บททั้งหมดของ ขย้ำรักเลขา NC-20: บทที่ 231 - บทที่ 240

“มาม่ะ”“ขาคนสวย อยากได้อะไรคะ”“ปาป่ะ”“ปะป๊ายังไม่เลิกงานค่ะ”“ขูน ขูน”“พี่ขุนระบายสีอยู่ตรงนี้ไงคะ”“ย่า ปู่ หนิง”"สรุปหนูจะหาใครกันแน่คะ หืม? ไหน มาให้หม่าม้าฟัดพุงหน่อยสิ”อลิษาจับร่างอ้วนกลมมาฟัดพุงด้วยความมันเขี้ยว จนสาวน้อยหัวเราะเอิ้กอ้ากอย่างอารมณ์ดี“คิก อ๊าย มาม่ะ คิก ๆ”อลิษาฟัดพุงลูก

“มามะ”“ขา”“พาดา จ๋วย”“ค่ะ วันนี้พาดาของหม่าม้าสวยม้ากมาก”“ปาป่ะ”“ครับคนเก่ง” อินทัชจุ๊บหน้าผากลูกสาวเบา ๆ“พาดา จ๋วย”“ครับ พาดาสวยที่สุดเลยครับ”พอได้คำตอบที่พอใจจากพ่อแม่ เด็กหญิงตัวน้อยก็หันไปหาพี่ชายบ้าง“ขูน”แต่เด็กชายขุนเขากลับทำเหมือนไม่ได้ยิน ไม่หือไม่อือกับเสียงเรียกของน้อง ไม่แม้แต่ใ

เกือบครึ่งชั่วโมงก็เดินทางมาถึงโรงเรียนนานาชาติ ที่อลิษากับอินทัชเลือกแล้วเลือกอีกให้ลูก ที่นี่ไกลจากบ้านกว่าที่อื่น แต่การเรียนการสอนเป็นระบบที่อลิษาชอบ ไม่เน้นวิชาการมาก แต่เน้นกิจกรรมที่เข้ากับช่วงวัยเพื่อเสริมพัฒนาการ อลิษาอุ้มพาดาเข้าไปส่ง ส่วนขุนเขาอินทัชต้องจูงมือ เพราะเด็กชายไม่ชอบถูกอุ้ม“เ

..คุณหมอแสนสุขุมและดูดีอยู่เสมอ ในเวลานี้กลับเหงื่อออกจนเต็มทั้งแผ่นหลัง เขายกข้อมือขึ้นดูเวลาทุกนาที ยิ่งใกล้ถึงเวลานัดหมายเขาก็ยิ่งนั่งไม่ติดเก้าอี้ ภาวนาให้วันนี้มันผ่านไปได้เหมือนที่หวังเอาไว้“พ่อกับแม่ไปห้องน้ำก่อนนะคะ”เสียงของแม่ที่ดังแว่วมาทำให้อินทัชรีบนั่งหลังตรง เขาแอบยกมือขึ้นปาดเหงื่

ช่วงชีวิตกว่าสามสิบสี่ปีที่ผ่านมาของอลิษา มีเหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้นมากมาย ทั้งความทุกข์ ความสุข ตื่นเต้น สมหวัง และผิดหวัง แต่คงมีแค่ไม่กี่เหตุการณ์ในชีวิต ที่อดีตผู้บริหารไฟแรงลูกสอง จะสลักลึกมันไว้ในความทรงจำตลอดไปหนึ่ง วันที่เธอเปิดบริษัทเล็ก ๆ ของตัวเองขึ้นมาสอง วันที่เธอให้กำเนิดสองแฝด