All Chapters of Playing With My Boss: Chapter 131 - Chapter 140

238 Chapters

Chapter 131

Hawak ang telepono, dinig ko ang pag-ring ng nito habang si Vanessa ay nakangiti nang nakakaloko sa 'kin."I-loud speaker ko para marinig mo," sambit pa niya sa 'kin. Ilang sandali pa nang huminto ang dial ring at narinig ko ang pagsagot mula sa kabilang linya."Hello, who is this?" tanong ng isang lalaki. Unti-unting nanlaki ang mga mata ko dahil boses iyon ni Draken."Hi, Draken. Did you miss me?" tanong ni Vanessa."Vanessa? Vanessa, is this you? Ikaw ba ang kumuha sa mag-ina ko? Ha?" sunod-sunod ng tanong ni Draken. Bagaman hindi ko siya nakikita ay halata sa boses niya ang pag-aalala niya sa 'min ni Madrid."Sshhh... calm down, baby. I'm taking good care of them. Hindi mo in-expect na ako ang ki-kidnap sa kanila, 'no?" tanong pa ni Vanessa at saka tumawa nang nakakaloko."V-Vanessa, d-don't hurt them, please! I'm willing to give everything what you want just to let them go," pagmamakaawa ni Draken."What do you think of me? A fool? Tsk! If you want to do everything for me, sana,

Chapter 132

Binigay ko kay Carlos ang address ng bahay ni mama at bahay ni Draken. Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at umalis na siya agad.Mas lalo akong kinabahan dahil sa pag-iisip kung tama ba na sinabi ko kay Carlos ang lokasyon nina Mama at Draken. Baka mamaya, pinag-utos lang iyon ni Vanessa para unahin niya sila.Lord, ikaw na pong bahala sa buong pamilya ko."Oh, mga p're! Ang sabi ni ma'am Vanessa, bantayan natin mabuti 'to. May pupuntahan lang daw siya saglit," sabing bigla ng isang lalaki na tila natutuwa pa."Ayun! Tara na! Galawin na natin 'to!"Habang sabay-sabay silang humahalakhak, punong puno naman ng takot ang dibdib ko. Ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko.Napapakagat-labi na lang ako na sana ay hindi matuloy ang binabalak nila. Ayokong magalaw ng ibang lalaki. Ayokong babuyin ako.Halos mapatalon ako sa gulat nang hawakan akong bigla ng isang lalaki sa balikat ko."H-H'wag niyong ituloy ang mga b-binabalak niyo, p-please!" pagmamakaawa ko habang patuloy na umiiyak."

Chapter 133

Nakasakay ako sa sasakyan ni Draken habang siya ay abalang nagmamaneho. Nakasunod kami sa mga police mobile para habulin ang kinaroroonan ni Vanessa."M-Maaabutan pa kaya natin sila?" buong pag-aalala kong tanong kay Draken."I'm sure na mahahabol pa natin si Vanessa. Carlos is with us. He will lead kung saan pwedeng magtungo si Vanessa now that he has a tracking device," sagot ni Draken.Magkahawak ang kamay ko habang taimtim na nananalangin na sana ay walang mangyaring masama sa anak ko. Ayokong mapahamak siya.Sobrang bilis ng pagpapatakbo ng sasakyan namin at ng police mobile. Ilang sandali pa habang nasa gitna ng kalsada, tumunog ang radyo na nakapatong sa tabi ni Draken."Nabakuran ng mga police si Ms. Vanessa Harriet. Hawak niya ang batang lalaki and at may hawak din siyang baril," sabi ng boses lalaki mula sa kabilang linya."Shit!""J-Jusko!"Halos sabay naming sambit ni Draken. Ang puso ko, bumibilis sa tindi ng kaba at takot. Hawak na ni Vanessa ang anak ko!Hindi ko na ala

