Playing With My Boss のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

Binigay ko kay Carlos ang address ng bahay ni mama at bahay ni Draken. Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at umalis na siya agad.Mas lalo akong kinabahan dahil sa pag-iisip kung tama ba na sinabi ko kay Carlos ang lokasyon nina Mama at Draken. Baka mamaya, pinag-utos lang iyon ni Vanessa para unahin niya sila.Lord, ikaw na pong bahala sa buong pamilya ko."Oh, mga p're! Ang sabi ni ma'am Vanessa, bantayan natin mabuti 'to. May pupuntahan lang daw siya saglit," sabing bigla ng isang lalaki na tila natutuwa pa."Ayun! Tara na! Galawin na natin 'to!"Habang sabay-sabay silang humahalakhak, punong puno naman ng takot ang dibdib ko. Ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko.Napapakagat-labi na lang ako na sana ay hindi matuloy ang binabalak nila. Ayokong magalaw ng ibang lalaki. Ayokong babuyin ako.Halos mapatalon ako sa gulat nang hawakan akong bigla ng isang lalaki sa balikat ko."H-H'wag niyong ituloy ang mga b-binabalak niyo, p-please!" pagmamakaawa ko habang patuloy na umiiyak."

Ilang segundo na ang nakakaraan ngunit walang lumalabas na bala mula sa baril na hawak ni Vanessa. Nagtataka siya kung bakit walang nangyayari.Sinubukan pa ulit ni Vanessa na pindutin ang gatilyo ng baril ngunit wala pa rin'g lumalabas."Bwiset!" sambit niya sa inis dahil walang laman ang magazine ng baril niya.Dahil dito, agad ng kinuha ni Draken ang anak naming si Madrid. Akma pang manlalaban si Vanessa ngunit agad siyang nilapitan ng mga pulis at pinosasan."Anak. M-Madrid, n-nasaktan ka ba? Anak," agad kong pangungumusta sa anak kong si Madrid. Umiiyak siya at dama ko ang bilis ng tibok ng puso niya sa nerbyos.Ngayon ko lang naramdaman ang tindi ng panghihina ko."Babe," sambit ni Draken nang mapaupo ako sa sahig. Inalalayan naman nila akong mag-ama."M-Mama.""Mathia? Draken? Madrid?"Rinig ko ang boses ni Mama na nag-aalala ngunit dumidilim na ang paningin ko. Nanghihina na ako. Hindi ko na kaya ang katawan ko.Hindi ko na alam ang nangyari nang dumilim na ang buong paligid k

A day after our wedding, nagbigay ng suggestion si Draken kung saan kami magha-honeymoon. Kung ano-ano na ang bansang sinabi niya kaya nahirapan ako sa pag-iisip, pero nang mabanggit niya ang Hawaii, may biglang pumasok sa isip ko. At iyon ay magha-honeymoon na lang kami sa isla kung saan niya kami dinala ni Madrid noon. Dahil sa regalo nina Dianne at Aileen, ginamit ko 'yon para sa unang gabi namin ni Draken bilang mag-asawa. Niregaluhan ako ng thong and bra ni Aileen habang si Dianne naman ay lingerie. Si Karen, nagregalo ng pabango para daw kumapit ang amoy sa damit at balat ko. Siguradong hindi raw aalis si Draken sa 'kin kapag naamoy niya 'yon. Napaisip na lang ako na siguradong nag-usap ang mga 'yon para dito. Tsk! Nang makalabas ako ng banyo, nakita ko si Draken na nakaupo na sa ibabaw ng kama habang nakasandal sa headboard nito. Kita ko ang laki ng dibdib niya dahil naka-bathrobe siya. Agad niyang napukaw ang ayos ko at napangiti siya habang tinitignan ako mula paa ha

While I'm unpacking my things, iniisip ko kung ano ang una kong gagawin to get closer to Richard? I mean, I heard from my close friend, Sydney, na ayaw ni Richard sa mga rich girls because only want is his money. I feel pressured, to be honest. Ang hirap naman na hindi ko ipakikilala mismo ang sarili ko sa kaniya. What if... ibahin ko na lang muna ang name ko? From Canada Samson to... ano kaya ang maganda? Nag-isip ako for almost ten minutes nang may pumasok na idea sa brain ko. "Nadia. Nadia Rovales," sabi ko sa sarili ko. I will use 'Nadia' from my name 'Canada' and 'Rovales' because that's my aunt's last name sa late husband niya. After kong ayusin ang mga things ko, I started to make a fake resume dahil alam ko ang business ni Richard dito sa Philippines. I stalked his identity already noong nasa States pa lang ako. Now, what I need to do is mag-apply at maging employee niya to get closer to him. While I'm making my fake resume, narinig ko ang pagkatok ni tita Rama sa

Nasa labas kami ng office kasama ang ibang mga applicant. Pare-parehas kaming naghihintay ng resulta from the HR. Lumabas ulit ang alalay ni HR para isa-isang tawagin ang mga apelyido namin. Sa pagpasok ng iilang nauna sa 'kin, wala pang one minute pero lumalabas na sila. Kahit hindi sila magsabi, I know that they didn't pass the application. I smiled a bit dahil mukhang ako ang makakakuha sa posisyon as an admin sa company ni Richard. Kapag nangyari 'yon, makikita ko na siya everyday at makakausap. Then, magkakaroon kami ng feelings sa isa't isa. After no'n, siguradong magiging ka— "Ikaw ba yung Ms. Rovales?" Nawala ako sa iniisip ko nang marinig ko ang katabi kong aplikante. Tumango ako sa kaniya. "Kanina ka pa tinatawag, nakatulala ka lang e. Ikaw na," sabi no'ng lalaki. I bit my lower lip in humiliation. Lumilipad na naman kasi ang brain ko! Nakakainis! "He-he... s-sorry," I said na lang before I stood up and walked inside the office. I noticed the HR smiling at me hang