All Chapters of เมียขัดดอก: Chapter 171 - Chapter 180

"หึ""พวกมึงขำอะไร""เปล่าขำครับ""อย่าให้กูรู้นะว่าพวกมึงขำที่กูต้องกลับมาทำแผลใหม่" ทศกัณฐ์เพิ่งแวะกลับมาที่โรงพยาบาลเพื่อให้หมอเช็คแผล ผลจากการที่ยอมตายเมื่อคืนนี้[บริษัท]เมื่อเช้านี้เอวาได้ยินสามีบอกว่าจะเข้ากรม เธอก็เลยขอติดรถออกมาที่บริษัทด้วย เพราะอยากแวะมาหาเกวลิน ..ทศกัณฐ์ก็เลยตามใจ"พี่รับเงินนี้ไปเถอะ ฉันอยากจะช่วยจริงๆ" มันก็คือเงินที่อยู่ในซองสีน้ำตาลคราวก่อน เอวาอยากจะให้เกวลินรับมันไว้ เพราะเธอคงไม่ได้มาหาบ่อยๆ แล้ว ช่วงนี้นั่งรถทีไรเวียนหัวทุกที"เราจะให้พี่ทำไม เก็บไว้ใช้เถอะ" แต่เกวลินก็ยังคงปฏิเสธ"ฉันไม่ได้ใช้อะไรแล้ว""อ้าวคุณเอวา" ขณะที่เอวากำลังนั่งคุยกับเกวลินอยู่หน้าห้อง รามสูรก็ได้เปิดประตูห้องออกมา"สวัสดีค่ะท่านประธาน วาไม่มารบกวนพี่เกวลินนานหรอกค่ะ""ผมยังไม่ได้ว่าอะไรเลย มีอะไรก็คุยกันเถอะ" จากที่จะออกมาสั่งงานเลขา ก็เลยกลับเข้าไปทำเองเงินล้านใครจะไม่อยากได้ แต่ถ้ารับเงินนั้นมามันก็เหมือนว่าเธอหน้าเงิน เกวลินขอทำงานสร้างตัวเองดีกว่า จะให้น้องที่รักกันเห็นว่าเธอเป็นคนแบบนั้นได้ยังไงจนถึงเวลาใกล้เที่ยง ทศกัณฐ์ก็ขึ้นมารับภรรยา"เข้ากรมทำไมกลับมาเร็วจังล่

ภรรยาที่(ไม่)รัก บทที่ 110🔞 ตอนจบ"ผมถามคุณแล้วนะ ถ้าพูดอะไรผิดใจห้ามงอน""คะ?" เอวาปลายสายตามองไปดูรอบข้าง เพราะตอนนี้ทุกคนต่างก็ให้ความสนใจกับสิ่งที่สามีเธอกำลังจะพูด "คืนนี้ฉันจะนอนชั้นบน ถ้าอยากบอกก็ตามขึ้นมาสิ" หญิงสาวพูดพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นแบบเขินอาย เพราะเธอพอจะเดาออกแล้วว่าสามีจะพูดอะไรทศกัณฐ์ก็เลยรีบลุกโอบตัวเธอไว้กลัวว่าเธอจะหน้ามืด"ท่านครับ" เพลิงก็กลัวเช่นกันกลัวว่าการเดินขึ้นชั้นบนมันจะไม่ดีต่อแผลของเจ้านายแต่ทศกัณฐ์ส่ายหน้าห้ามไม่ให้ลูกน้องพูดอะไร ชายชาติทหารเรื่องแค่นี้เอง ถึงแม้มันจะนานไปสักหน่อยกว่าจะหายก็เถอะ"คุณไปโรงพยาบาลทำไมคะ" เข้ามาถึงในห้องเอวาก็เปิดเสื้อของเขาดูโดยที่ไม่ได้ขอ และมันก็เป็นแบบที่เธอคิด "แผลของคุณอักเสบอีกเหรอคะ""ไม่ถึงกับอักเสบหรอก แต่คุณหมอกลัวว่า..""เพราะฉันใช่ไหม" เขาไม่ได้ไปไหน แต่สิ่งที่หนักที่สุดก็คือตอนร่วมกิจกรรมบนเตียง ซึ่งเธอเป็นคนเริ่มก่อน"ไม่ได้เป็นเพราะคุณหรอก""เพราะฉันจริงๆ ด้วย""ผมยังไม่ได้ว่าอะไรเลย" มือหนาเอื้อมไปกำลังจะกอด แต่เอวาดันหน้าอกแกร่งไว้กลัวว่าจะไปถูกแผลเขาอีก"ฉันว่าช่วงนี้เราแยกกันอยู่ก่อนดีกว่าค่ะ คุณกลั

