บททั้งหมดของ EXPLICIT LOVE: THE FORBIDDEN AFFAIR WITH BILLIONAIRE DON : บทที่ 51 - บทที่ 60

Mabilis siyang lumingon dito, ang ekspresyon na may seryosong ekspresyon. "Hindi ka niya pwedeng galawin. I make my own rules in life," sagot ni Anthony ng walang bahid ng pag-aalinlangan sa kanyang boses.Sa totoo lang, ang engagement nila ni Maiseh ay isang desisyon hindi nagmula sa kaniya kundi para sa kanyang ama. Isa iyong kasunduang dulot ng pagkakaibigan ng kanilang mga pamilya. Bata pa lang siya, kilala na niya si Maiseh at kailanman, hindi siya binigyan ng pagkakataong mamili kung tatanggapin ito o hindi.Honestly, sa buong buhay niya, ang pagpayag sa kasalang ito ang pinakawalang-kwentang desisyong nagawa niya."Hindi ba magiging issue ako sa pagitan niyo ng pamilya mo o ni Maiseh?" tanong ni Louisse at halatang nag-aalinlangan.Huminto si Anthony at tumingin nang direkta sa kanya. "Mmm… Kaya ko namang i-handle ang lahat. Hindi rin gusto ni Mommy ang naging desisyon ni Daddy…" Saglit siyang nagbuntong-hininga, bago ipinagpatuloy ang sasabihin. "Alam mo ba kung gaano kahirap

"Halika na, may utang ka pa at hindi ka pa nakakabayad sa akin.” Piniga niya ang panga niya upang pigilan ang sarili na suntukin ito. Natutukso siyang ipakita ang hindi niya pagkagusto, pero alam niyang wala itong epekto kay Anthony kahit pa magwala siya ngayon sa harapan nito, wala rin namang silbi. Dahil kung gaano kataas ang pride niya ay ganuon din ito kakulit. "Let’s go." Inutusan siya ni Anthony, sabay kuha sa kanyang kamay upang akayin siya pataas. "Ayan ganyan nga? Oh diba mas okay kung susunod ka na lang muna sa gusto ko?, para naman ito sa ikabubuti mo.”Naglakad sila sa maliwanag at maluwag na pasilyo na tahimik, bago sila nakarating sa isang pintuan na binuksan ni Anthony para sa kanya. Tulad ng ibang bahagi ng bahay, ang kwarto ay nakakasilaw sa kalinisan at kaayusan. Sa kaliwang bahagi nito ay may malaking kama na may puting kumot. Ang pader sa itaas nito ay pinalamutian ng brown brick, at ang sahig ay natatakpan ng mga light panel at isang malambot na karpet. Ang buong

LOUISSE POVAng unang beses na makipagtalik ako ay kay Neil, ang una at nag-iisang boyfriend ko. Dala ng kapusukan ng mga kabataan, pati na ng tukso ng mga kaibigan ko noong ika-labing labing limang kaarawan ko ay binigyan niya ako ng isang espesyal na regalo sa pamamagitan ng pagdadala sa aking pagkabirhen sa malambot na kama sa kanyang silid. Ito ay kakila-kilabot, na may kapital na F*CK! Hindi niya ako binigyan ng anumang foreplay para ihanda ako, bigla na lang niyang ipinasok ang kanyang tit* at itulak ito nang napakalakas. Pagkatapos ay tumakbo ako palayo, sinara ang pinto at sinira ang aming maikling relasyon. Sobra akong natakot noon.Dumating si Melo pagkalipas ng dalawang taon. Dahil sa ka-sweetan niya, pinaulanan ako ng pagmamahal, mga halik, at hindi na ako pinilit para sa anumang bagay. Hindi ko siya boyfriend, magkaibigan lang kami. Hindi planado ang aming pagtatalik, nanood lang kami ng movie sa sofa sa kanyang apartment at nagsimulang maghalikan. Dahil sa biglang pagl

Ang katahimikan sa loob ng dining table ay tila isang manipis na pisi na handa nang maputol anumang oras. Sa bawat galaw ng kutsara at tinidor, sa bawat malalim na buntong-hininga, ramdam na ramdam ang bigat ng hindi sinasabing alitan.Sa gitna ng lahat, si Lester ay nakaupo mahigpit ang hawak sa kanyang tinidor na tila ba gustong tuhugin nang tuluyan ang inosenteng karne sa kanyang plato. Halos maubos na rin ang whisky sa kanyang baso isang bagay na hindi niya karaniwang ginagawa habang kumakain. Ngunit ngayong gabi, tila walang saysay ang mga dati niyang nakasanayan.Sa tabi niya si Louisse ay tahimik na nakaupo at mapagkumbaba ngunit halatang balisa. Ang dating palaging may ngiti sa kanyang labi ngayon ay napalitan ng matinding kaba. Kahit naman anong tanong niya sa sarili niya, alam niyang wala siyang nagwang mali. Kaya siguradong kung anong ginagawa niyang mali, pero sa titig pa lang ni Lester ay niyang siya ang dahilan ng bigat sa hapag-kainan.Si Anthony ay tahimik lang na

LOUISSE POVNagkibit-balikat si Jake bago ito mahinahong humigop ng kape, akala mo ay walang pakiealam sa paligid pero alam kong malayo ito sa katotohanan. "Louisse, friendly reminder lang," biglang seryoso ang tono ng kumag na ito. "Huwag mong hayaang lokohin ka ng kagwapuhan ng aking boss at ang pinapakita niyang magandang ugali. Hindi mo pa lubusang kilala ang boss ko. Wala kang ideya kung gaano siya kapanganib. Pero ang mas dapat mong alalahanin? Hindi mo rin alam kung ano ang kaya kong gawin."Naiitindihan ko ang ibig niyang sabihin. Gusto niya akong takutin para hindi magsalita ng kahit na ano kay ANthony. Hindi naman na niya kailangan pang paulit-ulit na sabihin iyon. Sa tuwing magkikita kami puro na lang pagbabanta ang inaabot ko sa kaniya. “Sinabi ko na ngang oo diba? Hindi pa ba sapat yun?”"Kaya bantayan mo ang mga salitang binibitawan mo," pagpa-patuloy nito at mas idiniin niya ang kanyang tono sa bawat salitang binibitiwan niya. "Tandaan mo ang sinabi ko sayo sa ospita