All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 701 - Chapter 710

คนอื่น ๆ พากันเห็นด้วย หลินอู๋กลับไม่ได้พูดอะไร เพราะเธอรู้ดีกว่าใครว่าตอนนี้ที่หรงฉือใช้เงินได้อย่างไม่ยั้งคิดแบบนี้ สิ่งที่เธอพึ่งพาไม่ใช่อวี้มั่วซวิน แล้วก็ไม่ใช่เฟิงถิงเซิน แต่เป็นตัวเธอเองเธอแค่อาศัยตัวเธอเอง ก็มีทรัพย์สินมหาศาลที่คนจำนวนมากใฝ่ฝันอยากได้แล้ว...พอคิดถึงตรงนี้ หัวใจของหลินอู๋ก็จมดิ่งลง แววตาหม่นหมอง มือที่วางบนราวจับเก้าอี้กำแน่นขึ้นทันที และอารมณ์ดีเมื่อครู่ก็หายไปหมดหรงฉือไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร หลังจากที่เธอแข่งประมูลกับคนอื่นอยู่หลายรอบ ก็สามารถคว้าภาพวาดจีนโบราณภาพนั้นมาได้สำเร็จ ด้วยมูลค่าที่สูงกว่าสามร้อยห้าสิบล้านบาทหลังจากงานประมูลสิ้นสุดลง เจ้าของผู้อยู่เบื้องหลังบริษัทประมูลก็เป็นฝ่ายปรากฏตัวเพื่อทำความรู้จักกับหรงฉือด้วยท่าทีที่สุภาพมากได้ยินว่าเจ้าของผู้อยู่เบื้องหลังบริษัทประมูลฐานะไม่ธรรมดา ปกติแล้วหนึ่งถึงสองปีแทบจะปรากฏตัวเพียงครั้งเดียว แต่ครั้งนี้เขากลับตั้งใจมาทำความรู้จักกับหรงฉือ เรียกได้ว่าให้เกียรติหรงฉืออย่างมากเมื่อเห็นเจ้าของผู้อยู่เบื้องหลังปฏิบัติกับหรงฉือราวกับแขกผู้มีเกียรติ คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนก็รู้สึกหมั่นไส้อยู่

แม้จะพูดแบบนั้น เฟิงจิ่งซินเพิ่งพูดจบ ก็เม้มปากเล็กแน่นป้าหลิวเห็น กำลังจะพูดอะไร เวลานี้โทรศัพท์ของเฟิงจิ่งซินจู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา เฟิงจิ่งซินเหลือบดู ตอนที่เห็นว่าเป็นสายจากหรงฉือ เธอก็ชะงักไป แล้วเอื้อมมืออยากจะรับ แต่ก็เบือนใบหน้าเล็กหนีอีก ป้าหลิวเห็นอยู่ในสายตา ทันใดนั้นก็เข้าใจขึ้นมาแล้วว่าที่เฟิงจิ่งซินไม่มีความสุขในวันนี้เกี่ยวข้องกับหรงฉือระยะนี้เฟิงจิ่งซินติดหรงฉือหนักมาก ป้าหลิวเห็นอยู่ในสายตาแม้เธอไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เธอรู้สึกว่าเฟิงจิ่งซินคงตัดใจไม่รับสายของหรงฉือไม่ลง เธอยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เกลี้ยกล่อมอะไร แค่พูดว่า “ป้าลงไปอุ่นนมมาให้หนูนะ”ป้าหลิวไปแล้ว เฟิงจิ่งซินเห็นว่าโทรศัพท์ยังดังอยู่ รู้ว่าหากไม่รับ ฝั่งปลายสายก็จะตัดสายอัตโนมัติเธอหันสายตากลับมา เอื้อมมือออกไปแล้วพอดีในตอนนั้นเอง สายเรียกเข้าก็ถูกตัดอัตโนมัติหัวใจของเฟิงจิ่งซินพลันตื่นตระหนก เธอมองโทรศัพท์ที่อยู่ตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ยังคงอดไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเธอรอสักพักหนึ่ง ทางหรงฉือไม่มีการโทรเข้ามาอีกเฟิงจิ่งซินเม้มปาก สองมือกอดโทรศัพท์ไว้ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เ

“ไม่หรอกค่ะ เทียบกับผู้อำนวยการเหลียนแล้ว ฉันยังห่างไกลอีกมาก”โปรเจกต์นี้ตระกูลเหลียนลงทุนไปไม่น้อย แต่เหลียนหนิงฉี่กลับไม่คำนึกถึงอนาคตของโปรเจกต์พวกเขา และล่วงเกินพาร์ตเนอร์ชั้นดีที่มีให้เลือกไม่มากอย่างง่ายดาย หากพูดถึงความเอาแต่ใจ เธอไม่มีทางเทียบกับเหลียนหนิงฉี่ได้เลยเหลียนหนิงฉี่ดูเหมือนจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ เธอยิ้มแล้วพูดว่า “คุณหรงมั่นใจในตัวเองดีนะ ใช้ได้ ในประเทศจีนฉางโม่เป็นตัวเลือกที่ดีมากจริง ๆ แต่ตัวเลือกของพวกเราไม่ได้มีแค่ฉางโม่”พูดจบ เธอยิ้มพร้อมกับลุกขึ้น “ในเมื่อฉางโม่ไม่มีความสามารถรับโปรเจกต์ของพวกเรา ฉันก็ไม่รบกวนต่อแล้ว คุณหรง แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า”หรงฉือก็ไม่อยากโต้เถียงไร้สาระกับเธออีก “กลับดี ๆ นะคะ ไม่ส่ง”ตอนบ่ายอวี้มั่วซวินกลับมา ถามถึงเรื่องความร่วมมือกับเหลียนซื่อ หรงฉือเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้เขาฟังคร่าว ๆ อวี้มั่วซวิน “เหลียนหนิงฉี่มีเจตนาจะเป็นศัตรูกับคุณ? เธอจงใจมาหาเรื่องใช่ไหม?”“ฉันคิดว่าเป็นแบบนั้น”ตระกูลอวี้กับตระกูลเหลียนในอดีตไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันมากนัก อวี้มั่วซวินก็ไม่ค่อยรู้จักตระกูลเหลียนสักเท่าไรแต่ในเรื่องการคบหาเพื่อน

