Semua Bab I love you, Sister: Bab 421 - Bab 430

-Valerie-Kinabukasan, nakahanda na ang lahat, Nakapag-impake na ako, at naihabilin ko na rin kina Mang Hernan ang ibang gamit na naiwan ko dito sa apartment. Nakareceive naman ako ng sunod-sunod na chat mula kay Luke. At kagabi pa niya nasend ang mga ito. Sa sobrang pagod ko kasi sa biyahe at sa pag-aayos ng mga gamit ko, hindi ko na nacheck ang phone ko. Pagkatapos kong maligo, diretso tulog na ako kagabi.“You really don’t want to meet me, do you?” ‘yun ang unang chat niya.“Fine. I’m going back to Paris tomorrow.”“I can’t help but think that maybe… you saw me at the restaurant that day, when we were supposed to meet. Maybe you saw what I looked like and decided you really don’t like me.”Ay hala! May paganon? Tampo naman agad ‘to.Siguro iniisip niya na ayoko sa kanya dahil nakita kong naka-wheelchair siya. Jusko ang Luke ko, nagself-pity na naman.Agad akong nagreply. “Of course not. There was really an emergency that day, that’s why I couldn’t come. I’m really sorry. Please do

-Valerie-Pagkatapos ng halos labinglimang oras na biyahe sa alapaap, sa wakas, nakarating na rin kami ng Paris. Paglabas ng airport, may sumundo sa amin na magarang sasakyan, at habang biyahe, nanlalaki ang mga mata ko sa nadadaanan naming mga view.Elegant streets lined with quaint cafes, historic buildings with intricate facades, and the soft glow of street lamps made the city feel alive yet enchanting. Bawat tanawin na nadadaanan namin ay sa internet ko lang nakikita, at ramdam ko ang halo ng pagkasabik, pagkamangha, at paniniwalang narito na talaga ako sa Paris. “Luke…” naglakas-loob na akong tanungin siya, Hindi kasi mawala sa isip ko ang sinabi ni Savanna na sa bahay niya ako titira.“Valerie, from now on, call me Sir Luke.” masungit na saad niya, at natigilan ako.Oo nga pala. Siya ang magiging boss ko, bakit ba hindi ko kaagad naisip ‘yon? Pero may kung anong sakit na hatid pa rin ito sa dibd!b ko dahil sa pagkakasabi niya. Para namang wala kaming pinagsamahan. Parang hindi

-Luke-Inilapag ni Valerie sa ibabaw ng kama ang tray. I wasn’t really used to having breakfast in the morning, but since she went through all that effort, how could I possibly say no?Dinampot ko ang cherry sa ibabaw ng pancake at inilapit ito sa bibig ni Valerie. “Open your mouth.” I ordered her. Nakita kong namula ang kanyang mga pisngi. Natawa naman ako. So cute!Ibinuka niya ang bibig niya at kinagat ang cherry mula sa mga daliri ko.“Ang sarap…” she moaned, closing her eyes. Huminga ako ng malalim para kontrolin ang sarili kong halikan ang mga labi niyang nabasa dahil sa katas ng cherry.When she opened her eyes again, kinakain ko na ang pancake na niluto niya. Ayokong makita niyang tinititigan ko siya at baka hindi ako makapagpigil.“Ihahanda ko na ang panligo mo.” tumayo siya mula sa kama, pero hinawakan ko ang kamay niya at pinigilan ko siya.“You said you’re gonna eat breakfast with me. Kumain ka muna.” I told her. After she sat back down, sinubuan ko siya ng pancake.“Than

-Valerie-Jusko! Si Luke, parang bata! Tama bang basain nya din ako habang pinapaliguan ko siya? Siguro may masamang balak ‘to sa akin! Tignan mo! Sukat ba namang makipaglaro sa akin nang walang kahit anong saplot sa katawan! Tama ba ‘tong ginagawa niya? Parang wala nang pakialam! Buyangyang na buyangyang ang putotoy! Juskolord, patawarin!Habang binabasa niya ako ng tubig, kunwari ay sinasangga ko ito pero pasilip-silip ako sa naghuhumindig niyang kahabaan. Saan ka naman nakakita ng lalaking nakikapaglaro sa nurse niya habang hvbad? Oh my God! I really can’t, with this handsome man.“Sir Luke, ano ba! Basa na ako!” kunwari ay nagpapadyak na ako sa inis, pero ang totoo, nag-eenjoy talaga ako. Sana ganito na lang kami forever.“Eh di maligo ka na rin. Sabay na tayo.” at muli niyang itinapat sa akin ang showerhead at binasa ako ng tubig habang tawa ng tawa.“Oo na! Sige na, maliligo na ako.” sabi ko na lang para tumigil na siya. Pero nakaligo na ako kanina bago pa ako pumasoks a kuwart

-Valerie-“Bibihisan na kita ha. Malapit nang mag-alas siyete.” ang sabi sa akin ni Amy, eksaktong seven o’clock ng umaga umaalis si Luke para bisitahin ang iba’t ibang branch ng kanyang restaurant. By ten o’clock, pupunta naman siya sa company ng daddy niya. Siya muna ang inatasang magmanage ng kumpanya dahil madami daw inaasikaso si Tito Albert.At dahil personal assistant niya din ako, siyempre kasama ako kahit saan siya magpunta.“Your clothes are dripping wet.” sabi niya at napahinto kami sa may pinto. Napatingin ako sa laylayan ng damit ko at nakita ko ngang tumutulo pa ang tubig mula dito. “Hubarin mo muna ‘yan. I’ll bring you some towel.” Bago pa ako makapagprotesta, pinagulong na ni Luke palabas ng banyo ang wheelchair niya.Naiwan naman ako sa loob, at habang naghihintay, nagdesisyon akong maligo na lang ulit. Inilock ko ang pinto ng shower room bago ako naghubad ng damit at ng undies. Hindi ako sanay maligo na may saplot sa katawan.Tumapat ako sa shower at agad na naglag