Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Nakatitig lang si John sa malawak na grandstand. Walang kulay ang mundo niya. Para siyang patay na humihinga. Ang puting polo shirt niya’y gusot-gusot na. Ang buhok niya’y magulo. Halatang ilang oras na siyang nakaupo doon — walang kibo, walang galaw, walang buhay.Paulit-ulit na bumabalik sa isipan niya ang eksena kaninang umaga.“BITAWAN MO NA AKO, JOHN! TAPOS NA TAYO!”“Huwag, Sen… Please… Mahal kita…”“PATAY KA NA SA’KIN, JOHN!”Kasabay ng alingawngaw ng boses ni Senyora ay ang tunog ng mga yapak na palapit sa likod niya. Unti-unting bumaling ang tingin niya, at doon niya nakita si Fortuna — tahimik, nag-aalalang nakatingin sa kanya.“John…” mahinang tawag ni Fortuna, nanginginig ang boses. “A-Ano’ng ginagawa mo rito?”Agad na sumabog ang init sa katawan ni John.Nakita niya si Fortuna.Ang babaeng dahilan kung bakit siya iniwan ni Senyora.Ang babaeng sumira sa buhay niya.Ang babaeng minahal niya noon bilang kaibigan, pero ngayo’y kinapopootan niya ng sukdulan.Mabilis siyang tu

“PUTANGINA MO, FORTUNA!” mariing sigaw ni John habang natutunaw na sa galit. “HINDI KITA KAYANG MAHALIN! HINDING-HINDI KITA MAKIKITANG MAHALAGA! AT KAILANMAN, HINDI IKAW ANG GUSTO KO!”“John…” basag na basag ang boses ni Fortuna, “Mahal kita…”“GAGO KA!” napasigaw ulit si John, sumabog na parang isang bomba. “HINDING-HINDI NA KITA MAMAHALIN! IKAW ANG PINAKAMALAKING KASALANAN NA NAGAWA KO! AT KUNG MAIBABALIK KO ANG GABI NA YUN, MAS PIPILIIN KONG MAMATAY KAYSA MAY MANGYARI SA’TIN!”Napahagulgol si Fortuna, nanlumo, basag na basag. “John… Patawarin mo ako… Mahal kita…”Bigla siyang sinabunutan ni John, puno ng galit ang boses nito. “G*GO KA TALAGA! KUNG MAHAL MO AKO, HINDI MO SANA SINIRA ANG BUHAY KO! WALA AKONG DAPAT NA ITAWAD SA’YO! IKAW ANG SUMPANG DUMATING SA BUHAY KO!”“John…” halos mapatid ang hininga ni Fortuna. “Patawad…”“MAMAMATAY AKONG KINAMUMUHIAN KA, FORTUNA!” napasigaw si John, nagngangalit ang mata. “AT ISUSUMPA KO SA BUHAY KO, HINDI KITA MAMAHALIN! DAHIL IKAW ANG NAGWASAK

Ang buong mansyon ng pamilya Tan ay abala. Ilang araw na lamang at magaganap na ang kasalang inaasam ng pamilya — ang kasal nina John Tan at Fortuna Han.Ang mga lamesa ay puno ng bulaklak, puting rosas, at pulang petalya. Ang mga bulaklak na dating inaasam ni John na mahahawakan ni Senyora sa altar. Ngunit ngayon, ibang babae ang maglalakad patungo sa kanya.Hindi niya alam kung paano niya tinitiis ang bawat araw. Basag. Wasak. Sirang-sira. Ganito siya mula noong nalaman niyang mapipilitan siyang pakasalan si Fortuna matapos ang kasunduang ginawa ng mga magulang nila.Ngunit higit sa lahat — matapos sirain ni Fortuna ang buhay niya.Sa kwarto ni John“Putangina… ano bang nagawa kong kasalanan sa Diyos…” napasuntok si John sa dingding, nanginginig ang mga kamay sa matinding pagkasuklam. “Bakit ako? Bakit siya? Bakit kailangan kong magpakasal sa babaeng sumira sa buhay ko?”Napahawak siya sa dibdib, pakiramdam niya’y unti-unti siyang binabaon sa impyerno. Tuwing ipipikit niya ang mga m

Napapikit si Fortuna, pinipigilang humagulgol.Nakatingin lang sa kanila ang lahat, walang kamalay-malay sa tunay na nangyayari sa pagitan nila. Para sa mga bisita, isang perpektong seremonya ito—ang pagsasama ng dalawang makapangyarihang pamilya.Pero para kay John, isa itong rehas na hindi na niya matatakasan."Tumingin Ka Sa'kin"Sa gitna ng sayaw, unti-unting lumakas ang sigawan ng mga bisita.“Kiss! Kiss! Kiss!”Halos manigas si John sa kinatatayuan niya.Isang halik?Gusto niyang mandiri sa ideya.Tumingin sa kanya si Fortuna, puno ng luha ang mga mata. “John…”Hindi siya gumalaw. Hindi siya sumagot.Mas lumakas ang hiyawan ng mga tao. “Kiss! Kiss! Kiss!”“Anak,” mariing sabi ni Leona Tan, ina ni John. “Huwag mo kaming ipahiya.”Huminga ng malalim si John.Tumingala siya.Tiningnan niya ang babaeng nasa harap niya—ang babaeng dahilan ng lahat ng paghihirap niya.Dahan-dahan niyang hinawakan ang baba ni Fortuna, mabagal.At sa gitna ng lahat, habang pumapalakpak ang mga tao sa pa

"John hindi ako si Senyora. Ako ito si Fortuna." "Senyora.."Hinalikan nito si Fortuna nang marubdob .Dahil sa sobrang pagmamahal ni Fortuna kay john ay hinayaan nalang niya ito. Sinuklian niya din ito ng marubdob na halik. Dahan-dahan niyang binubuksan ang zipper ng kanyang bridaal gown, pinipisil ang kanyang mga labi sa pagitan ng lambak ng kanyang mga suso habang ito'y nahuhubaran. Inililipat nito ang kanyang mga kamay upang dumampi sa malambot na balat ng kanyang tiyan at ipahinga ang mga ito sa aking mga balakang, habang nakatayo siya sa harap nito na nakapikit,Ang kanyang mukha ay bumababa. Ang kanyang mga labi ay humahagod sa kanyang pusod, bago niya pinapahiran ng kanyang mga ngipin ang mga gilid nito. Ibinaba niya ang kanyang ulo upang tumingin sa kanya. " Diyos ko, tingnan mo ang tingin sa kanyang mga mata na puno ng pagmamahal at inaakala na ako si Senyora"mga hikbing sabi nito sa sarili ni Fortuna. Hinahayaan niyang gumalaw ang mga labi nito sa kanya upang dumikit sa k