Chapter 134

Ilang segundo na ang nakakaraan ngunit walang lumalabas na bala mula sa baril na hawak ni Vanessa. Nagtataka siya kung bakit walang nangyayari.Sinubukan pa ulit ni Vanessa na pindutin ang gatilyo ng baril ngunit wala pa rin'g lumalabas."Bwiset!" sambit niya sa inis dahil walang laman ang magazine ng baril niya.Dahil dito, agad ng kinuha ni Draken ang anak naming si Madrid. Akma pang manlalaban si Vanessa ngunit agad siyang nilapitan ng mga pulis at pinosasan."Anak. M-Madrid, n-nasaktan ka ba? Anak," agad kong pangungumusta sa anak kong si Madrid. Umiiyak siya at dama ko ang bilis ng tibok ng puso niya sa nerbyos.Ngayon ko lang naramdaman ang tindi ng panghihina ko."Babe," sambit ni Draken nang mapaupo ako sa sahig. Inalalayan naman nila akong mag-ama."M-Mama.""Mathia? Draken? Madrid?"Rinig ko ang boses ni Mama na nag-aalala ngunit dumidilim na ang paningin ko. Nanghihina na ako. Hindi ko na kaya ang katawan ko.Hindi ko na alam ang nangyari nang dumilim na ang buong paligid k

Chapter 135

Sa kabila ng pagsubok na naranasan ng pamilya namin, napalitan iyon ng kagalakan sa mga puso namin matapos ang dalawang araw.Sa wakas, tuloy na tuloy na ang kasal namin ni Draken.Suot ang aking wedding gown, ngayon ay nasa tapat na ako ng pintuan ng simbahan. Naluluha ako. Nasa tabi ko si Mama na siyang maghahatid sa akin papunta sa altar."Anak, ito na," sambit ni Mama.Ilang sandali pa nang magbukas ang pinto ng simbahan, tumambad sa 'kin ang mga imbitado. Mula sa pamilya, kamag-anak, kaibigan, katrabaho at mga malalapit sa buhay namin ay nandito upang saksihan ang espesyal na araw na ito.Nang tignan ko si Draken, nagsalubong ang tingin namin sa isa't isa. Simple ang ayos niya pero napakagwapo. Hawak niya ang panyo habang nakatingin sa direksyon ko, pinupunasan niya ang luhang namumuo sa mga mata niya.Sa paglalakad namin nang dahan-dahan ni Mama patungo kay Draken, naluluha na rin ako. Pinipigilan ko pero kusa itong tumutulo. Natutuwa ang puso ko."Ikaw na ang bahala sa anak ko,

Chapter 136

A day after our wedding, nagbigay ng suggestion si Draken kung saan kami magha-honeymoon. Kung ano-ano na ang bansang sinabi niya kaya nahirapan ako sa pag-iisip, pero nang mabanggit niya ang Hawaii, may biglang pumasok sa isip ko. At iyon ay magha-honeymoon na lang kami sa isla kung saan niya kami dinala ni Madrid noon. Dahil sa regalo nina Dianne at Aileen, ginamit ko 'yon para sa unang gabi namin ni Draken bilang mag-asawa. Niregaluhan ako ng thong and bra ni Aileen habang si Dianne naman ay lingerie. Si Karen, nagregalo ng pabango para daw kumapit ang amoy sa damit at balat ko. Siguradong hindi raw aalis si Draken sa 'kin kapag naamoy niya 'yon. Napaisip na lang ako na siguradong nag-usap ang mga 'yon para dito. Tsk! Nang makalabas ako ng banyo, nakita ko si Draken na nakaupo na sa ibabaw ng kama habang nakasandal sa headboard nito. Kita ko ang laki ng dibdib niya dahil naka-bathrobe siya. Agad niyang napukaw ang ayos ko at napangiti siya habang tinitignan ako mula paa ha

