All Chapters of นางร้ายแสนรัก: Chapter 31 - Chapter 40

ชานนจูงมือแฟนสาวเข้ามาในร้านของตัวเองในห้างดัง เค้าสั่งของเอาไว้ที่นี่ มินนี่นั่งรอในห้องทำงานของเค้าหลังจากที่เค้าพาเธอมาที่นี่"รอก่อนนะคะ "เค้าบอกกับเธอ แล้วเดินออกไปในส่วนหน้าร้านทันที ก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมกับถือกล่องอะไรบางอย่างติดมือมาด้วย"พี่ทำเอาไว้ให้มินนี่ค่ะ"ชานนเปิดกล่องหยิบสร้อยเส้นเล็กขึ้นมาในมือ สร้อยคอวิบวับมีจี้ขนาดพอดี เป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ ชื่อ minnie พร้อมประดับเพชรเม็ดเล็กเอาไว้ ชานนจูบที่คอขาวเบาๆหญิงสาวยิ้มกว้างอย่างเขินอาย เธอมีความสุขที่เค้าใส่ใจมากกว่ามูลค่าของด้วยซ้ำ"พี่อยากให้มินนี่ใส่ติดตัวเอาไว้ตลอด " เค้าบอกออกมา เธอยกมือขึ้นมาแล้วไห้วขอบคุณเค้า"ขอบคุณป๋ามากนะคะ ที่เลี้ยงดูหนูอย่างดี"เธอบอกติดตลกกลบเกลื่อบความอาย ชานนส่ายหน้ายิ้มๆ"ขอบคุณผัวมากค่ะ ที่ทำให้เมีย" เค้าเปลี่ยนคำพูด มินนี่ส่ายหน้า "ไม่เอาหรอก ไม่กล้าพูด อาย" เธอบอกตามตรงชานนไม่ยอมแพ้"แล้วเมื่อคืนใครเรียกผัวจ๋าลั่นห้อง" มินนี่ค้อนเค้าทันที"คนบ้า"ชานนหัวเราะลั่นอย่างมีความสุข ประตูห้องทำงานเปิดออกกระทันหัน ชานนหันไปมองดูคนที่เปิดประตูเข้ามา พร้อมจะตำหนิเต็มที่"แม่" ชานนเรียกผู้เป็น

งานเลี้ยงการกุศลที่มีการเดินแบบของเหล่าดารา นางแบบชื่อดังหลายคน กำลังจะเริ่มงานขึ้นภายในไม่กี่นาทีนี้ หลังเวทีกำลังวุ่นวายเพื่อเช็คความเรียบร้อยครั้งสุดท้ายดาราสาวสวยหลายคนได้รับมอบเครื่องประดับล้ำค่าจากร้านเพชรชื่อดังหลายแห่งที่นำเครื่องประดับมาร่วมประมูลและนำเงินที่ได้ไปช่วยเหลือองค์กรการกุศลพระเอกหนุ่มและนางเอกสาว เดินควงคู่กันมาในงานนี้ด้วย ในตอนแรกทางผู้จัดไม่ขอร่วมงานกับพระเอกนางเอกคู่นี้ เพราะคลิปฉาวของคนหน้าคล้ายออกมาหลายคลิปเหลือเกินกระแสที่เข้ามาต่างพุ่งเป้ามาที่คนทั้งคู่ เมื่อมีนักสืบออนไลน์ขุดคุ้ยประวัติของทั้งคู่ ทำให้ทั้งสองตัดสินใจเปิดตัวว่าคบกันจริงๆ กลายเป็นเกิดกระแสลบมากกว่าบวก ทางผู้จัดการต้องการแยก อาร์ตและพิม ให้ห่างกันบ้างแต่ฝ่ายหญิงกลับไม่ยอมอย่างเดียว"งานนี้นักข่าวเยอะ และที่สำคัญเป็นงานใหญ่มาก กว่าที่จะดันเธอทั้งคู่มาเดินที่นี่ได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย อย่าทำเสียเรื่อง"เสียงผู้จัดการสาวใหญ่ข่มพระเอกนางเอกในสังกัดเต็มที่ ทางเบื้องบนสั่งมาว่า ทุกงานหลังจบละครแล้ว ถ้ามีมินนี่จะต้องไม่มีคนทั้งคู่อย่างเด็ดขาด งานนี้มินนี่มีชื่อเข้างานเป็นลำดับต้นๆอยู่แล้ว แต่คนทั้ง

"ไปไหนมาคะ พี่มองหาทั่วเลย"ชานนโอบเอวบางของแฟนสาวมาใก้ลตัวเอง โดยไม่สนใจสายตาใครสักนิด เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดหรูหรา มาเป็นชุดเดรสสั้นที่เตรียมมา"สวยจังแฟนพี่"เค้าชมหญิงสาวตรงหน้า เธอสวยหวานในชุดสีโอรส สวมสร้อยคอที่เค้าสั่งทำให้เป็นเครื่องประดับ กับรองเท้าส้นสูงสีครีม"ไปหาแม่พี่นนมาค่ะ" เธอตอบน้ำเสียงราบเรียบ คนฟังทำตาโตตกใจ"มีอะไรหรือเปล่า" เค้าถามออกมาด้วยความห่วงใยมินนี่กอดเเขนเค้าเอาไว้แน่น แล้วเดินไปที่จุดวางอาหารและเครื่องดื่ม หยิบน้ำส้มขึ้นมาจิบ ตามด้วยขนมเค้กชิ้นเล็กอย่างไว้ฟอร์ม ชานนส่ายหน้ากับท่าทางกวนๆของเธอ"บอกมานะ แม่พี่ว่ายังไง" เค้าเค้นถามเธออีกครั้ง มินนี่วางแก้วน้ำส้มลงที่โต๊ะ แล้วลูบหน้าอกเค้าเบาๆ"แม่พี่นน ชวนมินนี่ไปทานข้าวที่บ้านค่ะ"เธอบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริง ชานนยิ้มออกมาแล้วมองหาแม่ตัวเองที่มาร่วมงานด้วย ก่อนจะดึงมือเธอไปที่โต๊ะที่แม่ของเค้านั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนสุภาพสตรีหลายคนยิ้มอย่างพอใจที่เห็นชานน พาแฟนสาวมาที่โต๊ะ ต่างยิ้มแย้มรับคนทั้งคู่ คุณแม่ของชานนยิ้มน้อยๆอย่างวางมาด แล้วรับไห้วแฟนของลูกชาย เสียงชวนกันถ่ายรูปดังขึ้นมินนี่ลุกขึ้นขยับตัวไปตามเส

