Lahat ng Kabanata ng I love you, Sister: Kabanata 431 - Kabanata 440

-Valerie-“Sir Luke!” gulat na bulalas ko at tinanggal ang kamay niya sa akin, at bigla akong nagsisi. May kakaibang akong naramdaman, at parang gusto ko ulit kunin ang kamay niya para ibalik dito.“You’re already wet.” sabi niya na tinignan muna ang daliri, bago muling dinakma ang hiyas ko. Hindi ko na siya pinigilan sa pagkakataong ito. Napaungol naman ako ng magsimula siyang laruin ang namamasa ko nang butil.“Sir Luke…” napakagat labi ako nang idiin niya ang isang daliri sa butil ko. He coated his finger with my juice and started rubbing circles on my cl!t. Mas lalong lumakas ang pag-ungol ko.“Is it okay to put my finger inside you?” biglang bulong niya sa tenga ko. Kailangan pa bang ipagpaalam ‘yun? Kakaiba din ‘tong si Luke eh. Maginoo na medyo bastos.Napangiti ako sa naisip ko.Hindi ko alam kung bakit ako tumango. Para kasing may kulang pa. Parang may gustong sumabog na kung ano mula sa akin, pero hindi ko alam kung anong gagawin. Baka alam niya kaya hahayaan ko na lang siya

-Valerie-Biglang tumalon ang puso ko sa sinabi niya. Kanina lang ay takot na takot ako sa kanya, ngayon naman ay pinapakilig na naman niya ako. Ganito ba talaga siya? Paiba-iba ng mood?Bilang sagot, hinila ko ang batok niya at siniil ng mapusok na halik ang kanyang mga labi. Nagulat siya sa ginawa ko. But then he groaned, burying his hand in my hair, kissing me back.Naramdaman ko na naman ang pagtayo ni junior sa ilalim ko kaya agad akong kumalas sa kanya at tumayo mula sa kanyang kandungan. Mahirap na at baka madala na naman kami, kung saan na naman ito mapunta.“Tama na muna. Wala na tayong nagawa.” natatawang sambit ko at tinungo ulit ang drawer niya. “Anong kulay ng brief ang isusuot mo ngayon?” “Any color.” sagot niya. “Lahat naman ‘yan isinusuot ko.”Dinampot ko ang kulay black. Naglakad ako papalapit sa kanya at tinulungan siyang isuot ito. “Sorry din, Sir Luke. Akala ko talaga nagsinungaling ka sa akin. Akala ko…”“Ssshhh, stop.” agad niya akong sinaway. “Just… don’t accu

-Valerie-Natawa ako ng mapakla. Ako nagseselos kay Lavinia? Excuse me?Malamang! Pero bakit ko aaminin iyon sa kanya?“Bakit naman ako magseselos, Sir Luke.” I replied casually, smoothing my palm over the dress I was wearing. “Bagay ba sa akin?”Tumango naman siya. “Put on the blazer.”Ipinatong ko ang blazer sa suot kong dress. Pagtingin ko sa salamin, napangiti ako. Pwede nang maging office girl.“You look perfect.” Kinuha ni Luke ang kamay ko at marahan itong pinisil. “We’ll get six pairs of this, one in every color.”“Six pairs?” nanlaki ang mga mata ko. Ang dami naman. “Baka hindi ko kayang bayaran lahat.”“I told you, I’m gonna pay for all of it. Huwag kang mag-alala.” binitawan na niya ang kamay ko. “Gusto mo bang isukat lahat?”Umiling ako. “Huwag na. Same size lang naman sila.” Hinubad ko na ang blazer ko.“Okay, I’ll head out to pay.” Pero bago niya buksan ang pinto, napangiti siya nang makitang naka-undies na lang ako. Bakit ba biglang nasanay na akong maghvbad sa harap

-Valerie-Dumating na ang mga inorder namin at masaya akong kumain. Masaya ako dahil hindi na maipinta ang mukha ni Lavinia habang nakatingin sa akin. Todo asikaso ba naman sa akin si Luke. Nandiyang lalagyan niya ng pagkain ang plato ko, ipagsasalin ako ng iced tea. Kulang na lang subuan niya ako.Ang saya-saya ko talaga!“Luke, you should try this.” nakangiting inilapit ni Lavinia ang kanyang tinidor na may nakatusok na meatball sa bibig ni Luke.Ibinuka naman niya ang bibig niya at kinuha ang pagkain. May pagd!la pa siya sa tinidor. And I suddenly became jealous of the fork he just l!cked. Napatango-tango si Luke. “It’s good.” komento niya.Nakangiting pinanood ko lang sila na kunwari ay busy ako sa pagnguya, pero nangngingitngit ang kalooban ko. Nang-aasar talaga ‘to si Lavinia eh. Lalo na’t may pagngisi pa sa akin habang nakahawak sa braso ng boss kong guwapo.Hindi ko na lang siya pinatulan. Ayokong magalit si Luke sa akin. Mukhang okay naman kasi sa kanya ang babaeng ito. Saka

-Valerie-Agad kong pinulot ang phone ko sa nanginginig na mga kamay. Hindi ko pinansin si Luke na nakatingin an ngayon sa mukha ko.“Hey!” But Luke spread his palm in front of me. “Give me your phone.”“Ha? Bakit?” kinakabahang tanong ko. Agad ko itong itinago sa likod ko, at iniiwas ko ang mga mata sa abs niyang nakabuyangyang sa harap ko. Ano ba yan! Hindi muna nagdamit bago lumabas.“I saw something.” sabi niya sa kunot na noo.“Something? Wala ah. Picture ko ‘yun. Sa wallpaper ko.” sabi ko, habang dahan-dahang umaatras. Hindi niya pwedeng makita na ‘yung picture niyang kita ang abs ang wallpaper ko.“No. Mukhang lalaki ‘yung nakita ko.” pinagulong niya ang kanyang wheelchair palapit sa akin. “Let me see it.”“Sir Luke, wala nga.” kagat-labing humawak ako sa dingding habang patuloy pa rin akong naglalakad palayo sa kanya.“Valerie, are you hiding something from me?” bigla siyang huminto. Medyo madilim sa hallway dahil nasa likod niya ang ilaw kaya hindi ko makita ang mga mata niy