All Chapters of เลห์หัวใจนายคนเลว: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนเช้าของอีกวัน มัดไหมกับใบเตยถือกระสอบ 20 ใบ ออกไปตั้งแต่เช้ามืด เมื่อคืนเธอนอนค้างกับใบเตย เพราะใบเตยต้องการให้เธอนอนด้วย เธอเองก็รู้สึกดีใจมากที่ไม่ได้ไปนอนห้องชื้นๆอับๆนั่น อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เจอ ไม่ได้นอนกับคนเลวๆคนนั้น“เทคนิคเก็บไม่ยากเลยสักนิด ถ้าเราเก็บเสร็จ คนละ 10 กระสอบ เราจะมีเวลาไปเล่นไปเที่ยว เพราะฉะนั้นเราต้องเร่งมือเก็บให้เร็วที่สุด”“วันนั้นมัดเก็บทั้งวันยังได้ไม่ถึง 10กระสอบเลย วันนี้มัดจะเก็บถึง 10 กระสอบเหรอ มัดพยายามแค่ไหนก็เก็บไม่ได้อยู่ดี จะให้ได้ 10 สอบคงพรุ่งนี้อีกวันแน่ๆฮ่าๆๆ” มัดไหมหัวเราะออกมาจนเห็นฟันเรียงสวย ใบเตยเห็นท่าทางของมัดไหม ก็หัวเราะออกมาไม่ต่างกัน เธอรู้สึกดีใจ ที่เพื่อนใหม่ของเธอ ไม่จมอยู่กับความทุกข์มากเกินไป เธออยากเห็นมัดไหมยิ้มแย้มแจ่มใสลืมเรื่องทุกข์ใจไปให้หมด“มันมีเทคนิคอยู่ คอยดูเถอะไม่ถึงครึ่งวัน ก็ได้ 10 กระสอบ คนละ 10 กระสอบแป๊บเดียวแค่นั้นแหละ”“จริงเหรอ?”“จริง อันดับแรกมัดต้องวางกระสอบไว้กับพื้น จากนั้นก็ดึงยอด แต่ละต้นเข้าหากันแล้วรูดทีเดียว แป๊บเดียวแค่นั้นแหละอย่าไปเก็บทีละใบทั้งวันก็ไม่ได้ ถ้าเก็บแบบนั้น วันละกระสอบย

“กินหมูกระทะกัน” ภัทรเอ่ยชวนมัดไหม ส่วนพายเดินตามออกมา หลังจากง่วนอยู่กับการทำความสะอาดร้าน กว่าจะเสร็จก็ค่ำพอดี“กินที่ร้านหรือกินที่นี่” มัดไหมเอ่ยถามพร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นดื่ม“กินที่นี่ เดี๋ยวพี่โทรไปสั่ง ส่วนนิกกินด้วยกันเลยนะ”“งั้นวันนี้ผมเลี้ยงเอง กินให้เต็มที่”“ไม่เป็นไร วันนี้ได้กำไรนิดหน่อย อยากให้มัดได้กินของอร่อย เมื่อก่อนพี่กินร้านนี้ประจำ ช่วงที่พี่ส่งของอยู่”“ผมเต็มใจเลี้ยงทุกคนครับ”“งั้นสั่งมากินเลยค่ะ” มัดไหมเอ่ยก่อนจะเดินไปหยิบจาน โดยที่มีนิกเดินตามมาติดๆ“ผมช่วยครับ” นิกรับจานมาจากมือมัดไหมพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอเขาแสดงออกว่าชอบเธออย่างชัดเจน แต่ไม่รู้ว่ามัดไหมจะเห็นสิ่งที่เขาแสดงออกต่อเธอหรือเปล่า? แต่ในเมื่อเธอยังไม่มีใครเขาก็ยังมีความหวังอยู่ดี“ขอบคุณค่ะ แล้วนิกทำงานอยู่ที่ไหนคะ” มัดไหมหยิบแก้วแล้วก็หยิบช้อนกับส้อม เดินออกมาพร้อมกับนิก“เป็นพนักงานขายอยู่บริษัทหนึ่งครับ ผมเป็นคนไม่ได้ร่ำรวยอะไร เป็นลูกจ้างธรรมดาเงินเดือนน้อยนิด ต้นทุนคนเราไม่เหมือนกันแต่ผมจะพยายามทำงานเก็บเงิน สร้างฐานะให้ดีขึ้นมาให้ได้”“ได้ข่าวว่าบ้านที่นิกอยู่ นิกก็เป็นคนเก็บ

