Lahat ng Kabanata ng ชายาข้าน่ารักเกินใคร: Kabanata 221 - Kabanata 230

เซินโหลวสูดดมกลิ่นชาด้วยสีหน้าลุ่มหลงมัวเมา รสชาเข้มลึกกำซาบซ่านไปทั่วร่าง ขับไล่ความเกียจคร้านที่เกาะอยู่บนตัวจนปลิวหาย มีเวลาสนใจเรื่องของผู้อื่นขึ้นมาบ้าง “ท่าทางพวกเจ้าดูครึกครื้นดียิ่ง ขอข้าร่วมวงด้วยคนสิ” เซินโหลวเอ่ยปากกับไป่ชิงถงที่ยืนมองเขาอย่างงุนงง ใบหน้าใสซื่อนั่นช่างน่ารักน่าเอ็น

เหล่าเทพเซียนที่รายล้อมอยู่รอบตัวสวีจวินแตกฮือรีบหนีตาย เมื่อสวีจวินก่อกรรมทำเข็ญเข่นฆ่าผู้คนโดยไม่เลือกหน้า จนสวีเฟยหลงต้องเข้ามาหยุดยั้งอีกฝ่ายเอาไว้ สวีหนิงหลงอาศัยจังหวะที่ผู้คนไม่ได้สนใจในตัวเขาลอบหลบหนี แต่กลับถูกสวีจิ้งเฟิ่งขวางหน้า “จะหนีไปไหน อยู่เล่นเป็นเพื่อนข้าก่อนสิเสด็จอา

หลังเหตุการณ์เลวร้ายผ่านพ้นเรื่องน่ายินดีก็บังเกิด ข่าวเรื่องอดีตองค์ไท่จื่อสวีเฟยหลงคือเทพมังกรบรรพกาลแพร่สะพัดไปทั่วสี่ทะเลแปดดินแดน และที่สร้างเสียงฮือฮาได้ไม่แพ้กัน ก็คงหนีไม่พ้นสวีจิ้งเฟิ่ง หงส์ทองเพียงหนึ่งเดียวแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ยิ่งได้รู้ว่าเขาเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเทพมังกรบรรพกาล ผู้

หลินเสวี่ยเฟิ่งเหม่อมองตำหนักที่สร้างมาจากทองคำหลังใหญ่ที่เขาเคยอาศัยมาครึ่งชีวิตด้วยสีหน้าหนักอึ้ง ความเงียบเหงาปกคลุมไปทั่วหุบเขาตันเฉิง แผ่กลิ่นอายกดดันหนักอึ้งต่างจากบรรยากาศที่เห็นภายนอกยิ่งนัก พานให้เขาไม่อยากเฉียดใกล้ หลินเสวี่ยเฟิ่งสูดลมหายใจลึกๆ ถึงแม้ไม่อยากเผชิญหน้ากับต้นตอแห่งความ

ด้านสวีจิ้งเฟิ่ง หลังจากเขากับไป่ชิงถงแยกตัวออกมา เซียนรับใช้ก็พาทั้งสองเดินชมทิวทัศน์ด้านหลังตำหนักใหญ่ที่เต็มไปด้วยแมกไม้นานาพรรณ แต่ที่สะดุดตาเป็นที่สุดเห็นจะเป็นดอกอู๋ถงสีขาวบริสุทธิ์ชูช่อเบ่งบานเต็มผืนป่า “ว้าว! ต้นอู๋ถงเต็มไปหมดเลย” ไป่ชิงถงดวงตาเปล่งประกาย ดีใจมากถึงกับถลาเข้าไป