Semua Bab Isa Akong Multi-Billionaire Part 2: Bab 271 - Bab 280

Lumiwanag ang matandang mukha ni Charleston. Nanginginig ang mga kamay niya sa excitement. "Anak, totoo ba 'yan? Hindi na-kick out ang pamilya natin?" Ngumiti si Jordan at tumango. "Lolo, maglalakas-loob ba akong magbiro tungkol sa ganoong bagay? Makukumpirma ito ni Jesse." "Oo! Nakakaloka si Jordan! Siya ang KAMBING! Alam kong walang bagay sa mundo na hindi kayang gawin ni Jordan!" Puno ng papuri si Lota para kay Jordan. Pagkatapos maglaan ng oras sa US, ang kanyang American accent ay nagiging mas malakas at nakapulot pa siya ng ilang American slang na salita. Tuwang-tuwa si Charleston na tumulo ang mga luha sa tuwa. Panay ang tapik niya sa balikat ni Jordan. "Good boy! Alam ko na. Ikaw ang pag-asa ng aming pamilya Steele! Kapag kasama ka, tiyak na mabubuhay at uunlad ang pamilya namin! Sa iyo nakasalalay ang pamilya!" Si Jesse ay nakatayo sa gilid, nakaramdam ng sobrang sama ng loob sa papuri ng kanyang lolo. Siyempre, napakagaan ng loob niya na ang pamilya Steele ay nakatakas

Ang simbahang Espanyol ay nasa isang bundok. Mayroon itong magandang vantage point sa buong Chefchaouen at isang perpektong lugar para panoorin ang paglubog ng araw. Sa ilalim ng kalangitan sa gabi, magkahawak-kamay sina Jordan at Lota habang dahan-dahan silang umaakyat sa bundok. Habang mas mataas ang kanilang inakyat, mas lumalamig ito. Nakasuot ng simpleng damit, napakaganda ni Lota. "Eh, ang lamig. Jordan, hindi ka ba nilalamig?" Nag-cross arms si Lota, medyo ginaw. Nang makita ito, hinubad ni Jordan ang kanyang jacket at isinuot kay Lota. "Uminom ako ng gamot. Hindi lang ako nilalamig, medyo mainit ang pakiramdam ko." Nagulat si Lota. "Napakalakas ng gamot na Miyamoto. Immune ka sa sipon pagkatapos mong inumin ito. Napakasarap!" Tumango si Jordan. "Oo. Kung ito ang Mirakuru serum, ang mga epekto ay dapat na mas mahusay." Tanong ni Lota, "May pagkakaiba ba ang banal na gamot na ito at ang Mirakuru serum?" Paliwanag ni Jordan. "May malaking pagkakaiba. Sa banal na gamot, lu

Nag-conflict si Jordan. "Miyamoto, hindi sa gusto kong itago ang mga bagay-bagay mula sa iyo o na ayaw kong tulungan ka. Ngunit hindi ako makapagpapasya sa bagay na ito nang mag-isa! Ang lolo ko ang may huling desisyon sa pamilya natin. Kung wala ang pahintulot niya, walang maglalakas-loob na ibahagi ang teknolohiya natin. Ngayon, ang pamilya mo ay nakipagsanib-puwersa sa pamilya Park para ipahiya ang lolo ko. Ayaw kong tulungan ka niya!" Nang maalala ni Miyamoto Masaki ang nangyari sa meeting ngayon, hindi niya maiwasang makaramdam ng labis na panghihinayang! "Lahat ng ito ay dahil sa mapahamak na pamilyang Park. Niloko nila ang aming pamilyang Miyamoto na lumaban sa iyo! Jordan, palagi kong iginagalang si Mr. Steele. Nagkamali ako ngayon. I swear na wala nang susunod pa! Please give me a chance to make up for my mistakes!" Walang pakialam na sinabi ni Jordan, "Mukhang sincere ka. Humingi ng paumanhin sa aking lolo sa pagpupulong bukas!" Sinabi ni Miyamoto Masaki, "Siyempre, siye

Sa ngayon, ganap na naniniwala si Miyamoto Masaki sa Jordan at kinikilala ang lakas ng pamilya Steele. Tiningnan niya si Park Chan-young ng masama. "Ang iyong pamilyang Park ay may sigla pa ring tingnan ang mga Steele? Sa lihim na pagsasaliksik pa lang, ang mga Steele ay higit na mataas kaysa sa iyo! Alam mo lang kung paano magsaliksik ng mga mababaw na bagay tulad ng pagpapaganda ng hitsura ng isang tao. Napakasimple at napakakulit! Ang mga pamilyang Steele at Miyamoto ay may parehong adhikain. Pinipili naming tumuon sa pagpapabuti ng pangangatawan ng tao, sa mga kasanayan sa pakikipaglaban!" Si Miyamoto Masaki ay palaging minamalas ang pamilya Park. Ngunit dahil ang dalawang pamilya ay may mahabang kasaysayan na magkasama, siya ay masyadong magalang upang ipahayag ang kanyang paghamak. Si Park Chan-young ay bata pa at mapusok. Paano niya matitiis si Miyamoto Masaki na insultuhin ang kanyang pamilya ng ganito? Halos mapatalon si Park Chan-young, agad na sumagot, "Ha, anong biro!

Tumango si Geng Anli. "Lagi kong gusto ang Switzerland. Ilang beses na akong nakapunta roon sa nakalipas na mga taon. Sa tuwing pupunta ako roon at tatawagan si Tom, gusto kong bisitahin ang kanyang bahay, tinatanggihan niya ako. Sa pagtatapos, hindi na lang niya sinasagot ang kanyang telepono. Tom, kailangan kong bisitahin ang iyong kastilyo sa susunod na taon." Ngayong nagsalita na sina Chairman Rong at Madam Geng, ang iba pang mga kinatawan ng pamilya ay nagpahayag din ng kanilang kasunduan. "Oo, Tom. Nandoon ako noong sinabi mo kay Mr. Steele ang tungkol sa pag-imbita sa amin." "Tama. Ikaw na mismo ang nagsabi. Paano mo makakalimutan?" Mukhang nasa dilemma si Tom Schmid. Hindi niya inaasahang makakatagpo siya ng ganitong sitwasyon ngayon. Ngumiti si Charleston. "Lahat ng pamilya gustong bumisita sa lugar mo. Tatanggihan mo ba kami?" Tom gritted his teeth at pilit na ngumiti. "Sige, kung ganoon. Papayag ako dito sa ngayon." Hindi nagtagal, natapos ang pagpupulong. Lumapit s