บทที่ 143 ตามมาด้วยแรงอัดที่ซัดทุกสิ่งราบเป็นหน้ากลอง เสียงกรีดร้องของคนและธรรมชาติถูกกลืนหายไปในพริบตา แผ่นดินสั่นสะเทือนหนักราวกับกำลังแตกร้าว น้ำทะเลปะทุเดือด พวยพุ่งขึ้นเป็นไอสีเทาขุ่น ไหลหลั่งราวกับน้ำตาของพระเจ้า สัตว์น้อยใหญ่ล้มตายเกลื่อนตลิ่ง พืชพันธุ์ไม้ไหม้เกรียมจนเป็นเพียงเถ้าถ่าน สิ่งป
Terakhir Diperbarui : 2026-02-11 Baca selengkapnya