All Chapters of กักขังรักหมอเถื่อน : Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 31 ชุลมุนวุ่นวาย (2)ปัง ปัง“ ปล่อยผู้หญิง 2 คนนั้นออกมาเดี๋ยวนี้ถ้าไม่งั้นกูกวาดเรียบ “เป็นเสียงของซันเดย์เอ่ยพูดเสียงดัง เพราะหลังจากที่เขาให้ลูกน้องตามสืบปรากฏว่าเจอที่หลบซ่อนของนายประเสริฐพอดี ก่อนที่ตัวเขาและรพีจะระดมลูกน้องมาบุกยังที่นี่โดยที่ฐาณัฐก็เพิ่งโทรมาบอกและจะตามมาพร้อมกับตำรวจทีหลัง“ พะ พี “พลอยไพลินทำการเบิกตากว้างด้วยความตกใจหลังจากที่เห็นผู้ชายที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอไม่คิดว่าคนที่เข้ามาใหม่จะเป็นรพีผู้ชายที่เธอพึ่งจะวางยาเขาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้ เธอไม่รู้ว่าเขามาได้ยังไงและก็ไม่รู้ว่าเขามาเพราะเหตุอะไรกัน ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นเรื่องของเธอแต่ทำไมเขาถึงรู้และเข้ามายุ่ง“ ไม่ต้องกลัวนะพลอย ฉันมาช่วยแล้ว ““ นี่มึงเองเหรอไอ้หมอรพี หึ มาช่วยเมียสินะ แส่หาเรื่องดีหนักงั้นก็ตายกันให้หมดนี่แหละ “เสียงประเสริฐเอ่ยพูดเสียงดังด้วยอารมณ์โกรธ เพราะคนที่มาใหม่ไม่ใช่ใครที่ไหนมันก็คือรพีพัฒน์ลูกชายของเชษฐาเจ้าของโรงพยาบาลชื่อดัง แถมยังได้ชื่อว่าเป็นสามีของพลอยไพลินอีกด้วย เพราะวันแรกที่สองคนนี้สปาคกันลูกน้องเขาทำพลาดเอง แทนที่จะเป็นฐาณัฐกับกลายเป็นรพี และในเมื่อ

ตอนที่ 33 การสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ (2)กรี๊ดดดดดพรึ่บ“ เฮ้ยยย พลอย “เมื่อรู้ว่าทุกอย่างเป็นอย่างที่คิดพลอยไพลินก็ร้องกรี๊ดออกมาก่อนที่เธอจะสลบไปในที่สุด เพราะไม่อาจรับรู้และยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในตอนนี้ และเมื่อรพีเห็นอย่างนั้นเขาก็ตกใจเพราะเขาก็ไม่คิดว่าเธอจะเป็นลมพับไปอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะกดกริ่งเรียกหมอและพยาบาลมาคอยดูแลหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพลอยไพลินเห็นผู้เป็นแม่โดนยิง แต่เพียงไม่นานเธอก็ไม่อาจรับรู้ได้และเป็นลมพับไปในที่สุด ก่อนที่คนตัวโตจะนำตัวเธอส่งโรงพยาบาล เหตุการณ์ทุกๆอย่างถูกควบคุมโดยฝีมือของเจ้าหน้าที่ตำรวจและลูกน้องของซันเดย์ ตัวประเสริฐเองหนีรอดไปได้ส่วนคุณหญิงกมลวรรณที่เป็นแม่ใหญ่ของบ้าน หลังจากที่ถูกเพ็ญนภายิงสวนกลับไปเป็นครั้งที่ 2 เธอก็ตายคาที่ ไม่เว้นแม้แต่ภวันผู้เป็นลูกชายคนเล็กก็เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา เนื่องจากโดนยิงมาก่อนหน้านี้และโดนยิงซ้ำจากเหตุการณ์ที่ต่อต้านก่อนที่จะทนพิษบาดแผลไม่ไหวและเสียชีวิตลงในที่สุด รวมถึงพริ้งพราวที่เป็นน้องสาวและมีร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้ว เธอและแม่ของเธอก็เสียชีวิตลงตามๆกัน จนทำให้ตอนนี้ชีวิตของพลอยไพลินไม่เหลื

ตอนที่ 35 มารผจญ“ คะ คือ เรื่องทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น พี…. “ “ ถ้าเป็นเรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ มันเป็นอุบัติเหตุพีไม่ได้ตั้งใจ และพลอยก็ไม่ได้โกรธเรายังคงเป็นเพื่อนกันได้อยู่เหมือนเดิมนะ อย่าคิดมากเลยพลอยรู้ว่าทั้งหัวใจของพีไม่ได้มีพลอยและพีก็ไม่ได้รักพลอยถึงแม้ว่า...ช่างมันเถอะ “รพีพัฒน์ยังพูดไม่ทันจบพลอยไพลินก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน เธอรู้ว่าเขากำลังจะพูดอะไรเธอจึงได้ปฏิเสธออกไปอย่างทันควัน เพราะรู้อยู่แล้วว่าทุกๆ 4 ห้องหัวใจเขาไม่ได้มีไว้ให้เธอ ถึงแม้ประโยคถัดมาเธอจะพูดว่าเธอรักเขาก็ตาม แต่มันก็ต้องถูกกลืนหายไปในลำคอเพราะเธอคิดว่าพูดไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์เธอได้ระบายความในใจของเธอออกไปให้เขารับรู้ก่อนหน้านี้แล้วเขาจะยังจดจำหรือลืมมันไปแล้วเธอก็ไม่สนใจ เพราะตอนนี้เธอรู้สึกโล่งที่ได้ปลดปล่อยความอึดอัดที่มันมีอยู่มานาน มาถึงตรงนี้ก็ปล่อยให้มันเป็นไปแบบที่มันควรจะเป็น อนาคตผอ.โรงพยาบาลชื่อดังอย่างเขาก็คงจะคู่ควรกับผู้หญิงที่ดูดีมีชาติตระกูล เธอมันก็แค่คุณหมอกระจิกกระจอกที่มีประวัติไม่ค่อยจะดี หนำซ้ำก่อนหน้านี้ก็ทำเรื่องไม่ดีไม่เว้นแต่ละวัน“ มันไม่ใช่แบบนั้นนะคือ….. ““ พลอย “ในขณ

