جميع فصول : الفصل -الفصل 268

3rd Person's Point of ViewSa kailaliman ng isang lihim na kulungan na halos hindi naaabot ng liwanag ng araw, tahimik na nakaupo si Kenji. Ang makakapal na pader na yari sa malamig na bakal at semento ay tila nagsisilbing libingan ng pag asa. Ang bawat sulok ng selda ay nababalot ng amoy ng kalawang, dugo, at kahalumigmigan. Tanging ang mahinang sinag ng liwanag na pumapasok sa maliit na bintana sa itaas ang nagbibigay ng katiting na paalala na may mundo pa ring umiiral sa labas ng madilim na lugar na iyon.Halos hindi na makilala ang dating maayos at matikas na binata.Puno ng pasa ang kanyang mukha. May mga sugat na hindi pa tuluyang naghihilom sa kanyang mga braso, likod, at dibdib. Ang bawat galaw niya ay may kasamang kirot na tila unti unting sumisira sa bawat hibla ng kanyang katawan. Ang labi niya ay may bakas pa ng tuyong dugo habang ang kanyang mga mata ay nananatiling matatag sa kabila ng matinding paghihirap.Limang araw na siyang halos hindi nakakain nang maayos.Mas masa

Dorryn's Point of View"Dong, sige na kahit ngayon lang naman. Gusto ko lang malaman ang kalagayan ni Kenji."Mahina ngunit puno ng pag aalala ang boses ko habang nakatingin sa asawa ko. Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal ay lalo lamang bumibigat ang pakiramdam ko. Para bang may kung anong nangyayari sa kaibigan ko na hindi ko maipaliwanag.Tahimik lamang niya akong tinitigan bago siya nagsalita."Tinawagan mo na?"Tumango naman ako."Ilang beses ko na nga siyang tinatawagan at wala talaga."Napatingin ako sa phone ko na hawak ko pa rin hanggang ngayon. Wala pa ring bagong notification. Wala pa ring missed call. Wala pa ring mensahe.Tahimik.Sobrang tahimik.Parang bigla na lang siyang naglaho."How about his household?"Napakagat ako sa ibabang labi ko."Hindi ko alam ang number ng mansion nila."Napabuntong hininga na lamang siya.Halatang may iniisip na naman siya.Ilang segundo akong natahimik hanggang sa may bigla akong naalala.Napadilat ako."Dong."Napatingin nama

3rd Person's Point of ViewHalos wala nang natitirang lakas sa katawan ni Kenji habang nakahandusay siya sa malamig at matigas na sahig ng madilim na selda. Ang bawat paghinga niya ay mabigat at tila ba bawat pagpasok ng hangin sa kanyang mga baga ay unti unting kumakain sa natitira niyang lakas. Ilang araw na siyang halos walang maayos na pagkain at kahit isang patak ng tubig ay bihira niyang malasahan. Dahil doon ay namumutla na ang kanyang balat, natutuyo ang kanyang mga labi, at nanginginig ang buo niyang katawan.Sa kabila ng lahat ng paghihirap na dinaranas niya, nananatiling matatag ang kanyang isip. Hindi niya hahayaang mabasag ang kanyang paninindigan kahit pa unti unti nang bumibigay ang kanyang katawan.Tahimik ang buong paligid maliban sa mahinang pagpatak ng tubig mula sa kisame at sa tunog ng bakal na rehas na paminsan minsang inuuga ng malamig na hangin. Ang bawat segundo ay tila napakahaba at bawat oras ay parang isang napakahabang parusa.Biglang narinig ni Kenji ang

Dorryn's Point of View "Don't do anything stupid." Napa pout ako habang nakatingin sa asawa ko. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko nang narinig ang paalala niyang iyon. Para bang sa bawat pagkakataong lalabas kami ay lagi niyang inuulit ang parehong mga salita na para bang isa iyong batas na kailangan kong sundin. Ganun na ba talaga ako sa paningin niya? Isang taong hindi mapipigilan kapag may naisip na gawin? Napasimangot ako habang nakatitig sa kanya. Kung tutuusin ay hindi ko naman siya masisisi. Ilang beses na rin kasi akong napahamak dahil sa katigasan ng ulo ko. Sa tuwing may gusto akong alamin ay hindi ako mapakali hangga't hindi ko nakukuha ang sagot. Kung sabagay, totoo rin naman ang iniisip niya. Kilala na talaga ako ng asawa ko. Mas kilala niya pa yata ako kaysa sa sarili ko. "Hindi nga. Paulit ulit eh." Napabuntong hininga na lamang siya habang seryosong nakatitig sa akin. Umangat ang isa niyang kamay at maingat niyang inayos ang maskarang nakataki