บททั้งหมดของ Hindi Inaasahang Asawa : บทที่ 191 - บทที่ 200

Nilisan ni Lucas ang ospital patungo sa isla kung saan nakakulong sina Laura at Rafael nang halos isang buwan. Mula nang makulong ang dalawa sa lugar na iyon, kahit minsan ay hindi pa niya sila nakikita.'Sana maging malakas ako,' sambit niya sa kanyang sarili.Sa kanyang paglalakbay papunta sa opisina, patuloy siyang nagdasal na huwag siyang mahabag kay Laura. Kasalanan ng babae dahil naglakas-loob siyang hawakan ang kanyang amo.Alam na niyang mahal na mahal ng kanyang amo ang kanyang amo, ngunit pinilit pa rin niya ang kanyang sarili. Ang mga babae ay talagang mahina pagdating sa pag-ibig. Naalala niya ang babaeng Supai na nagngangalang Petra, walang pinagkaiba kay Laura na ginagawa ang lahat upang makuha ang lalaking kanyang pinapangarap.Huminga nang malalim, ibinaba ni Lucas ang bintana ng kotse upang makapasok ang hangin at mabawasan ang paninikip ng kanyang dibdib. Sa buong paglalakbay, maraming bagay ang kanyang inisip, lalo na ang mga naranasan niya sa nakalipas na limang ta

Alam ni Lucy na hindi madaling lapitan ang kanyang manugang, lahat dahil sa kanyang mga pagkakamali sa nakaraan na hindi mapapatawad, ngunit hindi siya susuko, sa anumang paraan ay dapat niyang mapukaw ang puso ng kanyang Ruby.Oo, ngayon ay kinikilala na niya si Ruby hindi lamang bilang manugang kundi bilang sariling anak. Mas malaki pa nga ang pagmamahal niya ngayon kaysa sa pagmamahal niya kay Hevan, ang kanyang sariling anak.Kung bibigyan lamang siya ni Ruby ng pagkakataon ngayon, gustong-gusto niyang bumawi sa lahat ng oras na nasayang sa nakaraan. Gusto niyang ibuhos ang pagmamahal na dapat sana ay ibinigay niya noon pa man.Walang imik na nagtungo si Ruby sa banyo, piniling magbabad sa loob ng bathtub, umaasang aalis na ang ina ni Hevan sa kanyang silid. Hindi na magawang tawagin ni Ruby ang babae bilang kanyang ina, tulad noong siya ay walang muwang pa.Sabihin nilang siya ay malupit at hindi tumitingin sa hinaharap, ngunit ito siya kasama ang lahat ng kanyang sugat. Totoo an

"Pinayagan ako ng panginoon ninyo na umalis," malamig na sabi ni Ruby pagkalabas ng kwarto at hinarang ng mga bodyguard.Noong una, hindi sila naniwala, ngunit dahil hindi nag-utos ang kanilang panginoon, pinayagan nila ang ginang na dumaan.Pumunta si Ruby sa silid ni Margareth at natulog doon. Samantala, si Hevan ay nanghihinang nakaupo sa gilid ng kama habang nakatingin sa malamig na lugaw.Sa kanyang isipan, paulit-ulit ang mga salita ni Ruby na nagpatigil sa kanya, walang nagbago, ibig sabihin ay nagkamali siya sa pag-unawa sa babae, sa halip na magtanong nang maayos ay inakusahan niya ito.Huminga nang malalim si Hevan at tumayo, pagkatapos ay naglakad papunta sa banyo upang maglinis. Kailangan niya ng mainit na tubig upang kumalma.Isang oras siyang nasa banyo, paglabas niya ay hindi niya nakita ang kanyang asawa sa kama. Agad siyang nagmadaling hanapin ang kanyang asawa na akala niya ay babalik kapag nawala ang kanyang galit.Alas singko na ng umaga, sobrang sakit na ng ulo ni

Ang bangkay ni Margareth ay dinala sa punerarya na inihanda, hindi gaanong marami ang nakiramay dahil wala naman silang mga kamag-anak.Ang mga kapitbahay sa Sleepy Hollow ay hindi rin gaanong malapit kaya walang nakiramay maliban sa ilang kakilala ni Thomas na nagpadala ng mga bulaklak na nagpapahayag ng pakikiramay.Ang napakalayong distansya ay hindi nagpapahintulot sa kanila na dumalo sa paglalamay.Para kina Thomas at Luna, hindi iyon problema dahil wala naman silang magandang relasyon sa mga kapitbahay.Hindi dahil hindi sila marunong makisama, kundi ganoon talaga ang pamumuhay ng lahat doon, abala sa kanilang sariling buhay hanggang sa makalimutan nila kung paano makisalamuha.Ang punerarya ay puno ng mga taong nakasuot ng itim kasama na si Ruby na nakaupo sa wheelchair, nakatingin sa litrato ni Margareth na nakalimbag sa kanyang ID card.Hindi nila inaasahan na hahantong ito sa ganito, kaya hindi nila dinala ang pinakamagandang litrato ng babaeng ito. Pero papalitan ito pagkat

"Louise, mapag-uusapan natin ito nang mahinahon. Huwag kang padalos-dalos."Namumutla na ang mukha ng matandang lalaki. Kagabi, nasabi niya ang kanyang balak dahil sa bugso ng damdamin. Hindi siya nakapag-isip nang maayos.Sigurado na kapag naibenta sa iba ang kanyang mga parte, ang kanyang buhay at ang buhay ng kanyang mga apo ay nanganganib na maghirap. At hindi iyon dapat mangyari.Tumayo si Louise, at buong tikas na naglakad patungo sa pintuan habang sinasabi, "mas mabuti pang umalis ka na ngayon bago pa magbago ang isip ko. Hindi ako magdadalawang-isip na manakit ng tao kahit matanda na ako, basta't mapukaw ng taong iyon ang galit ko, madali ko siyang masasaktan."Agad na lumabas ng silid ang matandang lalaki, nakasalubong pa niya sina Hevan at Ruby na kararating lang. Tiningnan ni Hevan ang kanyang lolo na kalalabas lang mula sa silid-trabaho, at may masayang ngiti niyang sinalubong ang pagdating ng kanyang paboritong apo, walang iba kundi si Ruby."Apo kong mahal, kumusta ka ng