บททั้งหมดของ LLEWELA FURIAE | The Assassin's Collaboration : บทที่ 91 - บทที่ 100

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ”DILAT parin Ang mga mata ko dahil sa ginawa ng hayóp na lalaking ’yon, di tuloy ako makatulog dahil hinalikan niya ako. Nag kukunwari lang akong natutulog e.Alas singko na ng Umaga at kanina pa ako 1 a.m nakadilat ngunit Hindi parin lumalabas si McKenzie mula sa study room niya, bumuntong hininga naman ako at agad ng tumayo. Kailangan ko munang mag paalam sa lalaking ito, alam ko na hulog na hulog na ako Hindi na Tama na manatili pa ako ng matagal Dito Kailangan ko ng makaalis sa lalong madaling panahon.Nag mamadali naman akong nag ayos at inayos ko na din Ang higaan ko. Nag mouthwash lang ako sa loob ng bathroom at lumabas na kaagad, nag tungo Naman ako sa labas ng study room ni McKenzie at kinatok ko Naman kaagad ito. Naka ilang katok pa ako bago ito bumukas, bumungad Naman Ang Mukha Niya na pagod na pagod ngunit walang emosyon.“Okay ka lang ba?” Tanong ko Naman dito.Di Naman siya umimik at tanging tango lang Ang sinagot Niya Sakin, Marahil a

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ”HINDI ko alam bakit ganito Ang nadarama ko, habang papalapit na Ang pag atake namin Kay Lilura ay mas Lalo Naman akong kinakabahan at nag aalangan. Andito ako ngayon sa labas ng hideout sa may Gazebo nag papahangin. Kagagaling lang namin galing sa isang coffee shop. Ang mga Kasama ko ay nag pa iwan muna doon at nauna na ako dahil iba Ang pakiramdam ko, mukhang may nag mamasid Sakin. Hindi Naman ako natatakot sa possibleng mangyari ngunit nauna na akong umuwi dahil mas maigi na lamang na Hindi ko uubusin Ang lakas ko sa walang kwentang tao na nag mamanman Sakin. “Boss”Agad naman akong tumingin sa tauhan ko, malamig Ang tingin ko Dito dahilan upang Hindi siya makatingin ng diretso sa gawi ko.“Anong Kailangan mo?” “Gusto niyo po ba ng kape, ipagtitimpla ko kayo. Kanina ka pa po diyan nakatulala e.” Bumuntong hininga naman ako at umiling. Walang akong gana Marahil ay pagod ako kakaisip sa kung Anong dapat kung gawin.“Iwan mo na lamang ako, gusto

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ”HABANG papunta kami sa hideout namin ay napangiti naman ako ng palihim, this is it! “Eto na Deana, nagawa ko na” bulong ko Naman habang nakangisi ng nakakaloko.After those heart break, all those years na nangungulila ako sa nag iisang tao na nakakaintindi Sakin, nag mamahal Sakin ng tunay. Ngayon ay mabibigyan ko na ng hustisya Ang pagkawala niya. Tumulo Naman Ang luha ko ng bahagya, Hindi ko mapigilan na maluha dahil sa sobrang tuwa at sa pait at sakit ng alaala.Ilang minuto pa ang ginugol namin at nakarating Naman kami ng walang aberya sa hideout. Nabigla Naman ako at kunot noo Naman akong napatingin sa kotse ni ate Leive. Bumuntong hininga na lamang ako dahil hindi ko mapipigilan Ang isang ito at alam ko na excited din itong Makita na hawak ko na si Lilura.“Itali niyo yan, ilagay niyo sa Pinaka dulong room. Bantayan niyo ng maigi at paligiran niyo ang kulungan niya ” malamig at walang emosyon na utos ko sa mga tauhan ko.Tumango naman Sila b

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ”MASAKIT Ang buong katawan ko, nanghihina din ako dahil ata sa mga nangyayari kagabi. “T*ng*na bakit Ang sakit naman ng nasa gitna ng hita ko!” inis ko namang wika ngunit pinilit ko paring bumangon dahil Kailangan ko munang makabalik sa kulungan kung saan ko itinago si Lilura.Tatayo na sana ako ng bigla namang nag vibrate ang cellohone ko mabilis ko naman itong kinuha at sinagot.“Boss, bumalik kana dito. Hinahanap na nila si Lilura at any moment ay susugod na Sila dito.” napakuyom naman Ang kamao ko ng sambitin iyon ni Keenzy.“Hindi mo naman kayang saktan si Miss Levana diba? Kaya wag mo ng patagalin pa Kailangan mo ng umuwi ngayon din” bumuntong hininga naman ako at di na umimik, agad ko namang pinatay Ang tawag at pinilit na makatayo.Nag lakad naman ako para Kunin Ang mga damit ko at ginawang pang takip sa katawan ko ang kumot. Para akong bagong panganak habang nag lalakad dahil sa sakit at Hindi maipaliwanag na nararamdaman pagkababae ko. Pap

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV ”PAULIT ULIT sa isipan ko lahat ng mga nangyayari, ganun ba ako Katanga at ka b*bo para hindi ko Malaman lahat lahat? Para akong nakakulong ngayon sa isang madilim na parte ng Buhay ko. Wala akong ibang maisip kundi ang sisihin Ang Sarili ko. Umiiyak ako habang niyayakap ang katawan ko, ramdam na ramdam ko ang sakit na nasa puso ko. Halo Halo na Ang nararamdaman ko ngayon, pagsisisi dahil sa ginawa ko Kay Lilura, Shock dahil sa matinding rebelasyon, Nasaktan dahil ang pumatay pala sa best friend ko ay Ang lalaking mahal na mahal ko.Mas Lalo Naman akong naiiyak ng maalala ko ulit iyon, paano nagawa ni McKenzie yun? ayaw paniwalaan ng utak ko ngunit Ang puso ko ay nasasaktan dahil tinatanggal niya Ang information na ito sa isipan ko. Nag dadalawang isip ako kung tutuparin ko pa ba Ang pangako ko Kay Deana o hindi na. Humagolgol naman ako ng iyak natigil lamang ako ng bigla kong Nakita Ang larawan namin ni Deana na nasa lamesa ko. Agad ko naman itong