บททั้งหมดของ ชายาข้าน่ารักเกินใคร: บทที่ 21 - บทที่ 30

ทันทีที่เฉินซือหยางกลับวัง ข่าวพระราชทานสมรสระหว่างองค์รัชทายาทกับจ้าวลี่หมิงบุตรชายของเจิ้งกั๋วกงก็แพร่สะพัดออกไปราวกับพายุลูกใหญ่ ราษฎรโจษจันกันเป็นวงกว้าง บ้างก็ว่าองค์ฮ่องเต้วิปลาสไปแล้ว มีที่ไหนออกราชโองการให้บุตรชายหมั้นหมายกับบุรุษด้วยกันเอง บ้างก็เล่าลือว่าองค์รัชทายาทไม่เป็นที่โปรดปรานอีกต่

“จุ๊ๆๆ เจ้าจะรู้อะไร หญิงงามพวกนี้หรือจะสู้กู้ฟางเหนียงได้ พูดแล้วก็เจ็บใจนัก เหตุใดทั้งฟางเหนียงและฟางเซียนถึงแต่งให้กับเจ้าคนไม่มีอะไรดีนั่น หยาบกระด้างก็เท่านั้น ไร้สมอง ดีแต่ใช้กำลัง ต่างจากข้าที่สง่างามมากความสามารถ แล้วทำไมถึงไม่เป็นข้าผู้นี้ที่ได้แต่งยอดหญิงงามเป็นภรรยาเล่า จ้าวมู่! เจ้าตัวบั

ค่ำคืนดึกสงัดร้างไร้ผู้คน จันทราหลบเร้นหลังม่านเมฆไร้แสงดาว เงาร่างในอาภรณ์สีนิลหลายนายอาศัยความมืดอำพรางกายเร้นหายไปในย่านชุมชนแออัดฝั่งตะวันตกของเมือง ณ เรือนไม้ผุพังหลังหนึ่งท้ายชุมชน “มา! ดื่ม” ผู้คุ้มกันที่ต่งเซินจ้างวานมาปลอมตัวเป็นคนงานแบกหามกำลังนั่งก๊งเหล้ากับพรรคพวกภาย

คำตอบนี้สร้างความพึงพอใจให้เฉินซือหยางยิ่งนัก หน้าตาเคร่งขรึมราวกับคนท้องผูกมาหลายวันดีขึ้นทันตาเห็น “ไม่ยักรู้ว่าเจ้าเองก็เป็นเด็กขี้ประจบคนหนึ่ง” เฉินซือหยางบีบแก้มอวบล้อเลียน (￣ε(#￣) “แอร๊” จ้าวลี่หมิงหน้าเบ้ร้องประท้วงอีกฝ่ายเสียงดัง เฉินซือหยางจำต้องปล่อยมือจากความนุ่มนิ่มอ

บรรยากาศในท้องพระโรงขมุกขมัวเต็มไปด้วยเขม่าดินปืน ไม่นึกว่าแค่คำพูดเพียงไม่กี่คำขององค์รัชทายาทก็สามารถผลักเสนาบดีหลี่ที่เป็นผู้กุมอำนาจในราชสำนักมาช้านานตกลงไปในหุบเหวลึกจนไม่อาจฟื้นตัวขึ้นมาได้อีก ขุนนางฝ่ายสนับสนุนตระกูลหลี่จึงพากันร้อนๆ หนาวๆ หวั่นกลัวองค์รัชทายาทผู้นี้ยิ่งนัก แต่เฉินซือหยางไม่ส