ผ่านไป1อาทิตย์โจเซฟคือสิ่งที่มัดไหมกลัว เธอกลัวว่าผู้ชายเลวๆอย่างโจเซฟจะมาวุ่นวายกับเธออีก เธอกลัวเขาจะทำร้ายเธอเหมือนที่ผ่านมา เธออยากใช้ชีวิตใหม่ อยากเริ่มต้นใหม่โดยไม่มีเขาเข้ามาวุ่นวาย แต่ดูเหมือนสิ่งที่เธอภาวนาจะได้ผลเขาหายไปหลังจากทำร้ายนิก เธอมั่นใจว่าต้องเป็นโจเซฟแน่นอน เพราะคนที่จะอ้างเป็นผัวเธอได้ก็มีแต่โจเซฟคนเดียว แต่แปลกตรงที่ว่า เขาปล่อยเธอมาเป็นเดือนแล้วทำไมเขาถึงยังมาวุ่นวายกับเธออีก มันเพราะอะไรกัน ทั้งที่เขาชอบพูดถากถางให้เธอเจ็บปวดหัวใจทุกครั้ง“สวัสดีครับ” จอมพลเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้มัดไหม“ค่ะ ต้องการรับอะไรดีคะ?”“ตำทะเลครับ แล้วพวกคอหมูย่างก็จัดมาเลยครับ”“ค่ะ รอสักครู่นะคะ” มัดไหมฉีกยิ้มให้ลูกค้า ผู้ชายที่มากินอาหารร้านของเธอ ส่วนนิกนั่งกินอยู่อีกโต๊ะ“เดี๋ยวครับ! มัดจำพี่ไม่ได้จริงๆเหรอ” จอมพลเอ่ยถามเธอ พร้อมกับคว้าข้อมือของมัดไหมไม่ยอมปล่อย สักพักจอมทัพก็เดินเข้ามา“เดี๋ยวนะคะ ใช่คนที่เต้นกับมัดตอนอยู่ในผับหรือเปล่า?” มัดไหมขมวดคิ้วเป็นปมก่อนจะเอ่ยถามจอมพล เขาฉีกยิ้มก่อนจะหัวเราะออกมา“ว้า!! น่าน้อยใจจัง อุตส่าห์มาเป็นอาทิตย์นึกว่าจะจำพี่ได้ แต่

“มีสิทธิ์เลือกด้วยเหรอ?” โจเซฟเอ่ยพร้อมกับปรี่เข้ามากอดรัดร่างบางของมัดไหม ยิ่งเธอพยายามดิ้นเท่าไหร่เขาก็ไม่ปล่อยเธอเขาไม่ปล่อยเธอแน่นอน ในเมื่อเขาทนกับความคิดถึงร่างกายนี้มาตลอด เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมแผนการทุกอย่าง เพื่อให้เธอมาหาเขา จะให้ปล่อยไปง่ายๆไม่มีทาง“นี่มันคือร่างกายของมัด ทำไมมัดจะไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะอยู่หรือไป”“แต่สิทธิ์ของมัดคือการต้องได้รับอนุญาตจากเฮีย”“มัดเกลียดผู้ชายสารเลวแบบนาย ทำไมมัดจะต้องได้รับอนุญาตจากนาย ในเมื่อเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน เราต่างคนต่างอยู่กันมานานมากแล้วโจเซฟ นายอย่ามาสารเลวให้มันมาก”“คนสารเลวแบบเฮียนี่แหละที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้มัดกลับมายืนข้างเฮียอีกครั้ง และไม่ว่าใครหน้าไหนที่เข้ามาวุ่นวาย เฮียจะไม่ไว้หน้ามันสักคน” เขาเอ่ยเสียงเหี้ยมน้ำเสียงและแววตาบ่งบอกว่าเขาเอาจริง“นายจะทำร้ายคนทั้งโลกเลยหรือไง ทำไมนายถึงได้เป็นคนนิสัยแย่ๆแบบนี้” มัดไหมตวาดดังลั่นอย่างไม่พอใจ พร้อมกับใช้มือปาดน้ำตาของตัวเองลวกๆ“เหมือนมัด จะรู้แล้วนะว่าเฮียเป็นคนนิสัยยังไง คนที่มันยุ่งกับของของเฮีย เฮียไม่ปล่อยให้มันหายใจแน่นอน และมัดก็คือหนึ่งในนั้น มัดเป็นของเฮ

@โรงพยาบาลมัดไหมถูกพาตัวไปที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เธอเข้าไปในห้องตรวจส่วนโจเซฟเดินตามเธอเข้าไปในห้องด้วย“ญาติช่วยออกไปรอข้างนอกนะครับ” หมอหนุ่มเอ่ยกับโจเซฟ แต่ถูกสายตาคมตวัดจ้องมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง“ผมไม่ออกไป มีปัญหาอะไรไหม?” โจเซฟคำรามเสียงดังลั่น มองหน้าหมออย่างเอาเรื่อง จนพ่อกับแม่ของเขาวิ่งเข้ามาในห้องตรวจ ส่วนมิราอีธานตามมาเช่นกัน“มีอะไรโจเซฟ”“ไอ้หมอบ้าให้ผมออกไปรอข้างนอกแต่ผมไม่ไปหรอก ผมอยากรู้ว่าเมียผมเป็นอะไรกันแน่”“ใจเย็นๆก่อนนะครับ หมอแค่อยากซักประวัติคนไข้ บางทีคนไข้อาจจะไม่สะดวกใจที่จะพูดคนตอนคนอยู่เยอะๆ” หมอพยายามบอกให้เขาใจเย็น แต่ดูเหมือนโจเซฟจะไม่พอใจเท่าไหร่“เยอะเหี้ยอะไร ตอนนั้นมีแค่กูคนเดียว ตอนนี้คงเยอะสมใจมึงแล้วมั้ง” เขาเอ่ยเสียงห้วนปึง! เขาทุบโต๊ะเสียงดัง จนหมอหนุ่มสะดุ้ง“กูจะอยู่ห้องนี้ด้วย” เขาเค้นเสียง หมอหนุ่มมองหน้าเขาก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงว่าตกลงเพื่อตัดปัญหาไป“ตรวจเถอะค่ะหมอ ก่อนคนบ้าแถวนี้จะอาละวาดมากกว่าเดิม ช่วงนี้สงสัยขาดยามั้ง ระรานทำร้ายคนไปทั่ว รีบตรวจมัดจะได้ไปเยี่ยมคนไข้อีกค่ะ พอดีเพื่อนถูกทำร้ายเลยส่งตัวมาที่นี่ ถ้าตรวจเสร็จม