บททั้งหมดของ MELTING HIS HEARTLESS HEART (Billionaires Regret): บทที่ 311 - บทที่ 320

Masakit ang ulo ni Leila nang magising. Nasapo niya ang leeg dahil pakiramdam niya ay may nakalagay doon."You have a neck brace, careful..." Dahan-dahan na bumaling siya sa nagsalita. Napalunok siya nang magtagpo ang mga mata nila ni Ethan. May benda ito sa ulo."Are...you okay?" nagawa niyang itanong kahit na medyo nakakaramdam siya ng hiya dito nang maalala ang nangyari. "Yeah, maliit lang na sugat sa noo ang natamo ko. You, are you feeling okay?"Iniiwas niya ang tingin. "Bukod sa parang na-stiff neck ako? I feel okay, naman..." sagot niya."If that's the case, we need to go...""Huh?"Nagulat siya. Gusto niyang sumigaw pero parang nalunok niya ang dila niya. Wala din siyang magawa dahil parang nanghihina pa siya. Tapos..."Saan mo ako dadalhin, Ethan?" Nanlaki ang mga mata niya dahil buhat-buhat siya nito. Ipinagtaka din niya ang pag-iwas nito sa ilang mga nakikitang staff ng hospital at sa mga pulis.Ginamit din nito ang backdoor ng hospital para makaalis sila mula roon."Etha

Agad na dinala ni Ethan ang babae sa kabilang kuwarto. Kumuha agad ng palangganang may tubig at pamunas. Pinagpapawidan ito at medyo mainit ang katawan. Si Leila naman na nagpapahinga ay nabulabog sa maliit na kumosyon kaya napalabas sa kuwarto. "Basti... what happened?" Ininguso ni Basti ang kabilang kuwarto. Bukas ang pinto kaya nakita ni Leila ang ginawang pagpunas ni Ethan sa katawan ng babae at ang pag-aalala sa mukha nito habang nakatitig sa babae. Napanguso siya. Iyon ba ang babaeng kausap niya sa telepono? Paano na si Cristina na die-date nito? Nagulat siya nang akmang huhubaran ni Ethan ang babae. "Hoy anong ginagawa mo...." Masakit pa ang katawan niya dahil sa pagkakabangga pero mabilis siyang pumasok sa kuwarto. Agad na tumambad sa kaniya ang magandang mukha ng isang babae nang makalapit na.. May mga sugat ito sa kamay at mukha pero hindi maipagkakailang maganda talaga. "I need to change her clothes..." ika ni Ethan na hindi siya tiningnan. Ipagpapatuloy na sana n

"Hi Basti," bati ni Samantha kay Basti nang mabungaran nito ang lalake na mag-isa sa sala. May hawak itong lapis at papel at tila may ini-sketch. Nakaupo ito sa pandalawahang sofa at kahit na may upuan pa ay nakisiksik siya roon. "Sa—" natigil sa ere ang sasabihin nito nang bigla niya itong harapin at ngitian. Medyo umusod ito palayo pero umusod din siya palapit. "I have to go—" "Basti!" pigil niya sa pagtayo nito. She cling to his arm at hinila ulit ito paupo. "Huwag ka ngang umiwas sa akin..." aniya. Nakangiti pa rin. Walang pakialam sa naging asal ng lalake. Kumunot ang noo ni Basti kay Samantha. "I am not!" ika niya. Hindi naman talaga. Pero medyo asiwa siya sa presensiya nito. At bakit dumidikit-dikit ito sa kaniya. Paano kung makita sila ni Ethan. Si Ethan. "Tell me..." "Hmmmm, what is it?" buo ang atensiyon na saad nito. Nagningning ang mga mata na para bang ang saya-saya na nanatili siya at kinakausap niya. "You and Ethan...." Nagsalubong ang mga kilay nito. "What a

"It was you, Leila, that I like. You know that from ten years ago. But you choose to ignore my feelings and hurt me..." ika ni Ethan. Walang panunumbat. Pero may pagtatampo pa rin. Dahil maraming nasayang na panahon sa kanila. Napalunok naman si Leila. Mas naging malinaw sa kaniya ang lahat. Totoo ngang kasalanan niya. May mga nasabi siyang nakasakit dito. "B-bata pa ako noon..." ika niyang nauutal. "I don't know how to face you or your feelings, nor my feelings back then..." amin niya habang kumakabog ng matindi ang kaniyang puso."Akala ko, maiintindihan mo ako kapag humingi ako ng kapatawaran. But you left right away. Ni hindi ako binigyan ng pagkakataong magpaliwanag. Iniwasan mo ak—" naputol ang pagsasalita ni Leila nang muli siyang patigilin ni Ethan sa pagsasalita sa pamamagitan ng muling paghalik sa mga labi niya.Napasinghap siya. Parang puputok ang kaniyang dibdib sa masidhing damdamin na kumakain sa sistema niya.Dito na ba matatapos ang paglalaro ng kanilang mga damdami

Tumigil sila dahil hatinggabi na at talagang madilim na ang daan. Magkatabing nakaupo sila Ethan at Leila sa malaking katawan ng isang puno. Nakatago roon ang kanilang mga bulto. Magkayakap habang nagpapahinga. Pareho namang hindi inaantok. Dahil na rin sa takot na nadarama. Hindi lang sa mga humahabol sa kanila kundi na rin sa mga mababangis na hayop na puwedeng umatake.Gayundin naman si Basti. Nakaupo naman siya sa lilim ng katabing puno nila Ethan at Leila. Pawang nagmamasid. Pagod pero hindi rin makatulog. Ganoon siguro talaga. Nakikipagsapalaran sila sa kani-kanilanh buhay.Si Samantha naman ay nakatayo. Sinusuri ang paligid. Mahirap na. Kahit malayo na ang nalakbay nila, naroon pa rin ang pangamba niyang baka sinusundan na sila.No, malakas ang kutob niyang may nakasunod sa kanila. Kung paano ay hindi niya rin alam. Maybe, there's a traitor within their unit."Sam, take a rest..." mahinang sabi ni Ethan. Alam niya, sa kanilang lahat, ang babae ang labis na pagod. Hindi lang ang