Todos los capítulos de Wala Kasing KATULAD: Capítulo 2381 - Capítulo 2390

Ngunit habang nasisiyahan si James sa paglipol, ilang aura ang biglang sumalakay sa kanya. Napakunot ang noo niya. Hindi ito aura ng multo, kundi ng mga taong nagtatangkang tambangan siya! Gumanti siya ng isang wasiwas ng espada. Napuno ng nakasisilaw na liwanag ang lambak. Boom!Sa isang malakas na pagsalpok, nagbanggaan ang liwanag at ang mga aura. Napaatras si James nang ilang hakbang sa tindi ng puwersa. “Hindi ko inakalang dito ka nagtatago, lintik ka…”Dahan-dahang lumitaw mula sa maitim na hamog ang ilang aninong kopya. Magkatabi sa harap sina Yona at Isaac, at maayos na nakahanay sa likuran ang mga alagad nila.Kumunot ang noo ni James. Hindi niya inakalang matatagpuan nila ang lugar. Nakulong siya rito at tila wala nang pagkakataong makatakas. “Haha! Napakagandang sorpresa! Nandito kami para pumatay ng mas maraming multo, pero hindi ko inakalang makikita namin ang lintik na ito,” masayang pagtawa ni Isaac.Naguluhan si James. Bakit naghahanap at pumapatay ng mga multo sina Is

“Tunay ngang mahiwagang espada…”Yumuko si Isaac upang pulutin iyon, puno ng kasakiman ang mga mata. Hindi niya napansing dahan-dahang dumidilat si James na sunog at nakahandusay. Bigla itong bumangon. Nagulat si Isaac, kusang umatras, at iwinasiwas ang espada kay James.Ngunit napagtanto niyang hindi niya kontrolado ang espada. Sa pagwasiwas niya, agad itong kumawala sa kanyang kamay. Umikot ito at tumutok sa kanya. Sa isang iglap, naputol ang kanyang braso.“Argh!” Napasigaw siya sa sakit at pasuray-suray na umatras. Namutla siya habang bumubulwak ang dugo. Inihagis ni Yona ang sibat sa espada at pinatalsik ito pabalik.Agad na bumalik ang espada sa kamay ni James. Naglabas si Isaac ng puting pulbos at ibinuhos sa sugat upang pigilan ang pagdurugo. Pinulot ng isang alagad ang kanyang naputol na braso.“Ayos ka lang?” tanong ni Yona. Magkakampi sila. Kapag napahamak si Isaac, mahihirapan siyang harapin nang mag-isa si James.Umiling si Isaac. “Ayos lang ako. Hindi ko inakalang espiri

Nagulat si Yona sa pagdating nila. Ganoon din si James. Balak sana niyang patayin muna si Yona, saka harapin si Isaac. Ngunit ngayong naroon ang grupo ni Wrey, wala siyang laban kahit may Sukdulang Puwersa.Lintik! Nakatakda ba akong mamatay rito? mura niya sa isip. Binawi ni Yona ang kamay. “Ginoong Lindt, bakit kayo narito?”“Yona, may binabalak ka ba kaya humiwalay ka kasama ni Isaac? O may mga lihim kang ayaw ipaalam sa amin?” mapanuyang tanong ni Wrey.“Ano ang sinasabi ninyo, Ginoong Lindt? Anong lihim? Nandito kami para hanapin si James at patayin siya upang ipaghiganti ang anak ninyo! Kung marami tayo, baka mahalata niya at maging alerto,” mabilis na paliwanag ni Yona. Nagsisinungaling siya dahil ayaw niyang malaman nila ang lihim niya.“Tama si Yona. Hinabol namin si James at nahuli na nga namin. Nawalan pa ako ng braso dahil dito. Tumakas siya, pero napigilan namin,” agad na dagdag ni Isaac.“Isaac, huwag mong isipin na hindi ko alam ang dahilan ng mga palusot ninyo para hum

Nang makita ng mga multo ang bagong dating, sumalakay sila. Pinangunahan ni Hugh ang iba sa paglipol. [May nawawalang bahagi sa English source: ‘to slaughter his gaze’.] Nakatuon ang titig kay James, kasunod ang pangungutya. “Muntik na akong maloko sa pakana mo, bata. Tingnan natin kung saan ka pa tatakbo.”“Sinabi ko nang hindi mo ako mapapatay. Hindi ako mamamatay sa mga kamay mo. Hindi ko hahayaang mangyari iyon…” Bahagyang ngumiti si James. Bigla siyang tumalon diretso sa kailalimang pinanggagalingan ng mga multo!“Ano…” Natulala si Wrey. Hindi niya inakalang tatalon si James doon. Sumugod siya at natuklasang maraming ulit na mas malakas ang puwersa ng pagpaslang doon kaysa sa lambak. May matitinis na sigaw at walang tigil na paglabas ng mga multo. Kinilabutan siya.Hindi niya alam kung dapat din siyang tumalon upang siya mismo ang pumatay kay James. Hindi niya alam ang nasa ilalim, at napakatindi ng puwersa. Natakot siya. Lumapit si Hugh. “Ano ang nangyari? Tumalon ba si James?”

Kung hindi matibay ang katawan at wala siyang Katawang Golem, naging duguang laman na siya. Maya-maya, biglang nawala ang pakiramdam ng bigat niya at bumulusok siyang parang bulalakaw. Agad niyang tinangkang balansehin ang katawan. Habang bumibilis ang pagbagsak, lumiliwanag ang paligid.Boom! Malakas siyang bumagsak sa lupa at gumawa ng hukay. Inayos niya ang sarili at dahan-dahang umahon. Paglabas niya, natulala siya.Mapanglaw ang langit. Napapalibutan siya ng mga bundok, at hindi mabilang na kalansay at sandata ang nakakalat sa lupa.May ilang uwak na lumilipad sa ibabaw ng tuyot at walang buhay na lupain. Bukod sa mga uwak, walang anumang palatandaan ng buhay.“A-Anong lugar ito? Sinaunang larangan ba ito ng digmaan?” Hindi makapaniwala si James. Nasa madilim akong yungib kanina. Paano ako napunta rito? Pormasyon kaya ng Paglipat ang yungib? Nailipat ba ako rito? Hindi ko maintindihan! Nasaan ako?Kahit sagad na ang espirituwal na pandama, wala siyang madamang pinagmumulan ng aur