Series 2 - Simula

"OMG!" I feel so much excitement as I arrive here in Philippines. Like OMG! Nakarating ako and finally! Magagawa ko na rin ang lahat ng plans ko! Sa sobrang kilig, gusto kong tumalon-talon pero pinipigilan ko lang ang sarili ko. I know na maraming judgmental dito at baka isipin nila na babaliw ako. Na-contact ko na rin si Manong Tadeo to fetch me. Biglaan lang talaga ang uwi ko dahil unexpectedly, may new opportunity na naghihintay sa 'kin dito so I used it para makapunta lang dito sa Philippines. "Ma'am Nad? Kayo po ba 'yan?" tanong ni Manong Tadeo nang lapitan niya ako. "Hi, Manong Tadeo! Yes, I'm Canada. Canada Samson," I introduced myself to Manong. Mukhang hindi na niya ako natatandaan. "Ikaw? You now malaki na, ah? Isasakay ko na ang mga gamit mo," sabi ni Manong bago niya ito gawin. "Nasa bahay po ba si tita Rama?" tanong ko. "Yes. Yes, Nad." Napapalakpak ako in so much excitement. Makikituloy muna ako kay tita Rama while making my other plans to do. Mahirap na

Series 2: Chapter 1

While I'm unpacking my things, iniisip ko kung ano ang una kong gagawin to get closer to Richard? I mean, I heard from my close friend, Sydney, na ayaw ni Richard sa mga rich girls because only want is his money. I feel pressured, to be honest. Ang hirap naman na hindi ko ipakikilala mismo ang sarili ko sa kaniya. What if... ibahin ko na lang muna ang name ko? From Canada Samson to... ano kaya ang maganda? Nag-isip ako for almost ten minutes nang may pumasok na idea sa brain ko. "Nadia. Nadia Rovales," sabi ko sa sarili ko. I will use 'Nadia' from my name 'Canada' and 'Rovales' because that's my aunt's last name sa late husband niya. After kong ayusin ang mga things ko, I started to make a fake resume dahil alam ko ang business ni Richard dito sa Philippines. I stalked his identity already noong nasa States pa lang ako. Now, what I need to do is mag-apply at maging employee niya to get closer to him. While I'm making my fake resume, narinig ko ang pagkatok ni tita Rama sa

Series 2: Chapter 2

I borrowed tita Rama's office outfit para sa pag-aapply ko ng work. I even wear eyeglasses and tie up my hair. Nang tignan ko ang sarili ko sa mirror, I look different. Mukha akong isang nerdy shy girl ngayon. But I still look beautiful. "Canada, ano ka ba? Kanina mo pa tinitignan 'yang sarili mo sa salamin, ha? Teka, bakit gan'yan ang ayos mo?" a barrage of questions from tita Rama. "I'm wearing this para naman hindi niya ako makilala agad. Baka po kasi mamaya, ma-busted kaagad ako ni Richard e. I'm still pretty naman 'di ba, tita?" tanong ko kay tita Rama ang gave her my cute pose. "Tss! Halika na. Kumain ka na bago ka umalis. Bilis na," sagot lang niya at iniwan ako. Hmp! Kahit kailan talaga si tita, masyadong nagmamadali. I went to the dining area downstairs and eat my breakfast. I'm still checking about my resume. Baka mamaya, may mali at mahuli ako ng HR na nagsisinungaling. Hindi alam ni tita na ginagamit ko ang surname ng late husband niya. Sigurado na pagagalitan n

Series 2: Chapter 3

Nasa labas kami ng office kasama ang ibang mga applicant. Pare-parehas kaming naghihintay ng resulta from the HR. Lumabas ulit ang alalay ni HR para isa-isang tawagin ang mga apelyido namin. Sa pagpasok ng iilang nauna sa 'kin, wala pang one minute pero lumalabas na sila. Kahit hindi sila magsabi, I know that they didn't pass the application. I smiled a bit dahil mukhang ako ang makakakuha sa posisyon as an admin sa company ni Richard. Kapag nangyari 'yon, makikita ko na siya everyday at makakausap. Then, magkakaroon kami ng feelings sa isa't isa. After no'n, siguradong magiging ka— "Ikaw ba yung Ms. Rovales?" Nawala ako sa iniisip ko nang marinig ko ang katabi kong aplikante. Tumango ako sa kaniya. "Kanina ka pa tinatawag, nakatulala ka lang e. Ikaw na," sabi no'ng lalaki. I bit my lower lip in humiliation. Lumilipad na naman kasi ang brain ko! Nakakainis! "He-he... s-sorry," I said na lang before I stood up and walked inside the office. I noticed the HR smiling at me hang

...

12 13 14 15 16

...

SCAN CODE TO READ ON APP