All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 691 - Chapter 700

หลังจากที่อวี้มั่วซวินอ่านเสร็จ ก็เบะปากพูดว่า “ทานข้าวด้วยกันมันพิสูจน์อะไรไม่ได้หรอก ไม่แน่ว่าอาจจะแค่บังเอิญเจอกัน เลยมาทานข้าวด้วยกันก็ได้นี่?”เขาไม่เชื่อว่าซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซงจะยอมตกลงเร็วขนาดนี้หากหลินอู๋มีชาติกำเนิดที่ใสสะอาดก็ว่าไปอย่าง แต่แม่เธอได้ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งด้วยวิธีที่ไม่ค่อยน่าชื่นชม เขาไม่เชื่อหรอก ว่าซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซงจะไม่ถือสาหรงฉือพูดว่า “ตอนที่ทานข้าวกับเฮ่อฉางปั่ว เขาก็พูดกับฉันเรื่องนี้เหมือนกัน บอกว่าพวกเขาเห็นด้วยกับเรื่องของพวกเขาแล้ว”อวี้มั่วซวินสะอึกไปเล็กน้อยพูดตามจริง หากเขาเป็นซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซง แม้จะไม่ชอบหลินอู๋ แต่หลังจากที่หลินอู๋ช่วยชีวิตลูกชายของตัวเอง เขาก็คงใจอ่อนเหมือนกันเขาแค่นเสียงทีหนึ่ง จากนั้นก็พูดอีกว่า “ในเมื่อตระกูลเฟิงยอมตกลง งั้นเรื่องหย่าของพวกคุณ ครั้งนี้คงจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ทางลูกสาวคุณล่ะ? พวกเขาบอกเธอหรือยัง?”“น่าจะยัง แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องเก็บมาคิด”อวี้มั่วซวิน “ก็จริง”เขาไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจพวกนี้อีก จึงยกแก้วขึ้นชนกับหรงฉืออีกครั้ง จากนั้นก็จะเปลี่ยนเรื่องคุยสองวันต่อมา

คุณย่าเฟิงเพื่อไม่ทำลายบรรยากาศของทุกคน ไม่นานก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาแล้วคนตระกูลหรงก็ให้ความร่วมมืออย่างกระตือรือร้นแผนการเที่ยวต่อจากนั้น ทุกคนยังคงเที่ยวกันอย่างสนุกสนานเพียงแต่หลังทานอาหารเย็นเสร็จ ระหว่างทางกลับบ้าน คุณยายหรงกลับเงียบลง หลังจากผ่านไปพอสมควร จู่ ๆ ก็ถามหรงฉือว่า “พวกเขา…เกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ?”หรงฉือไม่ได้พูดอะไร เธอกับคนอื่น ๆ ในตระกูลหรงก็ไม่รู้ว่าระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแต่ก่อนหน้านี้หลินอู๋ช่วยชีวิตเฟิงถิงเซินไว้ และหลังจากนั้นเฟิงถิงเซินก็ไปยื่นขอหย่ากับหรงฉือที่สำนักงานกิจการพลเรือนอีกครั้ง เรื่องนี้คุณยายกับคนในบ้านต่างก็รู้กันหมดคุณยายหรงกับคุณย่าเฟิงเป็นเพื่อนกันมาหลายปี วันนี้เห็นคุณย่าเฟิงอารมณ์หม่นหมองขนาดนี้ ก็รู้แล้วว่าทางฝั่งเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น จนทำให้คุณย่าเฟิงโกรธหรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาว่าเธอกำลังพูดอะไรอยู่เธอพูดว่า “ได้ยินว่า...คุณลุงคุณป้ายอมตกลงแล้ว เขาเลยพาคนไปพบพวกเขาค่ะ”หรงฉ่างเซิ่งและคนอื่น ๆ ก็เดาได้ว่าเฟิงถิงเซินต้องทำอะไรบางอย่างจนทำให้คุณย่าเฟิงโกรธแ

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ บาร์ส่วนใหญ่ยังไม่เปิดให้บริการ อวี้มั่วซวินกำลังคิดอยู่ว่าจะพาหรงฉือไปดื่มที่ไหน ทางหรงฉือก็ได้รับสองข้อความที่หนานจื้อจือส่งมาสิบกว่านาทีต่อมา เธอไม่ได้ไปบาร์ แต่กลับไปที่ฐานแทนทุกครั้งที่เธอไปฐาน ก็มักจะทำงานจนหัวหมุนครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้นในวันที่เธอออกเดินทางก็อดนอนทั้งคืน จนกระทั่งเย็นของวันรุ่งขึ้น จึงจะผ่อนคลายลงได้ประมาณสองทุ่ม เธอยังไม่ได้ทานอาหารเย็น เพิ่งจะออกจากห้องเก็บข้อมูลเตรียมจะไปโรงอาหาร ก็เห็นเงาร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ตรงทางเดินด้านนอก สายตาของทั้งสองก็ประสานกันพอดีหรงฉือหยุดฝีเท้าเล็กน้อย จี้ชิงเยว่กลับเดินตรงมายังเธอ แล้วพูดว่า “ได้ยินว่าคุณมาถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่สองวันนี้งานผมยุ่งมาก ก็เพิ่งทำเสร็จเหมือนกัน”“...อืม ลำบากแล้ว”“ไปทานข้าวด้วยกันไหม?”เห็นได้ชัดว่าจี้ชิงเยว่ตั้งใจรอเธอ เธอจึงทำได้เพียงพูดว่า “...โอเค”พวกเขาคุยทักทายกันตลอดทางไปโรงอาหาร ตอนทานอาหารก็พูดคุยเรื่องงานของกันและกันขึ้นมา หลังจากจบหัวข้อหนึ่ง เธอเงยหน้าขึ้นก็เห็นจี้ชิงเยว่หยุดทานอาหาร และกำลังมองเธอด้วยสีหน้าครุ่นคิดหรงฉือ “ทำไมเหรอ?”“อารมณ์ไม่ด

