All Chapters of ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+): Chapter 181 - Chapter 190

“ครับ” “คิ้วต้องกันให้เข้ารูปหน่อยนะคะ” “เดี๋ยวครับน้องพลอย ต้องกันคิ้วด้วยหรือครับ” ประทีปทำหน้าตกใจ กันคิ้วเนี่ยนะ ผู้ชายอย่างเขาไม่เคยทำเลยสักครั้งในชีวิต “ใช่ค่ะ เห็นไหมคะว่าคิ้วไม่ได้รูป คิ้วเข้มหล่อแล้ว แต่ไม่ได้รูป กันที่รก ๆ ตรงนี้ออกนิดนึงนะคะ”เธอพูดขนาดนี้ ประทีปก็คงได้แต่ยิ้มแล้วพยักหน้าตาม จะทำอะไรได้ ตอนนี้คนพูดเอาหน้ามาอยู่ระดับเดียวกับเขา สายตาสองคู่จ้องมองกันในกระจก ตัวจะหอมอะไรขนาดนั้น สองมือใต้ผ้าคลุมประสานกันแน่นเพราะความประหม่า แล้วมือที่กำลังลูบคางเขาอีก ‘คุณน้องพลอยไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ทีปว่าทีปรู้สึกนะครับ มันจั๊กจี้อย่างบอกไม่ถูก’ “หนวดเยอะเชียว เดี๋ยวพลอยโกนให้นะคะ” นอกจากจะลูบไปมาจนเขาขนลุกแล้ว ใครจะคิด แค่คำว่าโกนหนวดก็กระตุกหัวใจคนฟังยิ่งกว่ามือที่ลูบเสียอีก “พลอยตัดผมให้นะคะ” “น้องพลอยตัดเป็นด้วยเหรอครับ” ประทีปถามเมื่อเธอใส่เสื้อคลุมพร้อมทั้งถือกรรไกร “เป็นสิคะ เจ้าของร้านตัดผม ทำไม่เป็นได้ยังไงคะ” ว่าแล้วเธอก็ควงกรรไกรโชว์เขารอบหนึ่ง เรียกรอยยิ้มทั้งเขาและเธอทั้

“ไม่ได้ล้อ วันนี้พี่ทีปหล่อจริง ๆ ค่ะ ไม่แปลกหรอกที่สาว ๆ จะมอง ไม่ใช่แค่สาว ๆ นะคะ หนุ่ม ๆ บางคนยังมองเลย เอ...หรือพลอยควรจะถ่ายรูปพี่ทีปลงโพรโมตร้านให้พลอยดี สงสัยจะได้ลูกค้าผู้ชายเพิ่มมากขึ้น”พลอยใสพูดไปด้วยกดเลือกเมนูอาหารบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือไปด้วย ร้านค้าเดี๋ยวนี้ไม่ต้องเปิดเมนูหรือรอพนักงานมารับออร์เดอร์ให้ยุ่งยาก ทุกอย่างสามารถทำออนไลน์ได้หมดแล้ว แค่กดยืนยัน รายการอาหารก็ไปโผล่ในห้องครัวเรียบร้อย“ทีปไม่กล้าหรอกครับน้องพลอย”“พลอยล้อเล่น ไม่เอาพี่ทีปไปขายหรอก เดี๋ยวคนมาแย่งพลอยพอดี ช่วงนี้พลอยยิ่งไม่มีเพื่อนอยู่ด้วย ได้พี่ทีปมาเป็นเพื่อนสนุกดี เหมือนมีเพื่อนสาวของตัวเอง” พลอยใสยิ้มหวานส่งไปอีกครั้ง เธอชอบคุยกับประทีปเพราะเขาเป็นคนอารมณ์ดี ฉลาด ถึงช่วงนี้จะเป๋ ๆ ไปบ้างเพราะเรื่องความรัก แต่เธอเชื่อว่าประทีปคนนี้จะสดใสสว่างจ้ายิ่งกว่าพระจันทร์เดือนเพ็ญในอีกไม่นาน“น้องพลอยชอบส้มตำมากเลยเหรอครับ” ประทีปถามตอนที่เห็นเธอตักเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ถึงกรอบหน้าจะเต็มไปด้วยเหงื่อเพราะความเผ็ดของส้มตำ แต่เธอก็สู้ไม่ถอย“ชอบมากที่สุดเลยค่ะ ด้าเคยแนะนำให้พลอยไปแต่งงานกับพ่อค้าส้มตำ เขาจะ

