บททั้งหมดของ Kidnap the CEO: บทที่ 61 - บทที่ 70

Kabanata 62Sleep---Masaya ako na masaya ang kapatid ko. Nalibot na namin ang lahat ng laro sa Tom's World. I saw him out of breath kaya bigla akong nalarma at pinaypayan siya. "Are you okay?" Tanong ko sa kapatid ko. He burst laughing. "I'm okay Ate. Akala mo, aatakihin ulit ako noh?" He asked. Bahagya akong tumango. It's a traumatic experience to me. Ayaw ko ng mangyari ulit iyon sa kaniya. "Yes baby. Don't do it again, okay?" Malambing kong pa alala sa kaniya. Umiling siya. "Yes Ate." Kompirma niya. Jayson wanted to eat at Jollibee. I insist him to eat at the other restaurants, iyong wala lang masyadong tao. Medyo nag-alala ako sa kalagayan ng CEO. I know he's not used to eat with this kind of restaurant. Mas pipiliin niyang kumain ng mas pribado kaysa dito. Anyone could take pictures of you. Baka biglang e upload sa internet at pag-usapan ng maraming tao. "I want jollibee Ate!" Pagmamakaawa ng kapatid ko sa akin. Nagkatinginan kami ni Bryan. I felt sorry for hi

Kabanata 63 Yakap---Hindi ko inaasahan ito. Alam kong papasukin siya ng mga guard dito but I was so shocked to see him this way. Busy siya diba? May on-going project siya in partnership with lolo pero hindi ko alam kung inaatupag niya ba ito, mukha kasing hindi siya busy. Okay lang naman kung hindi siya araw araw dito, maiitindihan naman ng kapatid ko iyon. Hindi naman siya obligado na pumunta rito.“Tulog pa si Jayson,” Balita ko sa kaniya coz I know, siya naman ang dahilan niya kung bakit siya nagpupunta dito. Sinulyapan niya ito.“He must be tired. How about you?” Tanong niya, sound concern.“I`m okay. How about you? Did you sleep well last night? Salamat pala sa pagkarga mo sa akin. I`m so heavy-”“I don’t really mind but yeah, I slept well last night.” Sagot niya sa aking tanong. Nilakihan ko ang pagbuka ng pintuan sa kwarto, signalling him to enter the room. Pumasok naman siya. Sinuyod niya ang buong kwarto ko.Naaalala ko na naman ang nangyari sa amin dito. Nag-iwas ako ng

Kabanata 65Slap---Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enough for me to go on and strive."Ilalabas ko lang siya sister. Uuwi rin kami pagkatapos." paalam ko kay sister. Siya ang nagpalaki kay Rayle dito. Utang na loob ko ito sa kaniya. Marami akong nirequest na bawal na naiiba sa ibang bata dito. Hindi naman siya naging kuryoso pa. She just nodded and acc

Kabanata 67 Malalim --- Hindi ko alam. Hindi ako makapaniwala. Totoo ba talagang liligawan niya ako? Ayaw ko. Ayaw ko na… pero gusto ko siya. Kaya ko pa bang pagbigyan ang aking sarili ngayon? Pero paano kong masaktan muli ako? Paano kong may magawa naman ako sa kaniya? Makakaya ko pa ba? Masaya ako na masaya ang mga kapatid ko sa pagpasyal namin. I see the glitters on Lolo`s eyes. We are his family . Masaya ako na masaya din siya. I think its time to forget and forgive everything. Ayaw ko namang hindi kalimutan `to. Gustong gusto kong magpatuloy sa buhay na walang nararamdamang galit sa mundo. I want to leave the world peacefully. Nakikita ko naman kay Lolo na bumabawi din siya at sapat na sa akin iyon. Sabay naming binisita ang puntod ng magulang namin. Dahan dahan kong hinakbang iyon. Mabigat. Naninikip ang puso ko. Sa tuwing naalala ko ang pagkamatay nilang dalawa, nadudurog ang puso ko. Lolo was looking at me. He then laid his hands to my back. May luha sa kaniyang mga

Kabanata 69 Playful --- I don't have the choice but let him be. Hinatid niya ako sa bahay. He kissed me again, now that I'm going to say goodnight to him. "Come back to the office tomorrow. If you don't understand it, I'll call engineers or I can explain it to you. You're opinion is really important. You are part of this project, so you deserve to know everything." Sabi niya bago pa ako makababa sa sasakyan. " Hindi na. Kung ano ang desisyon mo, okay na iyon. Nacheck na rin ba ni Lolo ang plans? "Tanong ko, umiling siya. " He trust me for this but he ask me, you." Napataas ang kilay ko. " But you don't ask me. Kung hindi ako pumunta para e check, hindi mo rin ba ako aalukin? " " Aalukin but I need to check it first before passing to you." Ngumisi ako. Napangisi rin siya. " Goodnight,"sabi ko nang nakababa na. I waved my hand to said goodbye at the same time. "Goodnight. I fetch you here early in the morning so we could talk immediately about the project." Umiling kaa