LOGINHindi napigilan ni James na manginig sa harap ng mababangis at umaatungal na mga multo. Payapa ang paligid kanina. Bakit bigla silang nagkagulo?Naguguluhang tumingala si James sa langit. Natigilan siya nang makitang naglaho na ang itim na butas doon. Wala nang mapuntahan ang mga multo! Kaya pala naging marahas silang lahat! Sandali… Ano na ang gagawin ko? Saan ako pupunta? Kung wala na ang itim na butas, paano ako makakabalik?Nasa matinding suliranin si James. Makukulong na ba ako rito magpakailanman? Liblib at walang tao ang lugar na ito. Ni hindi ko alam kung nasaan ako! Habang nakatayo siyang hindi malaman ang gagawin, nagsimulang umakyat sa bundok ang mga multo.Nang makitang sasalakayin na siya ng mga multo, itinago ni James ang palaso at hinugot ang Espadang Pamuksa ng Dragon. Lalabanan ko ang mga multong ito hanggang kamatayan!Bago makarating sa tuktok ang mga multo, may biglang bumulwak na nakasisilaw na sinag ng liwanag. Sa isang iglap, naglaho nang walang bakas ang mga mu
Ilang sampung metro ang itinilapon kay James bago siya marahas na bumagsak sa lupa. Sa lakas ng pagbagsak, nadama niyang tila nagkagulo ang kanyang mga laman-loob, at sumuka siya ng dugo.Napakatibay na ng katawan ni James noong sandaling iyon, at aktibo rin ang kanyang Katawang Golem. Hindi nga dapat siya kayang sugatan nang ganoon kalubha kahit ng isang Soberano ng Sining Pandigma. Ngunit muntik nang mapatay si James ng aura lamang ng palaso.Matapos masugatan, huminga nang malalim si James at tinitigan ang palaso. Kung kaya nitong magpakawala ng ganoon katinding aura, tiyak na hindi ito pangkaraniwang bagay. Baka isa itong mahiwagang palaso!Dahil sa naisip na iyon, ginamit ni James ang kanyang espirituwal na enerhiya upang magpakawala ng sunod-sunod na aura. Ipinanlaban niya ang mga iyon sa napakatinding presyur na nagmumula sa palaso. Muli niyang sinubukang lumapit dito. Kailangan kong bunutin iyon upang matingnang mabuti!Ngunit paglapit pa lamang ni James, muli siyang itinilapo
Kung hindi matibay ang katawan at wala siyang Katawang Golem, naging duguang laman na siya. Maya-maya, biglang nawala ang pakiramdam ng bigat niya at bumulusok siyang parang bulalakaw. Agad niyang tinangkang balansehin ang katawan. Habang bumibilis ang pagbagsak, lumiliwanag ang paligid.Boom! Malakas siyang bumagsak sa lupa at gumawa ng hukay. Inayos niya ang sarili at dahan-dahang umahon. Paglabas niya, natulala siya.Mapanglaw ang langit. Napapalibutan siya ng mga bundok, at hindi mabilang na kalansay at sandata ang nakakalat sa lupa.May ilang uwak na lumilipad sa ibabaw ng tuyot at walang buhay na lupain. Bukod sa mga uwak, walang anumang palatandaan ng buhay.“A-Anong lugar ito? Sinaunang larangan ba ito ng digmaan?” Hindi makapaniwala si James. Nasa madilim akong yungib kanina. Paano ako napunta rito? Pormasyon kaya ng Paglipat ang yungib? Nailipat ba ako rito? Hindi ko maintindihan! Nasaan ako?Kahit sagad na ang espirituwal na pandama, wala siyang madamang pinagmumulan ng aur
Hindi niya malinaw na makita ang paligid sa dilim, ngunit kita niya ang plataporma sa ilalim ng paa. Inikutan niya iyon at natuklasang isang daang metro ang diyametro. Napakalaki nito. Tila may mas malawak pang espasyo sa ilalim, at nakabitin sa ere ang buong plataporma.“Anong lugar ito?” bulong niya. Naalala kong tumalon ako sa kailaliman sa ilalim ng altar, pero hindi ko inakalang ganito kalaki! Gagamitin sana niya ang espirituwal na pandama, ngunit agad niyang napansing ubos na ang espirituwal na enerhiya sa dantian.Yamot siyang naupo nang nakakrus ang mga binti upang magpanumbalik ng lakas. Mabuti na lamang at sagana sa puwersa ng pagpaslang. Para sa kanya, katulad ito ng espirituwal na enerhiya, kaya mabilis siyang makakabawi.Ngunit pagkagamit niya ng Teknik ng Pagtutuon, kumunot ang noo niya. “Ha? Bakit parang narito ang aura ni Skylar?” Nagulat siya at nagtaka kung bakit naroon ang aura nito.Hindi na niya maalala kung gaano katagal mula nang huli niyang makita si Skylar. Hi