เมื่อถูกอวี้มั่วซวินเห็นความเอาอกเอาใจที่เขามีต่อเธอ ใบหน้าของกู้เหยียนไม่มีความเขินอายเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเรียก “ประธานอวี้” อย่างเปิดเผย จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปและกลับไปทำงานอวี้มั่วซวินปิดประตูห้องทำงานของหรงฉือ และนั่งลงโซฟาที่อยู่ข้าง ๆ พูดว่า “พอรู้ว่าเวลาคุณทำงานมีนิสัยชอบดื่มกาแฟสองแก้วเพื่อทำให้สดชื่น เขาก็ใช้เวลาไม่น้อยในการศึกษาเกี่ยวกับกาแฟอย่างเป็นระบบ ได้ยินว่าช่วงนี้เพิ่งเรียนจบ”หรงฉือได้ยิน ก็ชะงักไปเล็กน้อยอวี้มั่วซวินเห็นสีหน้าของเธอ ยิ้มและพูดว่า “ซาบซึ้งใจเข้าแล้วล่ะสิ?”“...ก็ไม่ใช่”เพียงแค่นึกถึงเรื่องราวในอดีตเท่านั้นพอคิดถึงตรงนี้ เธอก็ยกกาแฟขึ้นจิบอึกหนึ่งโดยไม่รู้ตัวตอนที่กู้เหยียนยกกาแฟมา เธอได้กลิ่นหอมละมุน ก็รู้แล้วว่ากาแฟที่กู้เหยียนเอามาให้แก้วนี้ต้องไม่ธรรมดา พอกลืนลงคอไปแล้วถึงพบว่ามันเกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้เสียอีกเธอก็มีความรู้เรื่องกาแฟดื่มเพียงแค่หนึ่งอึก เธอก็รับรู้ได้ถึงความใส่ใจของกู้เหยียนแล้วความใส่ใจแบบนี้ เกรงว่าคงไม่น้อยไปกว่าเธอเมื่อตอนนั้น... อวี้มั่วซวินไม่รู้ความคิดของเธอ เห็นเธอไม่พูด ก็ถามว่า “ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้

ข่าวที่กำลังหารือเรื่องแต่งงานของเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ เขาย่อมได้ยินแล้วเช่นกันเขาพูดว่า “ประธานหลิน ไม่เจอกันนานเลย ได้ยินว่าคุณกับประธานเฟิงกำลังจะมีข่าวดีเร็ว ๆ นี้ ยินดีด้วยนะ”ตอนที่เหรินจี่เฟิงปรากฏตัวหลินอู๋ก็สังเกตเห็นเขาเช่นกัน พอได้ยิน เธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”ที่เหรินจี่เฟิงพูดแสดงความยินดีกับเธอ แม้จะเป็นคำอวยพรจากใจจริง แต่ก็มีความคิดจะหยั่งเชิง อยากรู้ว่าข่าวลือเป็นความจริงหรือไม่ตอนนี้ได้รับการยืนยันจากตัวเธอเอง ตอนที่เขารู้สึกยินดีกับเธอ ขณะเดียวกันนัยน์ตาก็ฉายแววหม่นลงแวบหนึ่ง เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อว่า “ได้ยินว่าคุณได้รับบาดเจ็บค่อนข้างหนัก ไม่ทราบว่าหายดีแล้วหรือยัง?”หลินอู๋ “ยังไม่หายดีเต็มที่ แต่ใกล้หายดีแล้ว ขอบคุณประธานเหรินที่เป็นห่วง”เหรินจี่เฟิงพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็พูดทักทายกับหลินอู๋อีกไม่กี่ประโยค พอไม่มีอะไรจะพูดจริง ๆ จึงจะหาข้ออ้างออกมา เขาเพิ่งหันหลัง ก็เห็นอวี้มั่วซวินกับหรงฉือแล้วพอเห็นว่าหรงฉืออยู่ด้วย ใบหน้าของเขาก็หม่นลงทันที แต่ในเมื่อสบตากับอวี้มั่วซวินแล้ว ก็ทักทายกับอวี้มั่วซวินอย่างสุภาพ “ประธานอวี้”อวี้มั่วซวินพยั