เลห์หัวใจนายคนเลว

เลห์หัวใจนายคนเลว

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-08
Oleh:  ต้นอ้อOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
56Bab
2.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เพราะถูกขอร้องจากพี่ชาย ทำให้มัดไหมต้องไปส่งของแทน แต่เธอถูกจับตัวเอาไว้ เมื่อของที่เธอไปส่งมันเป็นสิ่งผิดกฏหมาย ในเมื่อของหาย อิสรภาพของเธอ มันก็หายเช่นกัน เธอต้องกลายเป็นนกน้อยในกรงทอง ของมาเฟียสุดเถื่อนนามว่าโจเซฟ ผู้ชายใจร้ายดิบเถื่อน “เรียบร้อยแล้ว มะ... มัดของตัวกลับก่อนนะคะ” มัดไหมบอกชายหนุ่มตรงหน้า เธอต้องรีบพาตัวเองออกจากที่นี่ เธอกลัวจนสั่นไปทั้งกาย “มีกี่ถุง” เขาไม่สนใจประโยคก่อนหน้า เขากลับเป็นฝ่ายถามเธอมากกว่า “10ถุง ส่งของแล้วมัดขอตัวก่อนนะคะ” เธอเอ่ยออกมาพร้อมกับหันหลังให้เขาแล้วจะเปิดประตู “พี่มึงไม่ได้บอกเหรอ....?” น้ำเสียงเย็บเฉียบทำเอาเธอสะดุ้ง มือที่จับลูกบิดประตูชะงัก “....” เธอพยายามเปิดประตูแต่มันก็เปิดไม่ออก ร่างสูงย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ “ว่ามันโกงของกู” โจเซฟบีบคางเธอแรง ๆ จนรู้สึกเจ็บ มัดไหมตกใจกับการกระทำของเขา พยายามดิ้น เขาบีบเพิ่มแรงบีบจนเธอเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด ขอบตาร้อนผะผ่าวค่อย ๆ รื้นด้วยน้ำตา ก่อนจะไหลออกมาไม่อาจห้ามได้

Lihat lebih banyak

Bab 1

Chapter1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
56 Bab
Chapter1
ใครที่เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีเงินทองใช้ไม่ขาดมือ มันเป็นอะไรที่น่าอิจฉาที่สุด หลายคนอาจจะใฝ่ฝันและต้องการสิ่งนั้น แต่สำหรับมัดไหมแค่มีพี่ชาย ได้อยู่กับพี่ชายเพียงคนเดียวเธอก็พอใจแล้วตลอดชีวิตที่ผ่านมา มัดไหมอยู่กับพี่ชายในบ้านหลังเก่า ๆ โทรม ๆ พอได้ซุกหัวนอน เธอเรียนจบมัธยมปลาย มีพี่ชายส่งเสียให้เรียน ส่วนพ่อแม่ตายหมดแล้ว การขาดพ่อแม่ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของเธอ เพราะพี่ชายเพียงคนเดียวของเธอ เป็นผู้เติมเต็มทุกสิ่งทุกอย่างที่ขาดหายในชีวิตให้กับเธอแล้วมัดไหมทำงานอยู่ที่คลับแห่งหนึ่งโดยการเป็นพนักงานเสิร์ฟ แม้ว่าจะไม่ใช่งานที่ดีนัก แต่ขอเพียงแค่มีงานทำเธอยินดีจะทำทุกอย่าง ขอแค่เงินที่เธอได้มาจากการทำงานสุจริตก็พอใจแล้ว“พี่ภัทร กินข้าวกันเถอะ” เธอพูดแล้ววางกับข้าวลงบนโต๊ะ พร้อมกับมองหน้าผู้เป็นพี่ชายที่นั่งทำหน้าเครียด ๆ อยู่“พี่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? บอกมัดได้นะคะ”“เปล่า กินข้าวกันเถอะ วันนี้มีอะไรกินบ้าง?” ภัทรทรุดกายนั่งลงบนโต๊ะไม้เก่า ๆ เขาพยายามทำชีวิตให้ดีกว่านี้ เขาอยากมีทุกสิ่งทุกอย่าง อยากให้น้องสาวมีความเป็นอยู่ที่ดี แต่เขากลับเป็นพี่ที่ไม่ได้เรื่องไม่สามารถทำได้อย่างใจ
Baca selengkapnya
Chapter2
“นะ... นายจะพามัดไปไหน?”เธอเอ่ยเสียงสั่นเครือพร้อมกับมองหน้าเขาด้วยความหวาดกลัว“ไปหานายใหญ่ เอาของไปเคลียร์ที่บ้านนายใหญ่ ถ้าของครบจะปล่อยกลับ” ลูโซ่ (ชื่อเสียงและสงคราม) เอ่ยพร้อมกับมองผู้หญิงตรงหน้านิ่ง ๆ“แต่พี่มัดบอกส่งของก็กลับ มัดอยากกลับแล้ว” เธอมองชายคนนั้นด้วยความกลัว“โฮเซ่ (ผู้มีความยิ่งใหญ่ในอนาคต) ขับรถเร็ว ๆ หน่อยสิวะ”“ครับพี่” โฮเซ่เอ่ยพร้อมกับเหยียบคันเร่ง มัดไหมนั่งเกร็งไปตลอดทาง พยายามคิดในแง่ดีเอาไว้ ว่าเอาของไปส่งให้นายใหญ่ของคนพวกนี้ก็กลับ พวกเขาคงจะไม่ทำอะไรเธอ@คฤหาสน์หลังงามรถสปอร์ตขับมาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับเบรกกระแทกกระทั้น สักพักประตูก็ถูกเปิดออก ชายคนที่ชื่อลูโซ่พาเธอเข้ามาในห้อง ๆ หนึ่ง ภายในห้องมืดสนิท แต่กลิ่นภายในห้องมันหอมมาก ๆ กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้“รออยู่นี่” เสียงเข้มของลูโซ่เอ่ยกับเธอ“มะ... มัดแค่มาส่งของ นายรีบรับไป มัดอยากจะกลับบ้านแล้ว” มัดไหมเอ่ยเสียงงสั่นอย่างไม่อาจห้ามปรามได้“ส่งของกับนายในห้องนี้” เขาเอ่ยแล้วผลักร่างเธอเข้าไปข้างใน จากนั้นก็ปิดประตูพร้อมกับเดินออกไป“นะ... นายปล่อยมัดไปเถอะนะ มัดแค่มาส่งของ มัดอยากกลับบ้านแล้
Baca selengkapnya
Chapter3
มัดไหมกรีดร้องด้วยความตกใจกลัว พยายามยื้อยุดปืนกับเขา เธอจะไม่ยอมให้เขาฆ่าเธอตายง่าย ๆ แน่และถ้าวันนี้มัดไหมจะต้องตาย ก็ขอให้ได้สู้อย่างเต็มที่ ถึงภายในใจจะกลัวเขามาก แต่เธอจะสู้แม้โอกาสรอดจะมีเพียงน้อยนิดก็ตาม“มึงสู้กูเหรอ!?” เขาเอ่ยเสียงเข้มพร้อมใช้มืออีกข้างกระชากเสื้อเธอแรง ๆแคว่ก!!!“กรี๊ดดด!”มัดไหมกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว ชายหนุ่มกลับไม่สนใจเสียงกรีดร้องของเธอ เขาตามมาคร่อมร่างของเธอ หญิงสาวดีดดิ้นสุดกำลัง ยิ่งทำให้โจเซฟชอบใจ“ดิ้นแรง ๆ ฮ่า ๆ” โจเซฟหัวเราะออกมาอย่างสะใจ“ฮือ ๆ” มัดไหมพยายามถอยแต่มันก็ติดหัวเตียง เธอยกมือประนมไหว้ร้องขอความเห็นใจ หากแต่สายตาโจเซฟมองมาที่เธอมันไร้ซึ่งความสงสาร“ไหว้ให้ตาย กูก็ไม่รู้สึกอะไร” “ปล่อยมัดกับพี่ไปเถอะ ฮึก!! ได้โปรด” ริมฝีปากบางสั่นระริกเอ่ยคำอ้อนวอน ความหวาดกลัวถูกกลั่นกรองเป็นหยาดน้ำตาที่ไหลรินออกจากนัยน์ตาคู่สวยอย่างไม่ขาดสาย“กูยืนยันคำเก่า ว่ามึงต้องตาย”“เลว... ฮึก! ... นายมันเลว... กรี๊ดดดด!! “มัดไหมหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อโจเซฟกระชากบราเซียของเธอแรงๆ จนขาดติดมือ เผยให้เห็นปทุมถันคู่งาม ใหญ่เกินตัวตะหง่านอยู่ต
Baca selengkapnya
Chapter4
ความรู้สึกแบบนี้เพิ่งเกิดขึ้นกับเขาครั้งแรก ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยผ่านการมีอะไรกับผู้หญิงมา ผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขามีเยอะแยะ แต่กลับไม่มีใครทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านได้ขนาดนี้ ปึก! ปึก! ปึก! “เจ็บ ฮึก... พอสักที...” มัดไหมร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย อยากจะผลักไสแต่ก็ทำไม่ได้เลย เมื่อแขนสองข้างถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยเชือก มันรัดแน่นจนเจ็บราวกับกระดูกจะแตก ปึก! ปึก! ปึก! “พะ... พอสักที... ฮือ ๆ” เธอเอ่ยเสียงแหบพร่าพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินอาบแก้ม ความเจ็บปวดที่เขากระทำรุนแรงต่อเธอมันเจ็บปวดจนแทบจะทนไม่ไหว ร่างกายของเธอเกร็งหนักมากกว่าเดิม“พะ... อื้อ...” โจเซฟโน้มใบหน้ามาดูดดุนยอดประทุมถันของเธอ เขาตวัดลิ้นดูดเลียราวกับสัตว์ป่าหิวกระหาย เเละใช้ฟันขบกัดไปตามอกอวบของหญิงสาวจนแดงเถือก มัดไหมดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวด เมื่อเขาฟันขบกัดไปตามอกอวบของเธอ“กรี๊ดดด!! พอ... สักที ฮือ ๆ” เธอพยายามดิ้นรนเมื่อเขาใช้ฟันคมขบกัดไปตามเนื้อตัว โจเซฟใช้มือรั้งท้ายทอยของเธอ ก่อนจะบดริมฝีปากลงบนปากเรียวเล็กอวบอิ่มของหญิงสาว“อื้อ” มั
Baca selengkapnya
Chapter5
“ผมต้องการเจอหน้าคนทรยศ คน ๆ นั้นมันอยู่ไหน?” “เอาเป็นว่ากูยกมันให้มึง ผู้หญิงคนนี้สวย คงถูกใจมึงแน่นอน” “ถ้าจะบอกว่าผมไม่ต้องการ ผมจะได้เงินผมคืนไหม?”“กูยังยืนยันคำเก่าว่าไม่...” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับกระดกไวน์เข้าปาก ส่วนมืออีกข้างถือบุหรี่อยู่ เขาอาจจะเป็นคนใจร้ายคนเลว แต่เขาไม่มีความจำเป็นต้องสงสารใคร“ผมเลือกอะไรได้บ้าง? มีให้เลือกบ้างไหม?”