ตอนที่ 37 ของขวัญวันเกิดล่วงหน้าจากผู้เป็นแม่ 1 สัปดาห์ผ่านไป ร่างอรชรทำการกวาดเศษใบไม้และขยะหน้าบ้าน หลังจากวันนั้นที่เธอเผาศพผู้เป็นแม่และน้องสาวเสร็จเธอก็ไปเก็บของที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลสกุลวัฒน์และมาอยู่อาศัยที่บ้านหลังเก่าของพ่อเธอทันที โดยมีภวินเป็นคนอาสาพามาส่งทั้งๆที่เขาก็อยากให้เธออยู่ที่บ้านหลังนั้นด้วย แต่พลอยไพลินก็ไม่ฟังเธออยากกลับมาอยู่ที่บ้านหลังเดิมเธออยากกลับมาใช้ชีวิตในบ้านที่พ่อและแม่ของเธอเคยอยู่ ก่อนที่จะเอาเถ้ากระดูกของทั้ง 3 คนที่เธอรักมาไว้รวมกัน“ เอ๊ะ นี่มันอะไรทำไมเหมือนร่องรอยการขุดเอาไว้เลย “พลอยไพลินบ่นกับตัวเองพึมพำ เพราะในขณะที่เธอกวาดใบไม้ใบหญ้าอยู่ๆสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับต้นไม้ต้นใหญ่ที่อยู่หน้าบ้านต้นหนึ่ง ก่อนที่ความจำมากมายจะฉายชัดเข้ามาในหัว ก่อนที่แม่ของเธอจะไล่เธอไปตอนที่ท่านโดนยิง ท่านบอกว่าของขวัญวันเกิดปีนี้อยู่ที่ต้นไม้ต้นใหญ่หน้าบ้าน มันจึงทำให้เธอคิดขึ้นมาได้ว่านี่อาจจะเป็นร่องรอยที่แม่ของเธอบอกเอาไว้ สองมือเรียวทำการหยิบจอบและเสียมขึ้นมาก่อนที่จะขุดลงไปบริเวณต้นไม้ต้นนี้ โดยที่มันมีรอยเดิมรอยเก่าเอาไว้อยู่แล้ว“ นะ นี่มันอะไรกัน “หลัง

ตอนที่ 39 เคลียร์ใจ (2)“ เลิกทำหน้าตาบ้องแบ๊วแบบนั้นได้ไหมเห็นแล้วหมั่นเขี้ยว ‘’ดูดิครับดูยัยนี่มันทำหน้าตาบ้องแบ๊วทำตาโตๆน่ารักๆหน้าทะเล้นโคตรหมั่นเขี้ยว อยากจะจับล่อชิบหายคนอะไรก็ไม่รู้โคตรน่ารักน่าตีเลยจริงๆ“ เอ้า ก็หน้าพลอยเป็นแบบนี้จะให้พลอยทำยังไง พลอยไม่ใช่พีนะวันๆชอบทำหน้ายักษ์ใส่ตลอด ““ หึ เดี๋ยวนี้ซักต่อปากต่อคำนะ แต่ก็ดีฉันชอบดูดื้อด้านดี ‘’และสุดท้ายคนตัวโตก็แสยะยิ้มออกมาเขารู้สึกมีความสุขมากเหลือเกิน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาไม่คิดเลยว่าจะมีความสุขได้มากเท่านี้มาก่อน เวลาที่เขาอยู่กับเธอมันทำให้เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงทุกครั้งเลย ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกหรือครั้งไหนๆรวมถึงปัจจุบันสายตาคู่คมทอดมองไปยังดวงตาของคนข้างกายบ่งบอกถึงความหมายที่อยู่ในใจ เขาไม่รู้ว่ารักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่แต่เขาไม่สามารถปล่อยเธอไปให้ใครคนอื่น เดิมทีตอนแรกมันเกิดจากความผิดพลาดแต่พอนานวันเขาก็เริ่มไม่แน่ใจ พอใช้ชีวิตอยู่กับเธอไปมันทำให้เขารู้เลยว่าเขาไม่สามารถที่จะขาดเธอได้เลยจริงๆ“ พลอย ““ ห๊ะ ““ ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ที่เคยกระทำไม่ดีพูดจาไม่ดีไม่ว่าจะเป็นเรื่องในอดีตหรือปัจจุบัน ขอโ