คืนวันศุกร์คือวันปล่อยผีขี้ผื่น... ผับแห่งนี้เพิ่งจะเปิดได้ไม่นาน แต่เป็นสถานบันเทิงมีชื่อเสียงสาขาย่อย จึงมีแขกมาเที่ยวกิน ดื่มดิ้นเป็นจำนวนหนาตาทัศนัยหายหัวไปนานกว่าสิบนาที กิ่งแก้วไม่ได้มีความคิดยึดติดกับเขาอยู่แล้ว เธอแค่ต้องการมาปลดปล่อยความทุกข์ จึงสั่งไวน์องุ่นมาดื่มก่อนและจ่ายเงินเองเสร็จสรรพ เธอเข็ดหลาบกับการพึ่งพาผู้ชาย ซึ่งมันทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงอ่อนแอปกติกิ่งแก้วไม่ชอบเที่ยว และไม่ค่อยมีโอกาสได้ดื่มแอลกอฮอล์ พอเธอดื่มขณะที่ท้องว่าง น้ำองุ่นหมักบ่มรสหวานจึงออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว สมใจคนอยากเมา“คนสวย มาคนเดียวหรือครับ”กิ่งแก้วปรือตามองผู้ชายที่เข้ามาเลียบเคียง รูปร่างหน้าตาไม่เลว แต่ก็ยังหล่อไม่ได้ครึ่งของพี่เสือ...โธ่เอ้ย... อีบ้า... อีหน้าโง่... ยังจะไปคิดถึงเขาอยู่ได้“ก็... ไม่เชิงค่ะ”หญิงสาวหัวเราะคิก รู้สึกสนุกที่ได้ทำตัวก๋ากั่น ยิ่งสังเกตเห็นว่ามีผู้ชายอีกหลายคนกำลังจ้องมองเธอตาเป็นมัน เธอยิ่งคึกคักตื่นเต้น“ออกไปดิ้นด้วยกันนะครับ ดีกว่านั่งเหงา”เธอยิ้มรับคำเชื้อเชิญ เดินตามผู้ชายแปลกหน้าไปยืนอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ ทิ้งกระเป๋าถือกับโทรศัพท์เอาไว้บนโต๊ะ โดยไม่นึก
더 보기