ความรู้สึกยิ่งจมดิ่งหนักเมื่อเขาเห็นภาพวันนี้ ภาพที่เธอกำลังท้อง เธอกำลังท้องลูกของเธอ แต่ไม่ใช่ลูกของเขา เธอออกเดินทางไปไกลแสนไกลแล้ว แต่เขายังอยู่ที่เดิม ยังไปไหนไม่ได้ ยังคงจมอยู่กับอดีต ว่ายวนอยู่ในนั้นเหมือนจะขึ้นจากขอบสระได้แล้ว แต่ภาพเธอวันนี้กลับทำให้เขาเหมือนจมดิ่งลงลึกกว่าเดิม มันลึกจนเขาแทบจะขาดใจตาย เพราะไม่มีแม้แต่อากาศจะหายใจได้ความรู้สึกจมดิ่งของประทีปในวันนี้ทำให้ภาคได้รู้ว่า ตลอดเวลาสองเดือนที่เขาคิดว่าแผลของประทีปหายดีแล้วนั้น มันผิดถนัด ด้วยแผลมันกลัดหนองและกัดกินเนื้อเข้าไปจนลึก“ทีป กูไม่รู้จะช่วยมึงยังไงดี ถ้ากูซื้อความรักให้มึงได้ กูก็จะเดินไปซื้อมาให้มึงตอนนี้เลย เท่าไหร่กูก็จะซื้อ เพื่อให้เขากลับมารักมึง แต่มันทำไม่ได้ ถึงกูจะมีเงินแค่ไหนก็ซื้อให้เขากลับมารักมึงไม่ได้ มึงเข้าใจกูไหม”“ทีปเข้าใจครับเฮีย ทีปเข้าใจ ทีปรู้ทุกอย่างครับเฮีย แต่มันเจ็บ”“กูรู้ว่ามึงเจ็บ กูเห็นมึงเจ็บ กูก็เจ็บไม่ต่างกัน มึงจะให้กูทำยังไงให้มึงหายเจ็บ มึงแม่งอ่อนสัส!” ภาคไม่รู้จะทำอย่างไรกับความรู้สึกจมดิ่งของประทีป เขาอยากจะช่วยลูกน้องที่เป็นเหมือนน้องชาย แต่เรื่องหัวใจมันบังคับใครไ

“พี่ทำแต่งาน ไม่ค่อยได้มาทะเลเลย ทั้งที่อยู่แค่ใกล้ ๆ”“พลอยเองก็ไม่ค่อยได้มาหรอกค่ะ งานยุ่ง อีกอย่างไม่มีเพื่อนมา ทั้งด้าทั้งเจเจ ตอนนี้เขามีคู่กันหมดแล้ว ไม่มีใครว่างพาพลอยเที่ยวเลย” พลอยใสทำหน้าเศร้า แต่เธอไม่ได้เล่าความเท็จนะ เพราะเพื่อนทั้งสองของเธอไม่ว่างจริง ๆ“ถ้าน้องพลอยไม่มีเพื่อน พี่มาเป็นเพื่อนได้นะครับ”“พูดแล้วห้ามคืนคำนะคะ”“ครับ ไปได้ครับ”“ร้านนี้เป็นร้านที่คนในพื้นที่ชอบมากิน เพราะว่าอาหารไม่แพง รสชาติก็ดีนะคะ ไว้วันหลังเรามากินอีกนะคะ อาทิตย์นี้เราต้องอยู่พัทยาทั้งอาทิตย์ค่ะ พี่ชวีบอกว่าให้พี่ทีปฝึกงานที่นี่สักอาทิตย์” “ครับ” ทั้งสองนั่งคุยกันต่อหลายเรื่องเกี่ยวกับเรื่องงานและวางแผนว่าคืนนี้ต้องทำอะไรบ้าง งานที่เปลี่ยนจากกลางวันมาทำกลางคืนของประทีปทำให้เขากังวลใจไม่น้อย“เดี๋ยวพี่จ่ายเองครับน้องพลอย” เมื่อพนักงานมาเก็บเงิน ประทีปรีบจ่ายเงินค่าอาหารทันที“หารกันดีกว่าไหมคะ” พลอยใสรู้สึกเกรงใจ ในความคิดของพลอยใสไม่จำเป็นที่ผู้ชายต้องจ่ายทุกครั้ง ทางที่ดีควรจะหารกันมากกว่า“น้องพลอยรู้ไหม การจ่ายเงินบอกสถานะของคนทั้งคู่ได้”“ยังไงคะ”“ถ้าผู้หญิงจ่ายแสดงว่าทั้งสองเป็นส

“หน้าน้องพลอยกับเฮียชวีเหมือนกันมากขนาดนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นพี่น้องกันครับ” “พี่ทีปว่าพลอยขี้เหร่เหมือนพี่ชวีเหรอคะ” พลอยใสเอ่ยแซวพร้อมทั้งยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม “น้องพลอย ถ้าเฮียชวีขี้เหร่ พี่ก็คงดูไม่ได้แล้วครับ” “พี่ทีปของพลอยออกจะหล่อ พี่ชวีเทียบไม่ได้หรอกค่ะ” คำว่า ‘พี่ทีปของพลอย’ ทำให้หัวใจคนฟังถึงกับคันยุบยิบอย่างบอกไม่ถูก “พี่เป็นของน้องพลอยตั้งแต่ตอนไหนเหรอครับ” ประทีปถามด้วยสายตาที่พลอยใสเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก สายตาที่ไม่เหมือนทุกครั้ง นี่เธอเมาหรือว่าเขาเมา ทำไมสายตาถึงได้เชิญชวนขนาดนี้ “แล้วไม่อยากเป็นเหรอคะ” พลอยใสส่งสายตาหวานให้เขา เรื่องแบบนี้พลอยใสก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน “เป็นแล้วเป็นเลยนะครับ พี่ไม่มาเล่น ๆ หรอก” เขาไม่ได้มาเล่น ๆ แล้วบอกตามตรงว่าแรงดึงดูดของพลอยใสทำให้เขาหวั่นไหว กลัวแต่ว่าเธอจะไม่ได้จริงจังกับเขาน่ะสิ เขาไม่พร้อมจะเป็นของเล่นใคร ถ้าความสัมพันธ์ไม่จริงจัง เขาก็ไม่อยากเริ่ม “แล้วใครว่าพลอยเล่น ๆ คะ” พลอยใสยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่มจนหมดแก้ว “ไปเต้นกันค่ะพี่ทีป” เธอดึงมือเ