บททั้งหมดของ เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+: บทที่ 261 - บทที่ 270

“ประชุมเสร็จแล้วฉันจะรีบกลับ” คุณป๋าจูบลงมาบนหน้าผากของฉันก่อนจะเดินออกไปจากบ้าน หลังจากที่คุณป๋าออกไปแล้วฉันก็เดินไปที่เรือนเล็กเพื่อจะสำรวจดูดอกไม้ที่ตัวเองปลูกไว้ เพราะไม่ได้มาตรวจดูนานมากแล้ว “ใครใช้ให้เธอมายุ่งกับที่ส่วนตัวของฉัน” พอมาถึงที่เรือนเล็กก็เห็นว่าแม่บ้านที่คุณป๋าจ้างมากำลังเดินดูส

“กำลังหาอยู่” “แต่นี่ผ่านมาสามวันแล้วนะ มันไม่น่าจะหายาก” ฉันสะบัดมือออกจากการกอบกุมของคุณป๋าแล้วยกขึ้นมากอดอก “เมเบล เธอมีเหตุผลมากกว่านี้หน่อยจะได้มั้ย” ฉันพยายามบอกกับตัวเองในใจว่าให้ใจเย็นๆ กว่านี้ “โอเคค่ะ คงไม่เกินอาทิตย์นี้นะคะ” คุณป๋าพยักหน้าตอบก่อนจะยื่นหน้ามาหอมแก้มฉัน “เรียนเสร็จ

เช้าวันต่อมา…. พอตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่ฉันทำคือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คดูว่าคุณป๋าได้โทรมาหรือส่งข้อความมาหรือเปล่า แต่เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันว่างเปล่าหัวใจดวงน้อยก็รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที ต้องให้ฉันเป็นฝ่ายโทรไปอย่างนั้นหรอ ทั้งที่ตัวคุณป๋าเองต้องเป็นคนมาง้อสิ ไม่ใช่ฉัน ฉันถอนหายใจออกมาแรงๆ ด้วย

เช้าวันใหม่ วันนี้ฉันไม่ต้องไปเรียนที่มหาวิทยาลัย เพราะเป็นวันว่างไม่มีตารางเรียน ฉันตื่นแต่เช้าเพื่อมาเอาใจคุณป๋าด้วยการเข้าครัวทำอาหาร ฉันเลือกที่จะทำอะไรง่ายๆ อย่างเช่นข้าวต้มกุ้ง ตอนนี้คุณป๋ายังไม่ตื่น เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอน เอาแต่ข่มขืนฉันทั้งคืน ยัยแม่บ้านขี้อ่อยคนนั้นไม่รู้ว่าหายไปไห

พอได้ยินว่าคุณป๋าสั่งห้ามไม่ให้ไปไหน หัวใจดวงน้อยมันก็เจ็บปวดอีกครั้ง “ฉันจะไป!!” ฉันยืนกรานเสียงหนักแน่น “ผมว่าคุณหนูกลับเข้าไปในบ้านดีกว่าครับ” ฉันพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ แล้วก้าวขาเดินลงบันได แน่นอนว่าลูกน้องของคุณป๋ากรูกันวิ่งเข้ามาขว้างทางฉันนับยี่สิบคน ทำให้ฉันหมดหนทาง แล้วตัดสินใจหันหลังเดิ