Lahat ng Kabanata ng เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+: Kabanata 241 - Kabanata 250

ฉันรู้สึกจุกและเสียใจกับคำตอบของคุณป๋า ถึงมันจะไม่ได้เป็นคำพูดที่เลวร้ายอะไร แต่คุณป๋าน่าจะรู้ดีว่ารอยพวกนี้มันไม่ได้เกิดมาจากการเต็มใจของฉัน แล้วทำไมถึงต้องทำท่าทางแบบนี้ แล้วทำไมกัน ทำไมฉันต้องเสียใจ ทำไมฉันต้องแคร์ ในเมื่อก่อนหน้านี้มันไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน “ให้หนูทำแผลให้ได้มั้ยคะ”

Talk เมเบล ตึกดึก… ต่อให้ฉันจะพยายามข่มตาในนอนหลับเท่าไหร่ แต่ก็ทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าคุณป๋าไปไหนตั้งแต่ตอนบ่าย จนป่านนี้สี่ทุ่มแล้วก็ยังไม่กลับมาที่บ้าน ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาหลายต่อหลายครั้งจนกระทั่งผ่านไปจนถึงเวลาห้าทุ่มครึ่ง ก็ได้ยินเสียงของเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาภายในรั้วบ้าน ฉันรีบลุกขึ้

เป็นฉันที่ผละริมฝีปากออกก่อน ทำให้ถูกคุณป๋ามองอย่างขัดใจ ฉันยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะวางมือทั้งสองข้างลงบนไหล่ของคุณป๋า แล้วดันแผ่นหลังกว้างให้ทาบไปกับโซฟา ก่อนที่ฉันจะเอาตัวเองขึ้นไปคร่อมร่างกำยำของคุณป๋าเอาไว้ “จะทำเอง ?” คุณป๋าเลิกคิ้วขึ้นถาม ฉันไม่ตอบอะไรก้มลงจับท่อนเอ็นมาจ่อตรงร่องแคบก่อนจะค่

ฉันยืนจ้องหน้าคุณป๋าตาเขม็ง รู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์โกรธหรือหงุดหงิด แต่ฉันไม่สามารถข่มอารมณ์เอาไว้ได้จริงๆ “ออกไปก่อน” คุณป๋าสั่งผู้หญิงที่กำลังนวดให้ตัวเองออกไปด้านนอก เธอคนนั้นเมื่อได้ยินคำสั่งก็ก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วรีบเดินออกไปจากห้องทันที คุณป๋ามองตามผู้หญิงคนนั้นไปจนกระทั้งเธอออก

คำทักทายของฉันทำให้คุณป๋าถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ ก่อนจะผายมือไปที่ดอกกุหลาบช่อโตตรงหน้า “เธอว่ากุหลาบช่อนี้สวยมั้ย” “ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงจะตอบว่าสวยสินะคะ แต่สำหรับหนูมันไม่สวยเลยสักนิด” ฉันตอบปัดๆ อย่างขอไปที ก่อนจะเดินผ่านหน้าคุณป๋าเพื่อจะเข้าไปในห้องนอน “ฉันซื้อมาให้เธอ” เสียงคุณป๋าพูดข