Bagama't mukhang lumalaban si Lota sa labas, sa loob-loob niya ay kinikilig siya. Ang gabing iyon sa espesyal na silid na iyon ang tanging matamis na alaala niya kasama si Jordan. Gayunpaman, ang mga alaala ay unti-unting nawawala sa paglipas ng panahon. Kung maipinta sila. Medyo makabuluhan na gawing pisikal na larawan ang isang mental na imahe. Sabi ni Geng Xiqing sa medyo pabiro na tono. "Hindi, kung bibigyan kita, hindi mo ba niyayakap ang painting ko para matulog gabi-gabi? Para sa kalusugan mo, hindi ko dapat ibigay ito. Bakit hindi ko ibigay kay Jordan pagkatapos?" Iiyak na sana si Lota. "Xiqing, itigil mo na ang kalokohan mo. Papagalitan ako ni Jordan kapag nakita niya ito." Ngumiti si Geng Xiqing. "Binibiro lang kita. Humanap tayo ng mga gamit sa pintura. Iguguhit kita ngayon!" Nang marinig ito, masayang pumayag si Lota. “Oo, oo!” … Habang masayang nagpipintura sina Geng Xiqing at Lota, si Jordan ay nasa hapunan pa rin kasama ang iba. Marami ang nainom ng lahat. Ang b
최신 업데이트 : 2026-01-12 더 보기