“มีให้เลือก”“อะไร?”“ระหว่างเอากับไม่เอาแค่นั้น เพราะถ้าไม่เอา กูก็ฆ่ามันตายอยู่ดี”“งั้นตกลง ผมจะเอาผู้หญิงคนนั้นไป” “หึ” โจเซฟหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วทิ้งบุหรี่ลงพื้น พร้อมกับใช้เท้าขยี้มันอย่างไม่ไยดีโจเซฟเปิดประตูเข้าไปในห้อง พร้อมกับกวาดสายตาคม มองหาร่างบางของมัดไหม เขากระตุกยิ้มที่มุมปากทันที เมื่อเห็นเธอหลบเขาอยู่ที่ข้างมุมตู้ เขาเข้าไปแล้วกระชากร่างบางเหวี่ยงมาที่พื้นกลางห้อง“กรี๊ดด!!! ฮึก!! ไอ้คนเลว ฮื่อ ๆ” “เลวเหรอ กูยอมรับ อย่าลืมนะว่าคนเลวแบบกู เอามึงบนเตียงนั้น กูจะบอกว่ามึงต้องไปอยู่กับเสี่ยตู่ ตอนนี้กูไม่ฆ่ามึงแล้ว ไปอยู่กับพ่อค้ายา เขาจะเอามึงไปทำอะไรจากนี้ก็แล้วแต่เขา” “ฆ่าฉันให้
Baca selengkapnya
Chapter6
“เจ็บไหม” ผินทายาตามรอยเขียวช้ำ ตรงไหนที่เป็นแผล พวกเธอก็ช่วยทำแผลให้ “เจ็บที่ใจมากกว่า ฮึก! เกลียดคนสารเลว ที่ย่ำยีมัด เขามันไม่ใช่คน เขามันคือปีศาจร้ายในร่างคนมากกว่า ฮึก!” เธอเอ่ยเสียงสั่นเครือปนสะอื้น หยดน้ำตาที่แห้งเหือดไปไม่นาน กลับมาไหลรินอีกครั้ง เรื่องแบบนี้ ต่อให้พยายามทำใจ มันก็ทำไม่ได้หรอก ใจของเธอยังหวาดกลัว และบอบช้ำจากคนสารเลวที่ทำร้ายเธอ“เข้มแข็งเอาไว้มาก ๆ พี่เชื่อว่ามัดไหมจะผ่านไปได้ ทุกอย่างจะดีขึ้น รวมทั้งใจของมัดไหมเองเช่นกัน เมื่อมัดไหมไม่ได้อยากมาเป็นนายหญิงของที่นี่ พวกพี่ก็เบาใจ พวกพี่ๆจะช่วยกันช่วยเหลือมัดไหมให้ถึงที่สุด แม้จะช่วยตรง ๆ ไม่ได้ พวกพี่จะช่วยทางอ้อมแล้วกัน” “ขอบคุณมาก ๆ คะพี่” “อย่าร้อง เข้มแข็งให้มากแล้วมันจะผ่านไป น้ำตาที่เราเสียไปตอนนี้เพราะใคร เราต้องทำให้คน ๆ นั้นเจ็บกว่าเราเป็นร้อยเท่า ความเจ็บปวดในวันนี้ อย่าได้ลืมมัน จำเอาไว้ใส่หัวใจไว้เตือนตัวเอง”“ค่ะพี่ ไปหานายหญิงกันเถอะ”“ใครว่ากูจะให้มันไปหาอีชบา พวกมึงออกไปให้พ้น!!” เสียงเข้มดังขึ้นจนเธอสะดุ้ง ความหวาดกลัวเกาะกินหัวใจของเธออีกครั้ง มองร่างชายสูงวัยที่เดินเข้ามา
Baca selengkapnya
Chapter7
หลังจากที่มัดไหมใส่เสื้อผ้าแล้ว ผินกับพิมพ์รีบพาเธอมาส่งหน้าปากซอยทันที ถึงเสี่ยตู่จะถูกนายหญิงชบาเล่นงานอย่างหนัก พวกเธอรู้ดีว่าคนอย่างเสี่ยตู่ไม่มีทางหยุดเรื่องนี้แน่นอน เสี่ยตู่ทั้งค้ายา ทั้งส่งผู้หญิงไปขายในซ่อง ความเลวของเสี่ยคนนี้เลวไม่มีที่ติ ถ้าไม่รีบพาไปคนที่จะซวยคือมัดไหมนั่นเอง ถึงฉัตรชบาช่วยเธอครั้งนี้ได้ ถ้ามีคราวหน้าเสี่ยตู่ต้องเอาผู้หญิงน่าสงสารคนนี้ไปขายที่ซ่องเป็นแน่“พี่มาส่งได้แค่นี้ มัดไหมต้องไปรอรถที่ฝั่งนั่น ระวังตัวด้วย พวกพี่ไม่อยากให้ลูกน้องของนายหญิงไปส่ง เพราะถ้ารู้ว่ามัดไปอยู่ที่ไหน เสี่ยตู่ต้องตามไปแน่นอน”“ค่ะพี่ มัดขอบคุณพวกพี่ ๆ ทั้งสองมาก ๆ นะคะ ฝากบอกนายหญิงพวกพี่ด้วยว่ามัดขอบคุณ”“ไม่เป็นไรนายหญิงเป็นคนดี นายหญิงไม่ชอบให้ผู้หญิงถูกผู้ชายทำร้าย แต่ถ้าเสี่ยตู่มีอีหนูแล้วผู้หญิงคนนั้นเต็มใจนายหญิงไม่ว่าเลย แต่ถ้าเสี่ยตู่ย่ำยีทำร้ายคนที่ไม่เต็มใจ นายหญิงจะสั่งสอนเสี่ยให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว”“ทำไมตอนแรกที่ถึงถามว่า มัดจะมาเป็นนายหญิงของที่นี่ มันไม่เคยอยากไปเลยสักนิด มันเพราะอะไรคะพี่”“เสี่ยตู่เคยย่ำยีนายหญิงมาก่อน ตอนนั้นนายหญิงไม่เต็มใจเลยสักนิด ทุกสิ่
Baca selengkapnya
Chapter9
@ผ่านไปอีก2อาทิตย์เหมือนคำอ้อนวอนภายในใจของเธอมันจะเป็นผล หลังจากที่มีเรื่องเลวร้ายกับคนเลว ๆ คนนั้น เธอก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอแล้ว เพราะถ้าเธอเจอเขาอีก เธอจะยิ่งหวาดกลัวเขามากกว่าเดิม เวลานี้แผลในใจเธอเริ่มดีขึ้นมาก การที่ไม่พบเจอเขามันเป็นอะไรที่ดีที่สุด เธอคงไม่นำพาชีวิตของเธอ ไปเจอเขาอีกแน่นอน เธอกับเขาจะเป็นแค่คนที่เคยพบเจอกันเท่านั้น ส่วนพี่ชายเธอหายไปเลยตั้งแต่วันนั้น ในใจเป็นห่วงมากๆ พี่เธอเคยหายไปแบบนี้ไม่ใช่ว่าพึ่งเคย เธอเคยได้ยินคนเลวคนนั้นขู่จะฆ่าพี่เธอ ก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี ใจเธอได้แต่ภาวนาให้พี่ชายของเธอปลอดภัย“ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น มัดไหมวางไม้ถูพื้นไว้ เธอเลือกที่จะทำตัวไม่ให้ว่าง เพื่อที่เธอจะได้ไม่คิดถึงเรื่องเลวร้ายนั้น เธอต้องก้าวผ่านความเจ็บปวดนั้นไปให้ได้ อีกไม่นานเธอจะรู้สึกดีขึ้นกว่าเดิม เธอเดินไปเปิดประตู เป็นพายยืนยิ้มแฉ่งให้เธออยู่ ในมือของเธอมีกล่องใส่อาหาร3ใบ“มีของกินมาฝาก” พายเอ่ยพร้อมกับแทรกตัวเดินผ่านเข้าไปในบ้าน อย่างถือวิสาสะ “มาแต่เช้าเลยนะ!!” มัดไหมเอ่ยพร้อมกับเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้
Baca selengkapnya
Chapter10