เสียงพี่นนเรียกเธอเบาเหลือเกิน พี่นน เธอขานตอบเค้าไป แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ยิน เค้ายืนมองเธออยู่ตรงไหนสักแห่ง พร้อมกับเรียกชื่อเธอไปด้วย เธอเจ็บไปหมดทั้งตัว มินนี่เหมือนว่าตัวเองกำลังหลับอยู่ แล้วพี่นนมาเรียก แต่เธอลืมตาไม่ขึ้น หรือว่าจะโดนผีอำ หรือพี่นน นอนทับเธอ หญิงสาวคิดวนเวียนไปมา ระหว่างจะลืมตา แต่ทำไม่ได้ เธอง่วงเหลือเกินชานนจับมือของเธอเอาไว้ในห้องผู้ป่วยฉุกเฉิน เค้ามองดูเธอหลับอยู่ หัวแตก เป็นรอยแผลลึกจากการล้มฟาดลงที่ถนน เค้าหลับตาลงฟังเสียงหมอบอกรายละเอียด แขนหัก หมอเข้าเฝือกให้แล้ว นอกนั้นก็ช้ำไปทั่วร่างกาย ไปซีกหนึ่ง เธอตะแคงข้างลงทำให้เป็นมากเพียงข้างเดียว คำบอกเล่าของหมอบาดหัวใจคนฟังเข้าไปอีก หมอส่งสร้อยเส้นเล็กที่ติดตัวคนไข้มา เค้ามือสั่นๆรับสร้อยเส้นนั้นมา ยังจำได้ดีว่ามันเหมาะกับเธอแค่ไหน"มินนี่ของพี่"ชานนร้องไห้ออกมาเพียงลำพังที่อยู่กับเธอ เค้ามองดูเธอหลับสนิทบนเตียง หน้าตาของเธอซีดเซียว มีแผลหลายแห่ง แต่ก็ยังสวยที่สุดอยู่ดี เค้าสวมสร้อยลงกับคอเธออีกครั้ง แล้วจูบเบาๆที่หน้าผากของเธอที่มีผ้าก้อส แปะเอาไว้"นอนนะคะ พักให้หายเจ็บ พี่รอได้พี่รอมินนี่อยู่ตรงนี้" เเล้วเค้

แม่บ้านที่มาส่งอาหาร กลายเป็นคุณแม่เดินเฉิดฉายเข้ามา พร้อมถือถุงขนมยี่ห้อดังเข้ามาด้วยตัวเอง หลังจากวางสายโทรศัพท์ไม่นาน หน้าห้องมีคนของเค้าเฝ้าอยู่คนที่มาถึงห้องได้ ต้องสำคัญมากพอ คุณผู้หญิงมองดูภาพตรงหน้าแล้วยิ้มออกมา ชานนกำลังหวีผมให้คนป่วยอยู่อย่างอ่อนโยน มินนี่พยายามยกมือขึ้นมาไห้วคุณแม่แต่ทำไม่ได้"ไม่ต้องลูก อย่าขยับ "ผู้เป็นแม่บอกน้ำเสียงห่วงใย"แม่มีชีสเค้กมาฝาก เพิ่งจะออกจากเตามาเลย มินนี่ชอบไหมจ้ะ"คนป่วยยิ้มประจบ "ชอบค่ะ ขอบพระคุณ คุณแม่มากนะคะ ที่เมตตามินนี่ ลำบากแย่เลย" เธอบอกอย่างเกรงใจ"ไม่ลำบากเลยลูก เรื่องนิดเดียว มินนี่อยากกินอะไร บอกแม่นะลูก แม่จะให้คนหามาให้"นางบอกออกมาตามตรง ชานนยิ้มอย่างพอใจ แม่เค้ารักแล้วรักเลย ยิ่งอ้อนเก่งแบบนี้ เค้าเห็นแววว่าตัวเองจะตกกระป๋องแน่"มินนี่กินแล้วนอน เดี๋ยวจะอ้วนสิคะ ยังไงต้องพักงานอีกตั้งสองเดือน"เธอบอกออกมา ผู้เป็นแม่ยิ้มหวาน"กินเถอะลูก ไม่อ้วนหรอก เอาให้ขึ้นอีกห้ากิโลก็สวยอยู่แล้ว จริงไหมนน"แม่ถามลูกชาย ชานนพยักหน้า"พี่ให้สิบโลเลย ไม่ว่าสักคำ" มินนี่ยิ้มกว้าง"งั้นมินนี่ทานหมดเลยนะคะ" เธอมองจานขนมตรงหน้าแล้วขอคำอนุญาตชา