahit kanino. Nag-panic agad ang mga kasambahay nila nang makita niyang buhat-buhat ang asawa na unti-unti nang nawawalan ng malay. Mabilis na pinaharurot ni Saint ang kotse, naluluhang pasulyap-sulyap kay Sloane. Ang isa niyang kamay ay nasa manibela habang ang isa naman ay nakaalalay sa ulo ni Sloane.“Don’t sleep, Sloane, please… malapit na tayo,” nanginig ang boses niya habang pinipigilang tumulo ang kanyang mga luha. Hindi niya alam kung paano pa siya nakapag-drive nang maayos gayong halos masiraan na siya ng bait dahil sa sobrang takot.He never felt afraid like this in his entire life. Bukod-tanging ngayon lang kung saa

Sa mga lumipas na araw, mas lalong naging distant si Sloane kay Saint, Hindi na siya gaanong palalabas ng kwarto niya lalo na kapag alam niyang nariyan si Saint sa baba. Mas nauuna na rin siyang kumain sa gabi para hindi makasabay ang asawa—lahat ay gagawin niya para lang makaiwas sa presensya ni Saint.Samantala, labis na pangungulila na ang nararamdaman ni Saint dahil mas lalo lang iwas sa kanya si Sloane. Naranasan niya nang iwasan siya ng babae pero mas malala ngayon dahil halatang-halata talaga. Minsan ay magpapang-abot sila sa baba pero aakyat agad si Sloane sa taas nang hindi man lang binibigyan ng chance si Saint na makausap siya. Kapag naman nagpapang-abot sila sa almusal sa kusina ay kahit hindi pa ubos ang pagkain ni Sloane ay aakyat na agad ito sa kwarto niya.Nag-aalala si Saint na baka sa kakaiwas ni Sloane sa kanya ay napapabayaan na nito ang sarili at anak nila kaya naman lagi siyang nag-aassign ng kasambahay na magbabantay kay Sloane pati na rin sa mga kinakain nito.

Hindi alam ni Sloane ang gagawin niya sa buong party. Tuliro siya habang kinakausap siya ng ibang guest. Hindi rin siya mapakali lalo na’t nararamdaman niya ang tingin ng ilang bisita sa kanya at sa tiyan niya. At isa pa, inaalala niya ang narinig niyang bulong kanina tungkol sa ex-bride ni Saint na tumakbo sa kasal nila ng lalaki.Pakiramdam ni Sloane ay mawawasak ang puso niya sa isiping kaya lang siguro siya pinakasalan ni Saint ay dahil sa tumakbong bride nito. Iniisip niyang isa lang siyang substitute bride bukod sa nanay ng magiging anak nila.“So, how is it being an Irvine?” tanong ni Joseph sa kanya. Silang dalawa lang ang nasa table dahil pinilit talaga ni Joseph kunin si Sloane upang makausap. Si Saint naman ay hindi rin makapag-focus sa kausap niya dahil palingon-lingon siya sa side ng asawa at pinsan.Lumunok si Sloane, hindi alam ang sasabihin. Kumusta nga ba ang pagiging asawa ni Saint bukod sa tagu-taguan nilang feelings at constant confusion sa nararamdaman ng lalaki p

Nanubig ang mga mata ni Sloane sa biglaang sigaw niya at umiwas ng tingin, mabibigat ang paghinga. Masyado siyang nai-stress at hindi ito maganda para sa baby nila. “I'm tired, Saint… I just need to rest,” nanghihinang sabi ni Sloane at umupo sa dulo ng kama niya. “N-no, please… let's talk first,” pagmamakaawa ni Saint. He crouched down to meet with Sloane's gaze. “Please, look at me.”Instead of looking at him, Sloane averted her gaze even more, fidgeting with her fingers. Umigting ang panga ni Saint at inilagay ang daliri niya sa baba ni Sloane para iangat ang tingin nito. Sloane was immediately greeted by her husband’s pleading and longing eyes, making her body tremble. “I'll explain everything, hmm? Just hear me out.”“Na-explain na ni Joseph lahat,” pagmamatigas ni Sloane. “I know everything now.”“Fuck Joseph. Wala siyang alam.”“It doesn't feel like it. Marami siyang alam tungkol sa ‘yo.”Saint inhaled shakily. She's testing his patience but he doesn't want to lash out on he