บททั้งหมดของ ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย: บทที่ 221 - บทที่ 230

หลังจากไทเฮาเสด็จกลับมาถึงวังหลวง ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้จัดงานเลี้ยงอีกสองวันต่อจากนี้ เพื่อให้ไทเฮาได้พักผ่อน คลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล เพราะพระองค์ก็ทรงมีพระชนมพรรษามากแล้วนั่นเองฮ่องเต้กับฮองเฮาจึงไปส่งไทเฮาถึงตำหนักหนิงจิ้งกง แต่ด้านหลังยังมีนางสนมตำแหน่งต่าง ๆ องค์ชายองค์หญิงอีกหลายพ

จิ่งมู่อิงที่ยืนปรนนิบัติจิ่งไท่เฟยอยู่ด้านหลัง แอบใช้สายตาชำเลืองมองไปที่เซียวหนิงหลงอยู่บ่อยครั้ง แต่เซียวหนิงหลงไม่ได้สนใจจะมองตอบกลับไปแม้แต่น้อย ถึงอย่างไรนางยังคงมั่นใจว่าจิ่งไท่เฟยจะขอสมรสพระราชทานให้นางได้สำเร็จเมื่อการแสดงผ่านพ้นไปได้ไม่นาน ก็มีเสียงของขันทีด้านนอกประกาศการมาถึงของรัชทายาท

“ซื่อจื่อช่างรู้จักเอาใจคนแก่เสียจริง ไหนขออายเจียดูสักหน่อยว่าสินค้าที่ซื่อจื่อนำมามอบให้หน้าตาเป็นอย่างไร ยังไม่ทันเปิดกล่องก็มีกลิ่นหอมลอยออกมาแล้วรึ พอจะบอกได้หรือไม่ว่าเจ้าขวดที่มีกลิ่นหอมนี้คืออันใด แล้วที่เป็นผง ๆ อยู่ในกระปุกอันใหญ่คือสิ่งใด” ไทเฮาได้กลิ่นหอมละมุนทำให้สดชื่นมากกว่ามีกลิ่นฉุน

“ไม่เกินเจ็ดวันน่าจะมาถึงแล้วขอรับ ข้าว่าจะส่งตันเจียงไปรอรับที่นอกเมือง เพื่อป้องกันพวกที่คิดจะเล่นงานข้าฉวยโอกาสลงมือกับขบวนสินค้าขอรับ” เซียวหนิงหลงมักจะมีแผนระวังป้องกันเอาไว้เสมอ“อืม เจ้ารอบคอบดีมากแม้พวกมันจะไม่ลงมือ แต่ระวังเอาไว้ย่อมดีที่สุด แล้วเรื่องจิ่งไท่เฟยเล่าเจ้าจะเอาอย่างไร ถึงตอนนี

“พี่ใหญ่สงสัยเจ้าหมอนี่คงจะลำบากจนเพี้ยนไปแล้วแน่ ๆ ถึงได้คิดว่าสินค้าราคาแพงทั้งหมดในร้านแห่งนี้ คือสินค้าที่เป็นกิจการของครอบครัวพวกมันนะเจ้าคะ น่าตลกสิ้นดี ฮ่า ๆ ๆ”“ข้าขอยืนยันว่าสินค้าทั้งหมดเหล่านี้เป็นของครอบครัวลู่จื้อจริง เจ้าสองคนพี่น้องก็โตขนาดนี้แล้วทำไมไม่มีหัวคิดเอาซะเลย ลองคิดทบทวนดูเ