Lahat ng Kabanata ng ซุ่ยเสียน (สะใภ้ร่านสวาท): Kabanata 51 - Kabanata 58

ชิงเยี่ยนโดนกระเด้าจนนมสองเต้ากระเพื่อม นางเอามือบีบเคล้นเต้านมของตัวเองอีกครั้ง บีบจนหัวนมปลิ้นแล้วป้อนใส่ปากของหูเฉิง ดูดเลียกินนมจากเต้าพร้อมกับโก่งเอวกระเด้า อัดลำเอ็นตอกตำเต็มลำเต็มรูจนนางตัวงอ“ไม่ไหวแล้ว… ซี้ดดด… อ๊ายยยย… ”ชิงเยี่ยนส่ายสองเต้าให้หูเฉิงดูด นางบดง่ามตูดตอบโต้เข้าใส่หน้าตักของร่างสูงใหญ่ ขยับขย่มเพื่อให้โพรงสวาทอ้ารับลำเนื้อ กระเด้าเสยขึ้นมาจากด้านล่างอย่างต่อเนื่องจนตอนนี้ภายในของนางเริ่มกระตุก บีบรัดตัวแรงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งความเสียวซ่านทะยานขึ้นไปถึงขีดสุดของความรู้สึก“อ๊ะ… อ๊ายยยยยยย… ”ร่างของชิงเยี่ยนกระตุกสั่น สองแขนกอดรัดกายกำยำของหูเฉิงเอาไว้แน่น โผเข้าหาจนเต้านมอวบใหญ่เบียดกับกล้ามอกที่เต็มไปด้วยแพขนของหูเฉิง“อ๊าคคคค… ”หูเฉิงร้องคำรามออกมาเช่นกัน กลั่นน้ำกามสีขาวขุ่นพวยพุ่งออกมาสุดแรงรีดเค้นของลำเอ็น พร้อมเสียงร้องครวญครางสอดประสานกันปานจะขาดใจ “อ๊า… ข้าเสียวสุดๆ… ” ชิงเยี่ยนกอดร่างกำยำและร้อนผ่าวของหูเฉิงที่เพิ่งผ่านพ้นนาทีสั่นเกร็งมาหมาดๆ “ข้าก็เสียวสุดๆ… ”หูเฉิงยังไม่เคยเจอใครที่น่าหลงใหลเยี่ยงนี้มาก่อน สองมือหยาบใหญ่เอื้อมเข้

แต่จู่จิงก็ยังไม่คลายความสงสัย อันที่จริงนางแอบเห็นสายตาเจ้าชู้ของหูเฉิงที่มองชิงเยี่ยนในตอนแรกเจอ ก็พอจะรู้ว่าหูเฉิงคิดอะไรกับนายหญิงของตน“งั้นเห็นทีว่าข้าคงต้องขอลา… ”ชิงเยี่ยนเหลือบมองเจ้าของร้านขายผ้ารูปงาม“ข้าหวังว่าจะได้บริการเจ้าอีก… ”หูเฉิงยิ้ม ยื่นห่อผ้าที่ชิงเยี่ยนเลือกไว้มาให้กับนาง“ทั้งหมดนี้ราคาเท่าไร… ”ชิงเยี่ยนถาม“ก็ข้าบอกแล้วไงว่าสำหรับเจ้าข้าให้ฟรี… ”หูเฉิงตอบ…จู่จิงเงี่ยหูฟังบทสนทนา แอบสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ระหว่างเจ้าของร้านขายผ้ากับนายหญิงของตน แต่ไม่กล้าถาม จึงต้องเก็บงำความสงสัยเอาไว้อีกสัปดาห์ต่อมาตอนใกล้ค่ำ เสียงฝีเท้าม้าและขบวนคาราวานของหวางเจียวที่ดังใกล้เข้ามาทุกทีจนชิงเยี่ยนได้ยิน นางจึงรีบก้าวออกมาที่หน้าบ้าน และเห็นว่าหวางเจียวสามีของนางกลับมาแล้วจริงๆ“ท่านพี่จริงๆ ด้วย… ท่านพี่กลับมาแล้ว… ”ชิงเยี่ยนโผเข้ากอดสามี“ดูเจ้าสิ… คิดถึงข้ามากใช่ไหม… กอดข้าแน่นเชียว… ”หวางเจียวถามพลางโอบกอดเมียรัก“จะไม่ให้ข้าคิดถึงได้ยังไง… คราวนี้ท่านพี่ไปนานเกือบเดือน… ”ชิงเยี่ยนตัดพ้อสามี“ข้าก็คิดถึงเจ้า… คิดถึงทุกลมหายใจเข้าออก ข้าซื้อของฝากมาให้เจ้า

