บททั้งหมดของ Started with a Contract: บทที่ 1 - บทที่ 6

Jiliana’s POVMaaga akong nagising ngayon para pumasok sa opisina dahil kailangan ko pang ipagluto sila Tita Beth at Tito Juan. Ayaw kong pagalitan na naman nila ako—marami pa akong pasa dahil sa ginawang pambubugbog sa akin ni Tita Beth.“Jiliana! Gumising ka na… Lintik na bata ka!” sigaw ni Tita Beth. Nasa labas na ata siya ng kwarto ko, kaya dali-dali akong napabangon sa kama.“Palabas na po, Tita Beth… Lilinisin ko lang po ang kama ko,” sabi ko sa kanya pagkabukas ko ng pintuan ng kwarto ko.Matalim ang tingin na ibinigay niya sa akin bago siya pumasok sa loob ng kwarto ko. “Ikaw, Jiliana, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na dapat mauna kang gumising?” sabi niya.Hindi ko na natuloy ang paglilinis sa kwarto ko dahil kinaladkad na ako ni Tita Beth palabas. Labis ang sakit na nararamdaman ko dahil sa higpit ng pagkakahawak niya sa braso ko.“T-Tita, sorry po… Palabas na po talaga ako… Tita, a-aray po, masakit,” pagmamakaawa ko sa kanya, pero parang hindi niya ata narinig ang sin

Jiliana’s POVIlang araw na akong nasa shelter, pero hanggang ngayon, parang hindi pa rin lumulubog sa akin ang katotohanan—ligtas na ako. Walang sigaw, walang pananakit, walang takot sa gabi. Tahimik. Masakit pa ring alalahanin ang lahat ng nangyari, pero kahit papaano, unti-unti akong humihinga nang mas maluwag.Isang gabi, habang nasa veranda ako at umiinom ng mainit na tsaa, dumating si Sir Marxon. Suot niya ang simpleng long sleeves at dala-dala ang isang folder. Umupo siya sa tabi ko, at bago pa man siya magsalita, alam ko na—may mahalaga siyang sasabihin.“Jil, kamusta ka na?” tanong niya, may bahid ng pag-aalala sa tono.“Mas okay na po, Sir. Salamat sa lahat ng tulong ninyo,” sagot ko. Totoo 'yon. Kung hindi niya ako nakita noong gabing iyon, baka wala na ako ngayon.Tumango siya at inilapag ang folder sa lamesa sa harapan ko.“I came here tonight because I have a proposal… something a bit unconventional,” panimula niya.Napakunot noo ako. “Proposal?”Binuksan niya ang folder

Jiliana’s POVMinsan, napapa-isip ako kung anong nangyari sa buhay ko. Kung paano ako napunta sa ganitong punto—isang sekretarya at “asawa” ni Sir Marxon sa papel. Hindi ko akalain na magiging ganito ang buhay ko pagkatapos ng lahat ng nangyari. Minsan, napapalakas ang tibok ng puso ko sa tuwing tumitingin siya sa akin, ngunit hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin noon. Pati ang mga galak at kalungkutan ko, parang nawawala sa oras na kasama ko siya. Pero sa lahat ng ito, may isang bagay na hindi ko pa rin natutuklasan—ang sikreto na matagal na niyang itinatago.Minsan, habang nag-aayos ng mga papeles at tumitingin sa kanyang computer, may mga pagkakataon na binabaybay ko ang mga alaala ko. Bawat detalye ng mga childhood memories ko ay nagsisimulang magbalik—mga larong tinatangkilik namin noon, ang mga masayang araw kasama ang mga magulang ko. At sa mga oras na iyon, may mga faces na parang nawawala sa aking alaala, ang mga batang kaibigan ko na noon ay kasama ko sa tuwa at lungkot.