Semua Bab Triplets and a Second Chance: Bab 301 - Bab 310

Chapter 301Hindi alam ni Elara kung ano ang ibig sabihin ng salitang tigress, pero alam niyang mababangis ang mga tigre.“Kakainin ni Mommy si Daddy kapag pasaway siya,” seryosong sabi ni Elara habang nakatingin kay Argus.Napakurap si Argus sa gulat.“Kumakain ng tao si Mommy?” tanong niya, halatang nalito.“Oo. Sobrang nakakatakot. Hindi ka ba natatakot?” sagot ng bata na parang siguradong-sigurado sa sinasabi.Hindi maintindihan ni Argus kung saan napulot ng anak ang ganoong ideya. Nag-uusap lang sila, pero bakit umabot sa kakainan na ni Amara ang tao?Gayunman, sumunod na lang siya sa laro ng bata.“Natatakot ako,” sagot niya.“Kaya bawal mo nang galitin si Mommy,” utos ni Elara.“Oo. Hindi na muling gagawing galit ni Daddy si Mommy,” pangako ni Argus.Nang marinig iyon, agad tumakbo si Elara sa tabi niya at niyakap ang braso nito. Pilit niyang hinihila ang ama para tumayo.Iginagalaw ni Argus ang mga paa, ngunit halos wala na siyang maramdaman sa mga tuhod. Matapos ang isang araw

Chapter 303Sa loob ng dalawang araw, araw-araw pumupunta si Argus upang sunduin sina Amara at Elara, ngunit hindi sila sumasama rito.Sa ikatlong araw, matapos silang maghapunan sa bahay ng pamilya Vascotto, nagpaalam na sina Amara kay Don Gildart bago umalis.Mahigpit na niyakap ni Gideon si Elara, halatang ayaw pakawalan ang bata.“Huwag mo akong kakalimutan ha, little mute?” biro niya na may halong lungkot.Tumango si Elara at ngumiti.“Hinding-hindi kita makakalimutan. Ikaw ang pinakamabait, Tito Gideon.”Sa handaan noong araw na iyon, pinili ni Don Gildart na huwag kilalanin si Elara bilang anak niya. Mas mabuting bumalik ang bata sa normal nitong buhay.Bago sila tuluyang umalis, kinausap ni Don Gildart si Amara.“Tawagan mo kami kung may mangyari. At dalhin mo si Elara dito kapag may oras kayo.”Ngumiti si Amara nang may pasasalamat.“Opo. Maraming salamat po sa lahat.”Paglabas nila ng bahay, naghihintay na si Argus sa tabi ng sasakyan.Hinawakan ni Amara ang kamay ni Elara at

Chapter 305Hindi inalis ni Argus ang tingin sa mga taong nasa ikatlong palapag. Nakakunot ang kanyang noo habang mabigat na iniisip ang susunod na hakbang."Argus… iligtas mo ako. Ayoko pang mamatay…" umiiyak na pagsusumamo ni Ysabel habang nanginginig sa takot.Ngumisi si Dante habang mahigpit na hawak ang dalawa. "Hulaan ninyo kung sino ang uunahin niyang iligtas at kung sino ang unang mamamatay.""Pakiusap, pakawalan mo ako… ayoko pang mamatay…" hikbi pa ni Ysabel, halos mawalan na ng boses sa kakaiyak.Samantala, nanatiling kalmado si Amara sa gitna ng panganib. Hindi siya tulad ni Ysabel na umiiyak at nagmamakaawa. Alam niyang walang silbi ang pag-iyak sa ganitong sitwasyon.Habang patuloy sa pagmamakaawa si Ysabel, itinaas ni Argus ang kanyang kamay mula sa ibaba.Lumapit si Dante at pabulong na nagsalita sa kanilang dalawa. "Mukhang nakapagdesisyon na si Mr. Argus."Mariing nakatitig si Ysabel kay Argus, halos hindi makahinga sa kaba. Alam niyang maliit ang tsansang siya ang pi

Chapter 307Ibinaba ni Amara ang tingin mula kay Argus at tumingin kay Ysabel. Tahimik ngunit mabigat ang boses niya nang magsalita.“Tama ka,” sabi niya. “Sa paningin niya, ikaw pa rin ang pinakamahalaga. Ikaw ang pinakamahal niya. Ysabel, panalo ka. At ako, tuluyan na namang natalo.”Nagulat si Ysabel sa dali ng pagsuko ni Amara. May kung anong kakaibang pakiramdam ang dumaan sa isip niya.Ngunit nang marinig niya ang sakit at desperasyon sa boses ni Amara, mabilis niyang itinaboy ang hinalang iyon.Lumingon siya sa lalaking nasa likuran niya.“Narinig mo naman, hindi ba? Pwede mo na akong pakawalan ngayon?”Ngumiti nang malamig ang lalaki. “Oo, narinig ko.”Biglang kinabahan si Ysabel.“I-ikaw… pakawalan mo ako…”“Pakakawalan kita ngayon din.”Bigla siyang sinipa ng lalaki pabagsak sa sahig. Kumuha ito ng isang bagay sa gilid at mabilis na itinali iyon sa katawan ni Ysabel.Nanlaki ang mga mata ni Amara nang makita iyon.May countdown.Isang bomba.Napahiyaw si Ysabel sa matinding

Chapter 309Nang mabanggit ang ina ni Amara, hindi naglakas-loob si Argus na tanggapin ang pasasalamat.Ang nangyari noon ay isang sugat na hindi kailanman ganap na maghihilom. Sa tuwing babalikan iyon, para itong tinik na muling sumasaksak sa puso."Elara, gabi na. Magpapasundo si Daddy upang ihatid ka sa bahay at makapagpahinga," sabi ni Argus.Pagkakita ni Elara kay Argus, suminghot siya, itinagilid ang ulo, at sadyang hindi pinansin ang lalaking iyon. Sa isip ng bata, nailigtas nito ang masamang babae ngunit hindi ang sarili niyang ina."Elara?" tawag muli ni Argus.Nagkunwari si Elara na hindi siya narinig. Lumingon siya kay Tygar at naglakad palapit dito."Daddy," tawag niya habang nakatingala kay Tygar."Pfft…" napabuga si Amara ng tubig na kasalukuyan niyang iniinom.Napamulagat si Amara."Elara, ano ang itinawag mo?" gulat niyang tanong."Daddy, ayoko na po sa kanya. Gusto ko si Tito T ang maging daddy ko," diretsong sagot ng bata habang ni hindi man lang nilingon si Argus.M