หวางเจียวกล่าว…ชิงเยี่ยนเคยนึกสงสัยเช่นกัน…ว่าเหตุใดลีลาร่วมรักของเจ้าของร้านขายผ้าคนนี้จึงไม่ธรรมดา อีกทั้งร่างกายก็กำยำล่ำสันเหมือนคนที่มีวรยุทธและลมปราณแก่กล้าหูเฉิงดูแตกต่างไปจากพ่อค้าขายผ้าทั่วๆไป ถ้าเป็นจริงดังคำร่ำลือ ก็ไม่แปลกที่เรี่ยวแรงในการกรำศึกสวาทของหูเฉิงนั้นช่างดุเด็ดเผ็ดร้อน ทำเอานางแอบหลงใหลติดใจ“เพื่อความปลอดภัยช่วงนี้ข้าอยากให้เจ้าอยู่บ้าน ไม่ควรออกไปไหน เพราะข่าวคนโดนโจรป่าดักปล้นเกิดขึ้นบ่อยจนน่าเป็นห่วง และคงอีกนานกว่าคนของทางการจะเดินทางเข้ามาปราบปราม”“ท่านพี่ไม่ต้องห่วง… ข้าจะดูแลตัวเอง”ชิงเยี่ยนรีบตัดบทเพื่อให้สามีสบายใจ“เราเลิกคุยเรื่องอื่นกันเถอะ… ท่านพี่รู้สึกปวดเมื่อยตรงไหนเดี๋ยวข้าจะบีบนวดให้ท่าน… ”ชิงเยี่ยนถาม…“ข้าอยากให้เจ้าบีบนวดตรงนี้… ”หวางเจียวได้ทีก็รีบดึงมือของนางมาตรงหว่างขา ให้ฝ่ามือของภรรยาได้สัมผัสกับแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตนที่กำลังตื่นตัวชูชัน“อู้วววว… ท่านคิดถึงข้ามากใช่ไหม”ชิงเยี่ยนถามทั้งที่รู้“ใช่… ”หวางเจียวตอบ“งั้นข้าจะทำให้ท่านหายคิดถึง… ”ชิงเยี่ยนสลับเอาตัวเองมานั่งคุกเข่าตรงง่ามขาของสามีที่ขยับขึ้นมานั่งบนขอบอ่างไ

“อ่า… ข้าเสียว… มะ… ไม่ไหวแล้ว… ”แล้วจู่ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เพียงแค่ชิงเยี่ยนขยับสะโพกไม่กี่ครั้ง รู้สึกว่าเพิ่งโดนกระเด้าไม่กี่ที น้ำกามของสามีก็หลั่งออกมาทั้งที่นางยังไปไม่ถึงไหนเลย“อ๊าคคคค… ”หวางเจียวคราง หลั่งน้ำกามแตกออกมาอย่างมิอาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้ “โธ่… ท่านพี่… ” ด้วยน้ำเสียงและแววตาผิดหวัง ชิงเยี่ยนสุดแสนเสียดาย เมื่อทุกอย่างมีอันต้องสะดุดลง สวรรค์ที่นางคาดหวังและรอคอยจึงเลือนหายลงในพริบตาเพราะความไม่อึดไม่ทนของสามี “ข้าเสียวมาก… เจ้าล่ะเสร็จไหม… ” หวางเจียวถามภรรยาที่ขยับออกมาเอนกายพิงขอบอ่าง นางเงยหน้าขึ้นมองเพดาน พยายามข่มกลั้นอารมณ์ที่กำลังค้างอย่างแรง “ข้ามีความสุขแล้ว… ท่านพี่อย่าได้กังวล… ” แม้ความต้องการยังไม่ลุล่วง แต่ชิงเยี่ยนก็ตอบคำถามอย่างถนอมน้ำใจสามี นางไม่อยากให้หวางเจียวที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านยังไม่ทันหายเหนื่อยต้องเป็นกังวลกับเรื่องที่เขาล่มปากอ่าว ไม่อาจทำให้นางเสร็จสมอย่างที่ต้องการ ในเวลาต่อมา ภายหลังเสร็จจากอาบน้ำ หวางเจียวเข้านอนได้พักใหญ่ๆ ครั้นเมื่อเห็นว