บททั้งหมดของ คลั่งรักร้ายนายวิศวะ: บทที่ 91 - บทที่ 100

เรียวลิ้นสากหนาแทรกเข้ามาที่โพรงปากของฉันตวัดเข้าลึกมาแทบจะถึงลำคอ ให้ตายเถอะนี้มันเป็นรสชาติที่แปลกใหม่ ฝ่ามือหนาของคนตัวโตไล่ลูบและสัมผัสที่หน้าอกอวบอึ๋มและเอวของฉัน นิ้วเรียวร้ายสะกิดเข้าที่ยอดอกประทุมทัน ร่างบางถึงกับขนลุกและสั่นสะท้านไปทั้งตัว นี้เขาจะทำมันอีกแล้วเหรอ ร่างบางได้แต่ตั้งคำถามภายใ

"ถ้าจะเล่น ฉันก็คงเล่นฝั่งใกล้ๆ นี้แหละ" เสียงเล็กเอ่ยบอกขณะที่ริวนั้นสวมชูชีพให้กับเธอ ฝ่ามือหนาปัดปอยผมที่มันปิดใบหน้าของคนตัวเล็ก การ กระทำของริวในตอนนี้ทำคนเจนิสถึงกับชะงัก และรู้สึกถึงกับหัวใจเต้นแรง น้อยครั้งนักที่เขามักจะดูอ่อนโยนกับเธอ"น้ำตื้นแค่นี้จะไปสนุกอะไร" ริวเอ่ยจบฝ่ามือหนาก็จับเข้าท

แต่นั้นท่าทีของเจนิสและริว ที่ทั้งสองนั้นมีท่าทีที่เมินเฉยต่อกัน ก็ไม่รอดพ้นสายตาของทั้งสามสาวเพื่อนของเจนิสไปได้ด้านเจนิสขณะที่ยัยเฟย์พาพวกฉันมานั่งที่ร้านอาหารซึ่งเป็นร้านอาหารตามสังธรรมดาที่ก่อนหน้านี่ฉันเคยมานั่งทานข้าวกับพี่ริว จู่ๆ มันกับทำให้ฉันคิดถึงใบหน้าของคนใจร้ายที่ผุดขึ้นในหัว ฉันพยายา

"มะ...กับพี่ริว ฉันไม่ได้รู้สึก ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขา" นั้นคือเสียงอันคุ้นหูของเจนิสที่เอ่ยขึ้นกับเพื่อนของเธอ หึ...ไม่รู้สึกเลยงั้นเหรอ แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร ริวที่ได้ยินเช่นนั้นร่างสูงถึงกับกัดฟันแน่นด้วยความโกรธจัด ทำไมเพียงแค่คำพูดของเจนิสเพียงไม่กี่คำทำให้เขารู้สึกดิ่งลงมากขนาดนี้ด้านเจนิสข

"ถ้านายจะเข้ามาถามเรื่องนี้ ก็ไปไกลๆ และอย่าเข้าหาหรือโทรหาเราอีก เราขี้เกียจมีปัญหากับคนของนาย" เจนิสเอ่ยกับเลย์มาเสียงแข็ง พร้อมกับสะบัดมือออกจากการรัดกุมของเลย์"ไอ้ริวมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าเลย์หรอกนะเจ ถ้ามันดีมันจะไปคบกับพี่แป้งทำไม หึ..! มันรู้หรือเปล่าว่ามันเอาทั้งพี่ทั้งน้อง" เลย์เอ่ยขณะที่เดิน