เพื่อนที่บอกว่ากลับมาจากต่างประเทศของเฟิงถิงเซิน ก็คงหมายถึงเหลียนหนิงฉี่สินะ?หรงฉือไม่ได้ถามอะไรมาก หลังตอบรับเสียงหนึ่งก็วางสายแล้ว……หรงฉือเดาถูกต้องแล้ว เพื่อนที่กลับมาจากต่างประเทศของเฟิงถิงเซิน ก็คือเหลียนหนิงฉี่จริง ๆ เย็นวันนั้น งานเลี้ยงต้อนรับของเหลียนหนิงฉี่ดำเนินต่อเนื่องจนถึงประมาณสามทุ่มกว่าก็สิ้นสุดลงตอนที่เธอถูกเฟิงถิงเซินอุ้มออกมาจากร้านอาหาร ก็ง่วงมากแล้ว เธอกอดคอของเฟิงถิงเซินแล้วหาวครั้งหนึ่งพร้อมกับพูดว่า “คุณพ่อ หนูอยากไปบ้านคุณยายทวด คืนนี้หนูอยากนอนกับคุณแม่ค่ะ”เฟิงถิงเซินยิ้มแล้วพูดว่า “โอเค”เฟิงถิงเซินพูดจบ ก็พูดกับคนอื่นว่า “งั้นพวกเรากลับก่อนนะ” พูดจบ ก็พูดกับหลินอู๋อีกว่า “ระหว่างทางกลับระวังตัวด้วย”หลินอู๋ “โอเค คุณก็เหมือนกัน”เฟิงถิงเซินอุ้มเฟิงจิ่งซินขึ้นรถ แล้วออกไปเป็นคนแรกคำที่เฟิงจิ่งซินเพิ่งพูดในอ้อมแขนของเฟิงถิงเซิน พวกเขาย่อมได้ยินกันทุกคนแล้วเหลียนหนิงฉี่รู้แล้วว่า ที่เฟิงถิงเซินกับหรงฉือจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หย่ากันอย่างเป็นทางการเป็นเพราะเฟิงจิ่งซิน เธอพบว่าเฟิงถิงเซินดูเหมือนจะรักเฟิงจิ่งซินมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วมองรถของเฟิง

ช่วงหลายวันมานี้เฟิงจิ่งซินอยู่ที่บ้านตระกูลหรง แถมวันเสาร์อาทิตย์ก็ไม่มีท่าทีว่าจะกลับทางเฟิงถิงเซินก็ไม่ได้บอกว่าจะมารับเธอช่วงก่อนหน้านี้หรงฉือได้ส่งงานวิจัยไปยังวารสารระดับนานาชาติอีกหนึ่งฉบับ งานวิจัยผ่านการพิจารณาอย่างง่ายดาย อีกทั้งยังเผยแพร่อย่างเป็นทางการในเช้าวันอาทิตย์แต่หรงฉือไม่ได้รอ คืนวันเสาร์ก็นอนแต่หัวค่ำแล้วเมื่อเธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ตอนที่เปิดโทรศัพท์ ในโทรศัพท์ก็เต็มไปด้วยข้อความกับสายที่ไม่ได้รับเด้งขึ้นมานับไม่ถ้วนหรงฉือดูแวบหนึ่ง แล้วโทรกลับไปหาอวี้มั่วซวินก่อนเป็นคนแรกทางอวี้มั่วซวินไม่นานก็รับสาย “ตื่นแล้วเหรอ?”“อืม”“คงรู้ว่าทำไมผมถึงโทรศัพท์หาคุณใช่ไหม?” อวี้มั่วซวินหัวเราะ “หลังจากงานวิจัยที่คุณเพิ่งตีพิมพ์เผยแพร่ได้ไม่นาน ก็เกิดกระแสฮือฮาอีกครั้งตามคาด ยินดีด้วยนะ”“ขอบคุณ”อวี้มั่วซวินเป็นฝ่ายดีใจแทนหรงฉือ แถมยังพูดแสดงความยินดีกับเธออีกพวกเขาคุยกันไม่มาก ไม่นานก็วางสายไปหรงฉือดูสายที่ไม่ได้รับกับข้อความของคนอื่น ๆ ในโทรศัพท์ แล้วตอบกลับพวกเขาทีละคนพอเห็นการตอบกลับจากเธอ เฮ่อฉางปั่ว กู้เหยียน จี้ชิงเยว่ ศาสตราจารย์หลิวและคนอื่น