Tous les chapitres de : Chapitre 251 - Chapitre 260

-Norman-I was deep in sleep when the shrill ring of my phone cut through the silence. With my eyes still closed, I groped for it on the nightstand and answered the call without even checking who the caller was.“Hello?” “Hello.” sagot ng isang babae na nasa kabilang linya, at kumunot ang noo ko bago tignan ang number ng tumawag.Savanna. I smiled when I remembered getting her number from Vaughn. Pagkatapos ng trabaho ko sa kanya, and finally nahuli na rin namin si Julio Santos, hindi ko na napigilan ang sarili ko at kinuha ang number niya sa pinsan ko.At first, ayaw ibigay sa akin ni Vaughn, pero kinonsensiya ko siya. “After everything I’ve done for you, isang pabor lang hindi mo pa ako mapagbigyan?”“Ah ganon? Sumbatan na pala tayo ngayon?” napapailing na sagot niya, pero natatawa naman siya. “Tinamaan ka kay Savanna, ano? Pero wait, nagsorry na ba siya sa’yo?”Umiling ako. “Hindi pa nga eh. Mukhang mataas ang pride ng pinsan mo na ‘yun. Hayaan mo at puputulin ko ang sungay niya.

-Savanna-“Ano ba, Valerie! Akin na nga ‘yan!” I snatched my phone back from her hand, at tinignan ang message ni Norman. I sighed as I deleted it, pero ang bruhang kaibigan ko, inagaw ulit ito at nagsimulang magtype ng reply. “Hey, give that back to me!”She started to run away, at halos madulas ako kakahabol sa kanya. “Wait lang magrereply lang ako!” humahagalpak sa tawang saad niya, habang tumatakbo palayo sa akin. Nagpaikot-ikot kami sa sala, sa kusina, sa likod ng bahay, hanggang sa mapagod kami sa kakatakbo at bumalik sa sala para magpahinga. “Oh, ayan.” iniabot niya na sa wakas ang phone ko.Sinamaan ko siya ng tingin habang hinihingal na hinablot ang phone ko sa kanya. Pagtingin ko, nagreply na ang gaga. “Hi, Norman. Isa ka palang private investigator?”“Valerie!” My voice exploded into the air, so loud and desperate that I almost went deaf from it myself. “Ano ba kasi!” naiiyak na naupo ako sa sofa. “Bakit ka nagtext sa kanya?”“Ayaw mo nun? Pinapadali ko ang ang nagpapahirap

-Norman-Habang nasa biyahe papunta sa isang restaurant sa BGC para imeet-up si Savanna, hindi ko mapigilan ang kabahan ng sobra-sobra. Albert Avery. Kapatid ni Tito Von, at tiyuhin ni Vaughn, na tatay naman ni Savanna.What? Hindi niya alam kung nasaan ang anak niya?Pero, nandito lang si Savanna ah. Eto na nga at kakatagpuin ko.Hindi ko maiwasang alalahanin ang napag-usapan namin ng tatay niya kanina.Kinuha ni Albert Avery ang sebisyo ko para hanapin at bantayan ang anak niya dahil nanganganib daw ang buhay nito. Hangga’t maaari, huwag daw akong papayag na pumunta sa mga liblib na lugar si Savanna nang mag-isa, lalo na ang makita ang tunay niyang ina. Pigilan ko daw.Shit!Bigla tuloy naging komplikado ang sitwasyon. Nauna na akong umoo kay Savanna, pero hindi ko naman matanggihan ang tatay niya dahil ang sabi daw ni daddy Gary, ako daw ang the best, kaya ako daw ang kinuha niya.Fuck! Ako ngayon ang maiipit dito!“Sir, may I ask why your daughter left you, and why she didn’t tell

-Norman-Dahil bigla akong ginutom, oorder na sana ako ng pagkain nang bigla kong nasulyapan ang folder na hawak ko.Shit! The contract!Mabilis akong tumayo at hinabol si Savanna sa labas. Napangisi ako nang makitang nasa parking lot pa rin siya at tinititigan ang flat na gulong ng kanyang orange na Ford Raptor.“Hey, any problem?” mayabang at maluwang ang ngiti na naglakad ako palapit sa kanya. Pinaikutan niya lang ako ng mga mata bilang sagot.“Hindi mo ‘yan mapapaandar kung tititigan mo lang.” iniabot ko sa kanya ang folder. “Anyway, you forgot to sign the contract.”“What contract?” tanong niya, at hindi ko makita ang kanyang mga mata dahil nakasuot na siya ng dark shades.“Sinabi ko na sa’yo ‘to nung nag-usap tayo kanina, di ba? May mga contract talaga akong pinapapirmahan sa mga clients ko.” I said, pushing the folder to her.She snatched it from my hand and flipped it open. Binasa niya ang mga nakasaad dito. “Ballpen?” inilahad niya ang palad sa harap ko.“Oh, I’m sorry, pero

-Savanna-At isang nakakabinging tili na naman ang pinakawalan ni Valerie. Lahat ng bumibili at dumadaan sa harap ng bahay ay napatingin sa kanya. Si Norman naman ay napangiwi, pero nakangiti pa rin.“Norman? Ikaw si Norman? Grabe, ganyan ka pala kaguwapo. Kaya pala number mo ang idinial ni Savanna dahil hindi ka pala maalis sa isip niya. Naku kung alam ko lang, ninakaw ko talaga ang number mo sa kanya. Ako nga pala si Honey!” tinanggap niya ang kamay ni Norman at inamoy-amoy pa ito. Natawa naman si Norman, at makahulugang tumingin sa akin. Ibinuking na naman ako ng bruhang ‘to. Baka akalain ng mayabang na ‘to na sinungaling ako. Nakakainis!“Ang bango-bango naman ng kamay mo. Halika kainin mo ang kwek-kwek ko, ay ‘yung tinda kong kwek-kwek pala. Meron din kikiam, fishball, squid ball, at palamig.” hinila ni Valerie si Norman at pinagbubuksan ang mga takip ng tinda niya.“Uy, tamang-tama. Paborito ko ang kwek-kwek.” tuwang tuwa naman si Norman na pinagkiskis pa ang mga palad.“Talaga