มัดไหมรีบเดินออกมาจากห้องนั้น มือไม้เธอสั่นไปหมด กลัวไปหมดกลัวเขาทำร้ายเธออีก เหมือนที่เคยทำ เธอเดินมานั่งเก้าอี้หน้าซีด ๆ“เป็นไรเปล่ามัด หน้าซีดจัง ไม่สบายหรือเปล่า?”“ปะ... เปล่าค่ะ” เธอเอ่ยปฏิเสธ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา “แล้วไป นึกว่าไม่สบาย เออ!! พอดีพี่เกล้าลืมจัดโซดาเพิ่มให้แขกห้องเมื่อกี้ เอาไปให้อีกครั้งได้ไหม?”เกล้าเอ่ยกับมัดไหมที่นั่งหน้าซีด ๆ อยู่“มะ... ไม่ค่ะ มัดไม่ไป” เธอเอ่ยเสียงสั่นพร้อมกับมองหน้าเกล้า“เดี๋ยวเจ้ให้คนอื่นไปเสิร์ฟ ส่วนมัดไปเสิร์ฟโต๊ะนั้นให้เจ้หน่อย บรรดาพวกเพื่อน ๆ เจ้เอง ถ้าเขาขอให้นั่งด้วย มัดก็นั่งกับพวกเขา ช่วยชงเหล้าช่วยบริการให้เจ้ด้วย”“แต่เจ้คะ” มัดไหมทำสีหน้าหนักใจ ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยไปนั่งชงเหล้าให้ลูกค้า แต่เธอชอบเสิร์ฟแล้วมานั่งตรงนี้มากกว่า ไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับลูกค้ามากนัก“เพื่อเงิน เก็บตังค์ให้ได้เยอะ ๆ มีแฟนรวย ๆ สักคน ก็พอใจแล้ว ชีวิตผู้หญิงแบบเรา อย่าซีเรียสเราไม่ได้ขายตัวสักหน่อย รีบไปเถอะอย่าให้ลูกค้ารอนาน พายเองไปชงเหล้ารออยู่โต๊ะนั้นแล้ว พอดีเจ้ให้คนอื่นไปเสิร์ฟห้องวีไอพีแทนพาย เลยให้พายไปชงเหล้ารอ ไปช่วยดูแลช่วยด้วย เจ้เพิ่
Baca selengkapnya
Chapter11
“ผับปิดแล้ว มัดจะไปช่วยทุกคนเก็บร้านก่อนนะคะ” “เลิกงานแล้วให้พวกพี่ ๆไปส่งไหม?” “ไม่ต้องหรอกค่ะ มัดกับพายกลับด้วยกันได้” “กลับเองจะดีเหรอ? ผู้หญิงกลับบ้านดึก ๆ ดื่น ๆ อันตรายมาก ๆ เลยนะ” จอมพลเอ่ยพร้อมกับมองหน้ามัดไหม“ให้พวกพี่ ๆ ไปส่งดีกว่า ไม่อันตรายด้วย” จอมทัพเอ่ยเสริม“นั่นนะสิ พวกพี่ไปส่งดีกว่า น้องพายว่าไงครับ ให้พวกพี่ไปส่งดีกว่า รับรองปลอดภัยหายห่วง” เจนภพเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มให้พาย“จะไม่ปลอดภัยเพราะพี่ไปส่งนี่แหละ” พายเอ่ยก่อนจะหัวเราะเบาๆ เธอเริ่มเก็บแก้วโดยมีชายทั้งสี่คนช่วยเก็บไม่ต่างกัน“พวกพี่ ๆไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ กลับไปก่อนเลย”“ตกลงไม่ให้พวกพี่ไปส่งใช่ไหม?” จอมพลเอ่ย“ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวพวกมัดกลับเอง ขอบคุณมาก ๆ นะคะ”“อืม งั้นพวกพี่กลับก่อน พรุ่งนี้จะมาเที่ยวไหม เงินที่ได้ไปเก็บไว้ดี ๆ ส่วนนี้พี่ให้ต่างหาก” จอมพลเอ่ยพร้อมกับยัดมือจำนวนหนึ่งใส่มือของเธอ“มัดไม่เอาค่ะ” เธอพยายามเอาเงินคืนจอมพล“พี่ไม่ได้ให้ฟรี พี่ได้ของแลกเปลี่ยนแล้ว อย่าลืมรับโทรศัพท์นะ เดี๋ยวพี่โทรหา” จอมพลเอ่ยกับมัดไหม พร้อมกับฉีกยิ้มให้เธอ รอยยิ้มของเขามันทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status