บททั้งหมดของ HIS OBSESSION: The Taste of True Love: บทที่ 111 - บทที่ 120

PRECIOUS AMBER RODRIGUEZ POV PAGKATAPOS naming kumain at mag-usap mabilis na din akong nagpaalam kay Risa na babalik na ako ng hotel. Balak kong magpahinga dahil bukas ng umaga, uumpisahan ko nang maghanap ng mauupahan kahit maliit na kwarto lang. "Are you sure na hindi ka sasama sa akin sa bahay? Pwede ka naman doon ah? Welcome na welcome ka sa bahay namin, Amber." nakangiting wika ni Risa sa akin. Asensado na talaga siya dahil may sarili na din siyang kotse. Nagpresenta pa nga siyang ihatid ako dito sa hotel kung saan ako naka-check-in. "Ayos lang talaga ako, Risa. Huwag mo akong alalahanin. Kaya ko na ang sarili ko." nakangiti kong sagot. "Ikaw...sige, bahala ka. Pero kapag may kailangan ka, huwag kang mahiya na tawagan ako ha? Regarding nga pala sa paghahanap mo ng bahay, magtatanong-tanong din ako." nakangiti niyang bigkas. "Thank you, Risa. Sige, kapag kailangan ko ng tulong mo, tatawag ako sa iyo." nakangiti kong bigkas. "Mag-ingat ka dito ha? Siya nga pala, kita ta

PRECIOUS AMBER RODRIGUEZ POV "AMBER, ready na ang order nila." parang kiti-kiting bigkas ng kasamahan ko sa trabaho na si Lesley. Ready na ang order nila Lucian at David at kailangan ko iyung i-serve sa kanila. Nauna ko nang ibigay sa kanila kanina ang kanilang drinks at appetizer. Iyun nga lang, hindi ko talaga maiwasan na makaramdam ng pagkailang lalo na at kakaiba ang approach ni David sa akin kanina. Friendly approach na akala mo wala kaming away noong mga nakaraang taon samantalang si Lucian naman ay tahimik lang pero palagi ko siyang nahuhuli na kakaiba kung tumitig sa akin. "Gusto mo tulungan ka na namin na iserve sa kanila ang mga pagkain, Amber?" ngiting ngiti na tanong sa akin ni Lesley. Walang pag-aalinlangan na kaagad naman akong tumango Pabor na pabor sa akin iyun. Kung gusto nila sila na din ang mag serve eh. Tutal naman, sobrang naiilang na din talaga ako sa tuwing nakakaharap ko si Lucian. "Talaga? As in ayos lang sa iyo?" nakangiting tanong ni Annie. Kitang

PRECIOUS AMBER RODRIGUEZ POV "Precious, I am serious! Sakay na!" muling bigkas ni Lucian kaya wala na akong choice kundi ang sumakay na sa kanyang kotse. Wala eh. Kilala ko siya at alam kong hindi niya talaga ako titigilan hangat hindi niya masunod ang gusto niya. "Ano ang kailangan mo sa akin?" seryoso kong tanong sa kanya nang makasakay na ako sa kotse niya. Direcho lang ang tingin ko sa unahang bahagi ng sasakyan. Ewan ko kung ano ang kailangan niya sa akin at kung bakit kailangan niya pa akong paglaaanan ng oras gayung kung totoosin, masyado naman na siyang abalang tao "Nagha-hire ang kumpanya ko ng bagong staff at pwede kang mag apply." diretsahan niyang bigkas. Hindi ko naman maiwasan ang magulat. TAlaga lang ha? Ito ba talaga ang sadya niya? Kaya niya ako inabangan sa labas ng restaurant dahil lang dito? "May trabaho na po ako. HIndi ko na kailangan pang maghanap ng iba pang trabaho.'" seryoso kong sagot sa kanya! Actually, kaya kong talikuran ang pangarap kong ma

Tinapos lang ni Lucian ang makipag-usap sa kanyang Lolo at Lola bago siya nagpasyang umuwi ng Villa. Pagod na siya at gusto niya nang matulog Kaya lang, pagkalabas niya ng silid ng kanyang Lolo at Lola, ang Mommy Carmina naman ang sumalubong sa kanya. Seryoso ang mukha nito at halatang may gusto itong sabihin sa kanya. "Mom...good evening." bati naman niya kaagad sa Mommy nya. NIlapitan niya pa ito at hinalikan sa pisngi. "Lucian, bakit ngayun ka lang? Hindi ka ba talaga titigil diyan sa ginagawa mo?" seryosong tanong nito. Alam niya na kung ano ang ibig sabihin ng kanyang Ina kaya hindi mapigilan ni Lucian ang mapabuntong hininga "Hindi po ako mag-aasawa kung hindi din lang si Precious ang papakasalan ko." seryoso niyang sambit. "But, Lucian. Naririnig mo ba iyang sinasabi mo? Paano kung ayaw nang bumalik ang babaeng iyun sa iyo? Tatanda kang binata? Iyan ba ang balak mong gawin?" seryosong tanong ni Ginang Carmina Ferrero sa anak niya. Saksi siya sa paghihirap ng kaloo

PRECIOUS AMBER RODRIGUEZ POV "AMBER, ikaw ba iyan? Naku, sure ako, hire ka na niyan." habang nasa waiting area kaming dalawa ni Sapphire kasama ng iba pang mga aplikante, hindi ko mapigilan ang magulat nang bigla akong lapitan ni Risa. Ngiting ngiti ito na halatang tuwang tuwa na makita ako na kasama sa iba pang mga aplikante na matiyagang naghihintay sa pila for interview. "Risa...Hi! Nandito ka din?" nakangiti kong sagot. "Napadaan lang ako para tingnan ang mga applicant pero hindi ko naman akalain na makikita kita dito. Kumusta ka na? Naku, sana ma hire ka para magkasama na tayo sa iisang kumpanya." nakangiti nitong sagot. "Sana nga. Pero kung hindi naman, ayos lang din. Originally, sinamahan ko lang din talaga ang friend kong si Sapphire." nakangiti kong wika. Napasya na din akong ipakilala sila sa isat isa. "Hi! Ikaw pala iyung nababangit sa akin ni Amber na friend niya na nakasama niya sa Visayas. Naku, sana talaga matangap din kayo. Para naman sama-sama na tayo d