บททั้งหมดของ KING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส: บทที่ 391 - บทที่ 400

เด็กชายสบตาพ่อ แล้วพยักหน้ารับอย่างรู้กัน แม้ในใจจะยังเต็มไปด้วยคำถาม ชายชราลุกขึ้น ปรับผ้าคลุมให้คนเจ็บคลุมทับรอยสักทั้งหมดอีกครั้ง ไม่มีคำพูด ไม่มีท่าทีแตกตื่น ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในสีหน้า แต่ภายในใจรู้แล้วว่าคนที่ตนกับครอบครัวช่วยไว้ ไม่ใช่แค่ใครบางคน แต่คือ เจ้าชายฮินาโตะ ฟีนิกซ์ของจักรวรรดิซา

กษัตริย์คาร์ลอสยกเท้าหนักแน่นขึ้น แล้วกดลงบนศีรษะของเจ้าชายอย่างจงใจ แรงกดของบูทเหล็กฝังหัวเจ้าชายแนบพื้นเย็นจัด “นี่เหรอเจ้าชายซากุระ อัจฉริยะในรอบร้อยปี? อย่างแก ก็เป็นได้แค่ของเล่นใต้ฝ่าเท้าฉันเท่านั้น” เพียะ! เสียงฝ่ามือของกษัตริย์คาร์ลอสฟาดลงบนใบหน้าเจ้าชายฮินาโตะอย่างหนักหน่วง แรงกระแทกทำใ

“ฉันไม่ได้ยอมเพราะข้อเสนอของแก และไม่ใช่เพราะสงครามทำให้ฉันกลัว แต่เพราะเป็นแก” “....” “ฉันไม่สนว่าอนาคตจะมีสงครามหรือไม่ แต่ในวันนี้ฉันจะยอมรับข้อเสนอนี้ เพราะฉันรู้ว่าแกไม่ได้พูดเรื่องตระกูลตัวเอง แต่พูดเพื่ออนาคตของทั้งโลก” “....” เจ้าชายทาอิโยะพยักหน้าเล็กน้อย แววตานิ่งลึกไม่มีคำขอบคุณ ไม่มีค

ข้าราชบริพารหญิงต่างเร่งเข้าประจำตำแหน่ง มิสเคเชียยกมือขึ้นเชิญเจ้าหญิงไปยังเก้าอี้สลักงาช้างกลางห้อง ทว่าเจ้าหญิงยังคงนิ่ง ไม่กล่าวสิ่งใด ไม่แม้แต่จะสบตาใคร ทว่าแม้ไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมให้ผู้อื่นจับแต่ง จับลองเสื้อผ้า จัดวางเครื่องประดับ และค่อย ๆ ติดผ้าคลุมสีงาช้างบางเบาลงบนเรือนผม

บทที่ 148 ขวดเหล้าบนโต๊ะเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ต่างจากแก้วเปล่าที่ถูกวางทิ้งระเกะระกะอยู่ทั่วพื้น ดวงหน้าคมคายของกษัตริย์คาร์ลอสเริ่มแดงจัดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ดวงตายังคมเฉียบ ราวกับไม่มีแอลกอฮอล์ใดสามารถพร่าเลือนความคิดเขาได้ “ว่าแต่…แต่งงานแล้วจะทำอะไรต่อ?” เจ้าชายดัสตินเอ่ยถามขณะยื่นแก้วไป