All Chapters of Playing With My Boss: Chapter 171 - Chapter 180

Muli na naman kaming nagsama-sama nina Janice at tita Rama para sundan sina Richard at Sydney. Sinundo ni Richard si Sudney. Nakakainis lang dahil nakuha pa nilang mag-kiss sa cheeks bago sila sumakay ng kotse. "Ang landi, ha?" naiinis na sabi ni tita Rama. "Nadia, ang bilis naman yata kung magpo-propose si sir Richard d'yan sa peke mong friend?" tanong naman ni Janice na nasa backseat. "Hindi ko alam. Kung kailangan natin silang sundan araw-araw, gagawin natin. Pero dahil nandito na rin naman tayo, gusto kong ipakita kay Richard ang pruweba na hindi dapat niya pakasalan si Sydney. Kailangan nating makapwesto sa tabi nila nang hindi nila tayo nakikita," paliwanag ko. "Tara na't ng mapaalis na ang babaeng 'yan," sabi naman ni tita Rama and saka namin sinundan ang kotse ni Richard. Mabuti na lang at hindi traffic kaya nakausad kami nang maayos. Nakarating kami sa Causeway restaurant sa may Timog Avenue. Nang mai-park na namin ang kotse ay dali-dali kaming bumaba ni Janice para makap

Napakaseryoso ni Richard buong araw ng trabaho. Out na namin pero imbis na bilisan ko ang kilos ko para makauwi, binabagalan ko na lang para makasabay ko si Richard. After a minute, nakita ko ang paglabas niya sa office. Susundan ko pa lang siya pero napahinto ako nang sumalubong si Sydney sa kaniya. Tinignan niya si Richard at sa gawi ko. "Richard, let me explain. May dapat ka rin'g malaman d'yan sa secretary mo," bungad kaagad niya. "H-Hindi siya si Nadia. P-Peke lang ang pangalan na 'yon. Nagpanggap lang siya para makalapit sa 'yo dahil baliw na baliw sa 'yo ang babaeng 'yan. Hindi mo dapat—" "Could you please get out of my way, Sydney? Sino ba ang nagpapasok sa 'yo rito? Guard!" tawag ni Richard dahil ayaw na niyang pakinggan pa si Sydney. Kita ko ang pamumula ng balat niya sa galit lalo na nang tignan niya ako. "Ang kapal ng mukha mo! Show your true self, b*tch! Bakit bait-baitan ka, ha?! You're also a fucking liar! You made—" "SHUT UP, SYDNEY!" bulyaw pa ni Richard na

Kanina pa akong 5:00 am nagising at hindi na ako makabalik sa tulog ko. Natutulala na lang ako habang iniisip si Richard, at sa nangyaring confession ko sa kaniya kagabi. 7:00 am na at parang tamad na tamad pa rin akong bumangon. Ang sarap magkulong sa malambot na kutson, unan at kumot. Nagiging komportable ang pagkakahiga ko kahit na namomroblema ako. Actually, pagkauwi ko kagabi, I booked a flight papuntang States. Bukas pa ako ng umaga babyahe because I have to pack my things first before I go. When I saw 7:13 am at the wall clock, tumayo kaagad ako then niligpit ko muna ang pinaghigaan ko before I clean myself. Pagtapos no'n ay saka ko na kinuha ang maleta ko. Pinagpagan at nilinis ko muna 'yon bago ko sinimulang ligpitin at ayusin ang mga gamit ko. Wala akong nararamdamang iba kundi lungkot at bigat ng dibdib. I feel like nagsisisi na ako because of being obsessed with Richard. "Hmm?" I asked my mind who's calling when my phone rang. Nang kunin ko 'yon ay nakita ko ang n

Marahang nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Richard. Tinignan ko ang gawi ni tita Rama ngunit nakangiti lang siya sa 'kin at nag-thumbs up. Anong gagawin ko? Muli kong binalingan ng tingin si Richard na nakangiti rin sa 'kin at inaabangan ang magandang isasagot ko. Nag-isip din ako ng magandang dahilan para mag-stay pa rito. Siguro, ito na rin ang magandang way para masabi ko sa kaniya ang totoong pagkatao ko... but I'll tell him that when the right time comes. Nagbuga ako ng malakas na paghinga. "Hmm... I-I'll stay," sagot ko. Napansin ko ang pag-aliwalas ng mga mata ni Richard sa simpleng sagot ko. "Thank you, Nadia. Thank you," sabi niya na may galak. I'M PREPARING myself now para muling magtrabaho sa company ni Richard. After ay bumaba ako sa dining area para kumain na ng almusal. "Good morning, Canada," bati ni tita Rama. Napangiti ako nang malapad dahil ngayon ko lang siya nakitang ganito kaganda ang mood. "Good morning, tita," pagbati ko pabalik. Ngumiti nang malapad

Hindi pa rin ako umiimik. Sinasabayan ni Richard ang music na naka-play, at para bang feel na feel niya ang kanta. Well, maganda rin naman ang boses niya. "Nadia, anong favorite song mo?" tanong niya sa 'kin nang matapos ang music. "Wala po," sagot ko bilang pagtanggi. "Wala? Imposible. C'mon, tell me," pamimilit niya. Nag-isip naman ako ng kanta na nasa music player ko. "Uhmm... Ocean Deep by Cliff Richard," sagot ko. Lihim pang nanlaki ang mga mata ko dahil kapangalan pa pala niya. "Wow, that's one of my favorite in my playlist," sagot naman niya. Ilang sandali lang ay nagsimula ng mag-play ang music. Sa intro pa lang, feel na feel ko na yung kanta. Mas lalong tumatak sa 'kin ang mga lyrics ng kanta lalo't kasama ko si Richard. Halos twenty minutes ang naging byahe namin para makauwi na ako sa bahay. Biglang umulan at nag-traffic kaya medyo natagalan kami. Sa pagbaba ko, dire-diretso ang lakad ko papasok nang marinig ko ang pagtawag sa 'kin ni Richard. "Nadia."