Lahat ng Kabanata ng After Divorce: I Married A Stranger : Kabanata 81 - Kabanata 90

HABANG nasa terrace si Naomi kasama si Grayson na abala sa binabasang newspaper, nakatingin lang siya rito at hindi niya maiwasang hindi humanga sa gwapo nitong mukha kahit seryoso at walang expression ang mukha. Simula nang magising siya mula sa aksidente, ang daming nangyari pero sa isang iglap, pakiramdam niya'y si Grayson ang matagal na niyang nakasama at lahat ng mga narinig niyang kwento patungkol dito, ngayon ay hindi na niya kayang paniwalaan dahil sa kabutihan nito at sa lahat pinararamdam nito sa kaniya. Na mabuting tao pala ito hindi lang sa kaniya, pati kay Nonoy. Hanggang ngayon nga ay nagpapasalamat pa rin siya dahil kung hindi dahil kay Grayson, hindi niya alam kung kasama pa niya hanggang ngayon si Nonoy. Ngayon, mas naiintindihan na niya ang ginawa nito sa kaniya at ang kabutihan nito."Hey! You're staring at me, I'm not used to it," pukaw ni Grayson na nakatingin na sa kaniya at nakangiti. Mas lalo lang lumabas ang taglay nitong gandang lalaki dahil doon na parang r

"WHERE WE going, Grayson?" tanong ni Naomi habang seryoso itong nagmamaneho at hindi niya alam kung saan siya nito dadalhin. "Somewhere where you can find your soul, Naomi," makahulugan nitong sabi. Kumunot ang noo niya. "What do you mean?" "Malalaman mo rin kung saan tayo pupunta. It's a big part of you, of your past at alam kong matagal mo ng tinatanong ang bagay na iyon and now it's the time, Naomi." Tiningnan lang niya si Grayson. Gusto pa niyang magtanong pero mukhang hindi naman siya nito sasagutin ng diretso kaya nanahimik na lang siya. Saan kaya siya nito dadalhin na malaking parte ng nakaraan niya? Hindi niya alam kung ma-e-excite siya o kakabahan, halo-halo ang emosyong nararamdaman niya. Habang tahimik at seryosong nagmamaneho si Grayson, mataman niya itong tinitigan at habang tumatagal she's enjoying the view ng hindi niya namamalayan. Napakagwapo nito at tila ba anghel na bumaba mula sa langit. Bahagyang may pagka-fierce pero hindi ito ang tipong katatakutan, in fact,

HANGGANG ngayon hindi pa rin nagigising si Naomi. Nawalan ito ng malay nang sumakit ang ulo nito kanina habang nagtatalo si Grayson at Owen. Alam ni Grayson na maaring na-trigger ng eksenang iyon ang utak ni Naomi kaya sumakit ang ulo nito. Nakatulog na rin si Nonoy matapos itong mapakalma ng nurse nito. Nasa bahay lang din ang magkapatid at pinapunta na lang niya ang doctor sa bahay."Kumusta na si ate Naomi, kuya?"Lumingon siya habang nakatayo sa gilid ng kama nila ni Naomi, nakita niya si Champagne na kagagaling lang sa school dahil naka-uniform pa ito. Kita niya ang labis na pag-aalala sa mukha nito.Tiningnan niya ang asawa. "Sabi ng doctor, she's fine now at kailangan na lang magpahinga," aniya."Narinig ko ang nangyari, kumusta si Nonoy?" tanong ni Champagne."He's in his room, nakatulog na rin siya matapos mapakalma ng nurse.""Bakit ba takot na takot si Nonoy kay tito Owen at kay ate Ivy," usisa ni Champagne at lumapit sa kaniya. Tiningnan nito ang walang malay na si Naomi.

DAHAN-DAHANG humakbang si Naomi palapit sa puntod ng kaniyang yumaong anak habang bumabalik sa isip niya ang nangyari nang araw na iyon. Habang tumatawid siya sa kalsada ay may kotseng bumangga sa kaniya. Tumilapon siya at nawalan ng malay. Sunod-sunod na tumulo ang luha sa kaniyang mga mata dahil parang kahapon lang nangyari ang lahat. Ngayong naalala na niya ang lahat, pakiramdam niya'y sunod-sunod siyang sinasaksak ng masasakit na katotohanan na sariwang-sariwa pa rin sa kaniya hanggang ngayon. "A-anak ko...I-I'm sorry wala akong nagawa para iligtas ka, ni wala akong pagkakataon para yakapin at kalungin ka sa mga bisig ko. I'm sorry!" Tuluyan na siyang napahagulhol at napaluhod sa tapat ng puntod ng kaniyang anak. Ang sakit isipin na paggising niya, wala na ito sa sinapupunan niya at wala siyang nagawa. Marami siyang pangarap para rito at kahit maraming nangyari sa kanila, kahit itinakwil sila ng totoong ama nito, wala siyang ibang hangad kung 'di maipanganak niya ito ng maayos a

MATAMANG pinagmasdan ni Naomi si Nonoy na mahimbing na natutulog. Nakaupo siya sa gilid ng kama nito. Pagkadating nito galing school, nakatulog agad ito dahil marahil napagod ito. Pakiramdam niya'y matagal niyang hindi nayakap ang kapatid kahit naaalala naman niya ito. Masyadong siyang na-distract ng nangyari at nakalimutan niyang maglaan ng maraming oras para sa kapatid.Marahan niyang hinaplos ang pisngi nito at hindi niya namamalayang tumutulo na ang luha sa kaniyang mga mata habang bumabalik sa alaala niya ang lahat ng mga pinagdaanan nila na magkasama, lahat ng paghihirap na pinaranas sa kanila ng mga tao sa paligid nila at galit na galit siya sa mga taong iyon."I-I'm sorry," pabulong niyang sabi. Nakagat niya ang pang-ibabang labi para iwasang mapahikbi. Nasasaktan siya para kaya Nonoy, dahil nadamay ito sa lahat ng hirap na pinagdadaanan niya. Kung may pagpipilian lang sana siya, gusto niyang ilayo ang kapatid sa magulo niyang mundo."I'm sorry, Nonoy dahil hindi ka naprotekta