All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 951 - Chapter 960

Nawala ang kulay sa mukha ni Theo.Isang saglit lang. Isang iglap na kung hindi nakatitig si Fiona, baka hindi niya napansin.Nakita niya kung paano tumigil ang kamay nito sa gilid ng tray. Kung paano bahagyang kumunot ang noo nito. Kung paano nawala ang lambot sa mga mata nito nang sabihin niya ang mga salitang hindi na niya kayang pigilan.“Anong ibig mong sabihin?” ani Theo.Napakurap si Fiona. Para hindi tumulo ang luha. Para hindi nito makita na ang bawat segundo ng katahimikan nito ay parang kutsilyong unti-unting iniikot sa dibdib niya.“Wala,” sabi niya. “Mali lang ang salitang ginamit ko.”Hindi kumilos si Theo.“Baka kako…” Pilit siyang ngumiti. “Baka may gusto ka lang sabihin sa akin.”Nanatili ang tingin nito sa kanya.At sa unang pagkakataon, kinapitan ni Fiona ang isang maliit, mapanganib na pag-asa.Say it.Sabihin mo na ngayon.Sabihin mo kung bakit ka lumapit.Sabihin mo na ginamit mo ako noon, pero mahal mo na ako ngayon.Sabihin mo kahit masakit.Basta ikaw ang mags

“This marriage has served its purpose,” sabi ni Fiona.Parang may kung anong nabasag sa katahimikan ng silid.Nanatiling nakatingin si Theo sa kanya. Hawak na nito ang brown envelope na inabot niya.“Purpose?” ulit nito.Kumurap siya ng ilang ulit, baka tuluyang bumagsak ang luhang kanina pa niya pinipigilan.“You protected me,” sabi niya. “I’ll pay you. We’re done.”Unti-unting nagbago ang mukha ni Theo.Hindi galit ang unang nakita niya.Sakit.At mas kinamuhian niya ang sarili dahil doon.Dahan-dahan itong lumapit sa kanya.“Anong nangyayari sa’yo?”“Tapos na tayo.”“No.”Isang salita lang.Nadurog ang puso niya.Pero pinilit niyang tumawa nang malamig.“Yes.”Lumapit ito. “You’re lying.”“I’m not.”“Fiona, look at me.”Ayaw niya.Pero tumingin pa rin siya.Dahil ito na ang huling pagkakataon na makikita niya ang mukha ng lalaking mahal niya bago niya ito tuluyang sirain.“Pirmahan mo na ‘yan. Let’s get over this.”Binuksan nito ang envelope. Nakita ang annulment papers. Ilang segun

Napakapit siya sa lababo habang tuluyang bumagsak ang luha sa kanyang mukha.Nakatitig lamang siya sa maliit na pregnancy test kit na hawak niya, habang ang dalawang pulang guhit ay unti-unting lumilinaw sa harap niya.“Hindi,” bulong niya. “Hindi puwede.”Pero kahit ilang beses niyang sabihin iyon, hindi nagbago ang resulta.Nanginginig ang kamay niyang dinampot ang ikalawang test kit. Binuksan niya iyon, sumunod sa instructions.Nag-antay siya.Pagkatapos, lumitaw muli ang dalawang guhit.Napapikit siya nang mariin.“Please…”Kinuha niya ang pangatlo. Parang may bahagi sa kanyang naniniwalang baka nagkamali lang ang una. Baka defective ang pangalawa. Baka stress lang. Baka katawan niya lang ang nalilito dahil ilang linggo na siyang halos hindi kumakain at hindi natutulog.Pero nang lumitaw ang resulta ng pangatlo, tuluyan na siyang napaupo sa malamig na sahig ng banyo.Tatlong test kit.Tatlong sagot.Positive.Napahawak siya sa tiyan niya. Wala pa siyang maramdaman doon. Wala pang u

Limang taon ang lumipas.Pero hindi natutunan ni Fiona Ayala kung paano kalimutan si Theo Alarcon. Ilang liham para kay Theo ang nadagdag sa kahong hindi kailanman naipadala.Sa loob ng limang taon, nanirahan siya malayo sa ingay ng Ayala Tower. Pinatakbo niya ang kumpanya mula sa likod ng mga screen, phone calls, at private meetings. Hindi siya tuluyang nawala.Dahil sa bawat hakbang niya, may maliit na kamay na nakahawak sa kanya.Sobrang matalino ang kanyang anak. Matigas ang ulo. Ang mga mata at ilong ay nakuha kay Theo, pero nakuha sa kanya ang labi.“Mommy, bakit kailangan natin pumunta sa hotel?” tanong ni Nate habang inaayos ni Fiona ang maliit nitong coat.“May importanteng meeting si Mommy.”“Boring?”“Very.”“Then why am I wearing this?”“Because you look handsome.”“Pero, Mom, kahit sando lang, pogi pa rin po ako.”Napatingin si Fiona sa anak.At sa paraan ng pagkakasabi nito, muntik nang sumakit ang dibdib niya.Theo would have said it exactly like that.Nang araw na iyon,

Bumaling si Theo kay Fiona. May nagliyab sa mga mata nito, tila galit na matagal nang inalagaan.“No,” sabi nito. “I’m talking about your family’s failure to protect it.”Tumama iyon sa kanya.Hindi lang sa pride niya, pati sa sugat niya.“Kung nandito ka para ipahiya kami, congratulations,” malamig na sabi ni Fiona. “You already did.”“Hindi ako pumunta dito para ipahiya ka.”“Then why are you here?”Nanatili ang tingin ni Theo sa kanya. “To take control.”Napangiti si Fiona nang mapait. “So this is revenge?”“No.” Hindi man lang nagbago ang mukha ni Theo. “Revenge would have been cheaper.”Walang nagsalita.Kahit si Warren ay natahimik.“Business ito,” dagdag ni Theo.Napailing si Fiona. “You always were good at pretending feelings don’t exist.”“And you were always good at pretending they did,” sagot nito.Parang may kung anong nabasag sa loob ni Fiona.Pero hindi siya nagpatalo.“Shares ang binili mo, Mr. Alarcon. Not my voice.”“I bought enough,” Theo said, “to make sure your voic