บททั้งหมดของ Naging Girlfriend Ako ng Kaaway ng Ex Ko: บทที่ 11 - บทที่ 19

Nag-atubili ako sandali, bahagyang bumuka ang mga labi ko habang handa na akong magsalita, ngunit inunahan ako ni Raleigh."Habang namimili, nakita ko ang isang kwintas na sa tingin ko ay maganda, kaya binili ko ito para sa iyo," sabi niya, inilabas ito mula sa kahon at maingat na isinabit sa aking leeg nang hindi naghihintay sa aking sagot.Ang kanyang mga galaw ay mabagal at maingat na parang natatakot siyang baka tumanggi ako.Nakita ko na ang kanyang matibay na asal sa trabaho, at bihira siyang ngumiti, kaya't ang biglang pag-iingat na ito ay medyo kakaiba sa akin.Gayunpaman, madalas siyang gumagawa ng mga ganitong bagay.Dadaan siya sa ospital, dadalhan ako ng pagkain at bulaklak, at pagkatapos, parang walang anuman, binilhan niya ako ng kwintas."Napakaganda nito. Gusto na gusto ko," sabi ko, habang kinuha ang kwintas at ngumiti sa kanya.Nakita ko ang kanyang seryosong ekspresyon, pinaupo ko siya sa isang bangko at hinawakan ang kanyang kamay. Ang kanyang madilim na mga

"Mr. Reed, sa base sa kalagayan ni Ms. Wright, maaaring kailanganin mong maglaan ng mas maraming oras sa kanya, at dalhin siya sa mga lugar na pinuntahan niyo na dati. Maaaring makatulong ito para maalala ka niya," sabi ng doktor."Wala kang kwenta! At isipin mo pa, tinatawag mo ang sarili mong pinakamahusay na neurologist sa bansa. Kung hindi ako maalala ni Stella, kalimutan mo na ang reputasyon mo!" Itinulak ni Justin ang doktor, sinermunan siya, at umalis.Gayunpaman, bago maisakatuparan ni Justin ang kanyang plano, natagpuan ng kanyang ama ang villa kung saan sila nakatira ni Jasmine.Hawak ni Justin si Jasmine, nalulunod sa kanyang kalungkutan sa alak. Nang makita niya ang kanyang ama, tumayo siya sa takot, nanginginig habang nagsasalita, "Dad, paano mo..."Pak—Sinampal Austin Reed si Justin nang napakalakas na nawalan ng boses si Justin."Nagtataka ako kung bakit nag-resign si Stella para pumunta sa Landon Group. Mukhang may relasyon ka pala! Hayop ka! Sinisira mo ba ako?!

Walang masabi si Justin."Hindi ako tapat kay Jasmine, pero paano naman kayo ni Raleigh? Sino ka para akusahan ako? Nakipag-sex ka rin sa kanya, di ba?" Nakakita siya ng pagkakataon at tinanong ako."Kung ginawa ko man o hindi, ano naman ang pakialam mo?" sagot ko nang malamig."Ang dati kong sarili ay namatay nang itulak mo ako sa dagat. Wala nang kinalaman sa iyo ang lahat pagkatapos noon," sabi ko, unti-unting dumidilim ang aking tingin.Si Justin ay nakaramdam ng kirot sa kanyang puso nang makita ang aking walang pakialam na ekspresyon. Hinawakan niya ang kamay ko, patuloy pa rin sa pagtatalo."Hindi kita iiwan. Pwede ko namang iwan si Jasmine. Wala akong pagmamahal sa kanya. Ikaw ang mahal ko."Dahil tatlong taon na kaming magkasama, palaging kumbinsido si Justin na ang pagmamahal ko sa kanya ay magtatagal magpakailanman.Sinubukan kong makawala sa kanyang pagkakahawak, pero sa pagkakataong ito ay mahigpit siyang humawak. Ang tatay ko ay nakialam, hinila ako sa likod niya a

Naghanap ako at natagpuan si Raleigh sa kwarto sa ikalawang palapag.Amoy na amoy siya ng alak, nakasandal sa gilid ng kama, hawak ang isang bote ng alak sa isang kamay at nakakapit sa isang frame ng litrato sa kabila.Ang kanyang kamiseta ay kalahating nakabutton, na nagpapakita ng kanyang maputing at matibay na dibdib.Nang abutin ko ang bote ng alak, binitiwan niya ang pagkakahawak niya.Gayunpaman, sa sandaling hinawakan ko ang frame ng litrato, bigla siyang bumukas ang mga mata, ang malalim at matinding titig niya ay tumutok sa akin, nalabo ng epekto ng alak."Huwag mong hawakan ito," sabi niya, ang boses niya ay magaspang.Ang kanyang mga salita ay nagpasiklab ng aking kuryusidad, kaya't ngumiti ako at nagtanong, "Pwede ko bang makita?""Hindi," sagot niya nang matalim.Nakita ko ang kanyang katigasan ng ulo, kaya hindi ko na pinilit. Sa halip, tinulungan ko siyang bumangon, inihiga ko siya sa kama, inalis ang kanyang sapatos, at pagkatapos ay pumunta ako para kumuha ng b