"......." คนตัวเล็กกำลังจะนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ แต่ถูกอีกฝ่ายคว้าให้มานั่งบนตัก แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะ ..แต่คอยดูนะจะเล่นให้หมดตัวไปเลย "เสี่ยขา ทานนี่หน่อยนะคะ" จากที่มีท่าทีปฏิเสธอยู่เมื่อสักครู่ก็เปลี่ยนไป มือเรียวเอื้อมไปรินเหล้าเพียวๆ แล้วยกมาแนบกับริมฝีปากหนา "แบบนี้มันจะไปสนุกอะไร""ยังไงคะ""ต้องแบบนี้สิ" ว่าแล้วเพลิงก็เอื้อมไปรินอีกแก้วหนึ่งให้เท่าๆ กัน อีตาบ้านี้แกล้งโง่บ้างก็ได้ รู้ทันเราตลอดเลย พอเข้ารินเหล้าเสร็จก็จับแขนเธอมาคล้อง "หมดแก้วเลยนะครับ"เมขลากลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย ถ้าหมดแก้วมีหวังเธอ.. "อืมมม" แต่ขณะที่กำลังใช้ความคิดอยู่นั้น มือหนาจับท้ายทอยของเธอกดลงมาที่ริมฝีปากตัวเอง เพลิงเห็นแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา เขาก็เลยเล่นกับเธอสักหน่อย พอริมฝีปากของทั้งสองแนบชิดกัน ชายหนุ่มก็ส่งเหล้าที่อยู่ในปากไปให้หญิงสาวจะปฏิเสธหรือขยับหนีก็ไม่ได้ เพราะถูกมือของเขาจับกดไว้ และตอนนี้มันก็ค่อยๆ ไหลเข้ามาในปาก จะไม่กลืนก็ไม่ได้อีกนั่นแหละถ้าไม่งั้นคงสำลักแน่พอเหล้าในปากหมดลิ้นหนาก็แทรกตามเข้าไป "อืมมม!" มือเรียวผลักร่างกำยำออก แต่เขาก็ยังคงขยี้จูบไม่ยอมปล่อย "อี๊ดดด!" เมข

จังหวะที่ชายหนุ่มเดินผ่านเข้าไปในร้าน หญิงสาวนั่งแอบลงข้างๆ กระถางต้นไม้ พอให้บังสายตาได้หวังว่าเขาคงจะไม่เห็นนะ กลับมาอีกทำไม ..มือเรียวแหวกกิ่งไม้ออกเล็กน้อยเพื่อจะมองเข้าไปในร้าน และเธอก็เห็นว่าเขามองกวาดไปทั่วร้านเหมือนหาอะไรบางอย่าง"คงไม่ได้มองหาเรานะ" ความสวยของเมขลาไม่ได้น้อยหน้าใคร เธอได้ทั้งเชื้อพ่อและแม่มาไว้ในตัว แม่ของเธอเป็นดาวสวยที่สุดในร้านนั้น จนทำให้พลเอกเรวทัตหลงใหล แต่ก็ไม่คิดจะจริงจัง"น้องครับพี่ถามอะไรหน่อยสิ น้องคนที่ชื่อเมขลา..""ตามหาเราจริงด้วย?" แค่มองปากก็รู้แล้วว่าเขาเอ่ยชื่อเธอออกมา เด็กในร้านก็เลยมองดูว่าตอนนี้เมขลาอยู่ที่ไหน อีกคนชี้มาทางหน้าร้านว่าเห็นออกไปข้างนอก "จะบอกเขาทำไม"ถ้าไม่พลาดท่าเสียทีให้ เมขลาก็คงไม่หลบหน้าแบบนี้ หญิงสาวรีบไปห้องของตัวเองที่อยู่ด้านหลังร้าน เธอคงแอบอยู่ในนี้ได้ไม่นาน "เอาไงต่อดีเรา" ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว หรือว่าเธอจะไป.. ถ้าไปแล้วใครจะช่วยงานคุณน้า แต่ถ้าอยู่ต่อต้องถูกคุกคามจากลูกค้าบ้ากามพวกนี้แน่แกร็ก.. เมขลาสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียง ใบหน้างามมองซ้ายมองขวาหาที่ซ้อน ไปเลยดีกว่า ..มองไปที่หน้าต่างเธอก็เลยตัดส

"น้องบอกว่า จะกลับมาอีกทีตอนเย็น" เห็นลูกชายมองดูรถแบบแปลกใจ เพราะเขาก็รู้อยู่ว่าทศกัณฐ์มาเมื่อตอนกลางวัน"ถ้างั้นเราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าครับ" รามสูรก็เลยสั่งแม่บ้านไว้ให้บอกทศกัณฐ์ตามเข้ามาข้างในพอรถจอดสนิท แม่บ้านก็เดินมาบอกตามที่ได้รับคำสั่งมา"รออยู่ข้างนอกนี่แหละ" ทศกัณฐ์หันไปสั่งลูกน้องทั้งสองก่อนที่จะเดินตามเข้าไปข้างใน"นั่งก่อนสิ" เห็นว่าน้องชายเข้ามาแล้วรามสูรก็เลยบอกให้นั่งพอทศกัณฐ์นั่งลงสายตาของทั้งสามมองมาที่เมขลาแบบไม่ได้นัดหมาย"หนูทำตัวตามสบายไม่ต้องคิดอะไรมาก เรื่องกำเนิดเราเลือกไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะดำรงชีวิตของเราได้ แม่อยากจะรับเลี้ยงหนู พวกพี่ๆ ก็เห็นชอบด้วย" นางหันไปดูลูกชายทั้งสอง เพราะถือว่าทศกัณฐ์เป็นลูกชายของนางแล้ว"แต่หนูกลัวว่าจะมาทำความเดือดร้อนให้คุณท่านค่ะ" เพราะถ้าผู้ชายคนที่ทำให้เธอเกิดรู้เรื่องนี้ กลัวว่าทุกคนจะเดือดร้อนไปด้วย"ไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นเลย เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะมาตัดสินชีวิตคนอื่น"เมขลาแปลกใจในคำพูดของพี่ชายคนโต เพราะประโยคที่พูดออกมาสื่อให้รู้เลยว่าเขาก็ไม่พอใจในตัวพ่อ"ถ้าน้องอยู่ที่นี่แล้วทำให้ทุกคนเดือดร้อน ผมอยากจะขอพาน้องไปอ