Nang makita ng mga multo ang bagong dating, sumalakay sila. Pinangunahan ni Hugh ang iba sa paglipol. [May nawawalang bahagi sa English source: ‘to slaughter his gaze’.] Nakatuon ang titig kay James, kasunod ang pangungutya. “Muntik na akong maloko sa pakana mo, bata. Tingnan natin kung saan ka pa tatakbo.”“Sinabi ko nang hindi mo ako mapapatay. Hindi ako mamamatay sa mga kamay mo. Hindi ko hahayaang mangyari iyon…” Bahagyang ngumiti si James. Bigla siyang tumalon diretso sa kailalimang pinanggagalingan ng mga multo!“Ano…” Natulala si Wrey. Hindi niya inakalang tatalon si James doon. Sumugod siya at natuklasang maraming ulit na mas malakas ang puwersa ng pagpaslang doon kaysa sa lambak. May matitinis na sigaw at walang tigil na paglabas ng mga multo. Kinilabutan siya.Hindi niya alam kung dapat din siyang tumalon upang siya mismo ang pumatay kay James. Hindi niya alam ang nasa ilalim, at napakatindi ng puwersa. Natakot siya. Lumapit si Hugh. “Ano ang nangyari? Tumalon ba si James?”
Patuloy niyang inuudyukan si Wrey. Kapag galit na galit ang isang tao, hindi ito makapag-isip nang malinaw at humihina ang pagbabantay. Gusto niyang mawala ang pagiging alerto ni Wrey. Kung hindi, madidiskubre nito agad ang puwersang nasa kanya.“Bata, mamatay ka!” Lalong nagalit si Wrey nang marinig ang tungkol sa pagkaihi. Ikinuyom niya ang kamao at buong lakas na sinuntok ang tiyan ni James.Tumilapon si James na parang dahon. Makalipas ang ilang daang metro, malakas siyang bumagsak at gumawa ng malalim na hukay. Nakarating na sana siya sa pasukan ng lambak, ngunit naihagis na naman pabalik.Sumuka siya ng dugo habang itinutukod ang mga kamay. Basang-basa sa malamig na pawis ang kanyang noo, at hindi matiis ang sakit ng mga laman-loob.Matibay man ang katawan niya, nasugatan pa rin siya sa suntok ni Wrey. Kung hindi siya nagpakawala ng kaunting Sukdulang Puwersa nang tamaan, napatay na siya ng atake.Natigilan sina Wrey at ang iba pa nang makitang buhay pa si James at ginagamit ang
Kahit hindi alam ni Godrick kung sino ang lihim na tumutulong kay James, ang katotohanan na ang huli ay maaaring puksain Ang lahat ng limang tagapag-alaga ng mga Deragon ay nangangahulugang hindi siya ordinaryong tao. "Pero ikaw ay isang Third Level Martial Arts Grandmaster. Hindi mo ba kayang tal
Nang walang pag-aalinlangan, tumalon si James sa ilog sa ilalim ng lupa. Itinaas niya ang kanyang ulo at sinabing, "Ang ilog na ito ay kailangang dumaloy sa labas. Ni hindi ko na kailangan pang mag-aral ng lumang libingan para makarating Sa labas dito. Gusto nila akong patayin, di ba? Maaari silang
"D * mn ito! Masyado nang malakas ang intensyon ng pagpatay!" Hinawakan ni Edward ang dugo sa sulok ng kanyang bibig at Patuloy niya, "Dapat may isang bagay na kahanga-hanga doon, o hindi magkakaroon ng ganoong lakas Arcane array sa lugar. Kayong dalawa! Subukang sirain ang array." Iniwan niya ang
Rumble...Dalawang sinag ng liwanag ang tumaas sa kalangitan nang bumagsak si Warren kay James. Ang shockwave mula sa Napakalakas ng epekto na agad na nagkalat ang madilim na ulap, at ang mga puno sa paligid Inalis din sila.Lahat ng bagay sa loob ng isang milya radius ay naiwan sa isang kabuuang g







